CZYM jest MĘSKOŚĆ? o MĘSKIEJ WRAŻLIWOŚCI - Mateusz Kowalski i Robert Konecki (Tutaj Podcast)

Ja wyciągam notatnik. Robert i Mateusz od roku tworzą swój autorski projekt Tutaj Podcast. Wspólnie szerzą ideę wrażliwej męskości, przełamując stereotypy mężczyzn, którym nie wolno płakać, odczuwać emocji i przyznawać się do błędu. W Studni Bez Dna właśnie o tym będziemy dziś dyskutować. Na rozmowę zaprasza Agnieszka Dziekan. Kurczę, bo ja to... Tak po bawsku. I się zaczęło. Dobra, no to zaczynamy ten podcast w takim razie. Co to znaczy, że po babsku siedzę? Nagrało się? To wyślijcie nam i my ją zniszczymy tymi słowami. Nie akceptujesz innych norm męskości, tak? I to też się nagrało i właśnie, słuchajcie, tym akcentem rozpoczynamy kolejny odcinek podcastu Studnia Bez Dyna.

I coraz bardziej, coraz mniej było Agnieszki. Była Agnieszka i nagle kto to jest po trzech latach? Kim on, kim jest ta dziewczyna? Znamy to i ja też tak miałem. To jest mój z kolei patent, że jakby jak się zakochiwałem, to po prostu ta osoba mogła ze mną zrobić, co chciała. I ja po prostu, wiesz, zawsze była wyżej tamta osoba. I ja trochę chciałem doskoczyć. To jest strasznie trudne i ciężko jest w ogóle ten pattern zniszczyć i starać się stawiać na równo z tą osobą. Ale ty też powiedziałaś o tym zatracaniu się, to z kolei z mojego doświadczenia wynika i też jest ważne, ja lubię o tym mówić, że

Że mogę się czuć taki, jak się czuję na co dzień. Że nie muszę się jakoś dopasowywać. Ale właśnie to jest to, że ty nigdy nie musisz. Bo ja na przykład wiem, że ja sama sobie to robiłam. Ja sobie sama to robiłam. Ten człowiek nie zmusił mnie do tego, że przestałam być Agnieszką. Ja sama to zrobiłam. No ale to znowu wracamy do tego odczuwania emocji w ciele, moim zdaniem, i do takiej głębokiej akceptacji tych emocji. No bo jeżeli ja ją naprawdę głęboko zaakceptuję, na przykład emocje złości albo smutku na to, co ty mi zrobiłaś, nie? To ja ci zrobiłam. No wiesz, przed chwilą o myśleniu penisem coś było, tak? Śmieję się, ale wiesz, to jest taka forma.

Myślę, że od 10 lat przynajmniej. I też widzę, jak to jest, że to czasami są dwa kroki w tył. Zacząłeś jak miałeś 10 czy co? Ile ty masz lat? Schlebiasz mi, Agnieszko. Prosimy w komentarzach zgadywać. Nie no, trzydzieści trzy. Okej. Więc tak po... Czyli wcześniej zacząłeś. W miarę wcześniej. Zawsze czułem, że to jest jakiś taki mój kierunek, że po prostu muszę coś ze sobą zrobić. A co się działo, że tak pomyślałeś? Miałeś jakiegoś... Ja miałem trudne dzieciństwo, wiesz, traumatyczne, pełno niepokoju. Wiedziałem, a z drugiej strony wiedziałem, że mam w sobie mnóstwo potencjału. I zastanawiałem się, dobra, jak go odblokować.

I to jest niesamowite, że Za każdym razem sobie to przypominam, że tam nie ma, Bóg wie, jakiego rozwiązania. Rozwiązaniem jest to, żebym ja pozwoliła czuć sobie te emocje. I to zamyka w ogóle historię, bardzo szybko. Wystarczy czasami kilka minut posiedzenia w smutku, po prostu oddychania do niego i to mija. To prawda. Agnieszka, zobacz, jak fajnie do siebie mówi, poczuj to. Poczuj to, tak ostro do siebie mówisz. Ostro. Ja bym powiedział stanowczo, ale fajnie właśnie. Tak, poczuj to kurcze. Kurcze blade. Kurcze blaszka, o kurczaki. Dobrze, czy w takim razie... Jeszcze tak podsumowując, też to nie chciałbym, żeby to zabrzmiało jak...

Jakby wszystkim, co sobie kobieta albo mężczyzna wymyśli o sobie. Tak, ja też usłyszałam takie pytanie, to czym jest dla ciebie kobiecość? Zawieszam się, ciężko mi jest na to odpowiedzieć. Powiesz, bo my walczymy, jakby kobiety walczą o to, żeby wszystko co robią było, było jakby okej i my tak samo, nie? Że wszystko co robią, co robi facet jest też okej. Jeżeli płacze, to też jest okej. Jeżeli się złości, to jest okej. Jakby znajdujmy tylko tam, wiesz, żeby to nie, nie, nie raniło innych ludzi i to tyle. Mhm. Mhm. Co ty na to, Agnieszko? Bo widzę, że głębokie przemyślenie cię zbapało. Tak, no myślę sobie o tych energiach. Faktycznie ciężko jest tak, bo mamy jako ludzie taką głęboką potrzebę jakiegoś etykietowania i nazywania.

Mogę jeszcze coś dodać do tego, tak? Przełamując troszeczkę żartem, że jest za dużo gadania i za dużo intelektualizowania. Ty, Agnieszko, o tym wspomniałaś. Jesteś osobą, która, nie wiem, chce... Wyjdź, pokaż, jakby to powiedział Mateusz Borek. Po prostu nie gadajmy o tym. Niech to się po prostu dzieje też pomiędzy nami. Czyli zamykacie podcast? Tak, to był ostatni kamer. I teraz się umawiamy z wszystkimi z Haczami na randki. Po kolei. Ale dobrze, że o tym mówisz, bo my pokazujemy też, że tak jest. Byliśmy teraz na, prowadziliśmy warsztat, w którym byliśmy tam razem jako przyjaciele i pokazywaliśmy na naszych przykładach, jak my budujemy bezpieczną, głęboką przyjaźń.