Uporaliśmy się z fizyką, ale nadal musimy pracować nad technicznymi i chemicznymi aspektami bomby atomowej. Prace badawcze nad rozstrzepieniem jądra atomowego przejął Korpus Inżynierów Armii Stanów Zjednoczonych. Szefem projektu Manhattan został generał brygady Leslie Groves Junior. I to on razem z Oppenheimerem zadecydowali, że muszą założyć tajne laboratorium badawcze, gdzieś z dala od miast. Na szefa laboratorium generał Groves wybrał Oppenheimera. Ta decyzja zaskoczyła naukowców, oficerów i polityków. Powody były dwa. Po pierwsze, Oppenheimer miał lewicowe poglądy polityczne, z czym się nie krył. Wielu jego najbliższych współpracowników, a nawet jego żona, brat i bratowa byli aktywnymi członkami partii komunistycznej. Po drugie, nie był autorem żadnych dużych projektów, a do tego nie otrzymał nagrody Nobla.
Zadawano sobie pytanie, czy wobec tego Oppenheimer miał wystarczająco duży autorytet, aby kierować wybitnymi noblistami. Generał Groves nie przejmował się tymi obawami. Był pod wrażeniem wyjątkowego zrozumienia przez Oppenheimera praktycznych aspektów projektu i jego olbrzymiej wiedzy. Jako inżynier wojskowy Groves wiedział, że będzie to miało kapitalne znaczenie w interdyscyplinarnym zespole, który obejmował nie tylko fizykę, ale także chemię, metalurgię i inżynierię. To na Oppenheimera spadł obowiązek wyboru miejsca laboratorium. Wybrałem płaskowyż w pobliżu Santa Fe w Nowym Meksyku. Znajdowała się tam szkoła, Los Alamos Ranch School. Wprawdzie inżynierowie byli zaniepokojeni złym dojazdem i zaopatrzeniem w wodę, ale poza tym uważali, że jest okej. Na laboratorium Los Alamos zaadaptowano budynki szkoły, a ponieważ było ich zbyt mało, resztę wzniesiono w wielkim pośpiechu.
Oppenheimer był niezwykle poddenerwowany. Świadkowie mówili, że trzymał się słupa, żeby się uspokoić, a przez ostatnie kilka sekund przed detonacją patrzył prosto przed siebie. Nic nie mówił, tylko czekał. Urządzenie eksplodowało z energią odpowiadającą około 20 kilotonom trotylu. Powstał krater radioaktywnego szkła o szerokości 76 metrów. Fala uderzeniowa była odczuwalna w odległości ponad 160 km, a chmura grzybowa osiągnęła wysokość 12 km. Ponieważ wybuch słychać było nawet w El Paso, w sąsiednim Teksasie, generał Groves kazał przekazać prasie informacje o eksplozji magazynu amunicji w Alamogordo Field. Ludzie uwierzyli i nikt więcej nie zadawał kłopotliwych pytań.
Pokazano wszystkie 3 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Podróż biograficzna Roberta Oppenheima, od jego zainteresowań fizycznych po rozmowy o astrofizyce i jądrowej fizyce.
Historia rozwijania fizyki jądrowej i odkryć, które przewidziała Oppenheimer, takie jak czarne dziury.
Opis listu Szilarda do Roosevelta o możliwościach i zagrożeniach związanej z atomową bronią.
Zakładanie i rozwój projektu Manhattan, a także wybór Roberta Oppenheima do kierowania nim.
Zbiorcza opowieść o założeniu i funkcjonowaniu laboratorium Los Alamos oraz problematyce związanego z Oppenheimerem.
Opis konfliktu między projektami bomby rozszczepialnej i implozyjnej oraz postępy w rozwijaniu obu projektów.
Opis testu bomb w Alamogordo i reakcje Oppenheima po udanym wybuchu.
Rozważania o zastosowaniu bomb wojennej i rozmowy Oppenheima z prezydentem Trumanem o przyszłości broni jądrowej.
Opis postępu Oppenheima po wojnie, jego role w kwestiach jądrowych i konflikt z władzami amerykańskimi.
Opis procesu bezpieczeństwa przeciwko Oppenheimerowi i jego skutki na jego karierę i życie publiczne.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.