Zarzuty dla Michała Wosia. "Rozliczenia nabierają tempa"

To kolejna sprawa związana z też byłym szefostwem Ministerstwa Sprawiedliwości. Mam tutaj na myśli ministra sprawiedliwości, prokuratora generalnego za czasów rządów Zjednoczonej Prawicy, czyli Zbigniewa Ziobrę. Sprawa dotyczy oczywiście afery Zonda Krypto i tutaj doniesienia wirtualnej Polski TVN24 przed nami się kłaniają, bo z nich wynika, że panem X, o którym mówił premier Donald Tusk, a który miał obiecywać przemysłowowi kralowi ułaskawienie, jest Tomasz Sakiewicz, czyli prezes i współwłaściciel Telewizji Republika. Czy samo pojawienie się nazwiska Tomasza Sakiewicza w medialnych ustaleniach zmienia ciężar tej sprawy, czy jednak, pani profesor, dopóki prokuratura tego nie potwierdzi, powinniśmy mówić wyłącznie o hipotezie? Ja myślę, że powinniśmy mówić wyłącznie o hipotezie, bo powinniśmy opierać się na faktach, a nie na doniesieniach medialnych.

Chociaż wiemy, że dziennikarze śledczy są bardzo dobrymi i sprawnymi dziennikarzami, więc niewykluczone, że to nazwisko pana Sakiewicza zostanie tutaj potwierdzone. Ale też nawet jak premier wymieniał pana X bez wymieniania nazwiska, no i to i tak było wiadomo, że musi to być nazwisko, które jest dość ciężko gatunkowym nazwiskiem, no bo kto inny, kto nie miałby powiązań z władzą, znajomości z panem prezydentem, mógłby obiecywać komukolwiek ułaskawienie, a ta osoba mogłaby w to wierzyć. Jak pani sądzi, dlaczego premier Donald Tusk wstrzymał się z podaniem tego nazwiska, tylko właśnie zastosował ten taki wytrych, powiedzmy to słowny, czyli zastosowanie tego stwierdzenia pan X?

Nie wydaje się, żeby komisje śledcze w jakiś sposób, sprawniejsze od prokuratury, były w stanie w tej chwili rozwiązywać sprawy. Chociaż niewątpliwie jakieś informacje na pewno zbierają i także do opinii publicznej więcej tych informacji się przedostaje, ale też zwróćmy uwagę, że tych komisji śledczych powołanych już z zarządu Donalda Tuska, o ile się nie mylę, były cztery, chyba jedna, nie wiem czy jeszcze pracuje, czy już skończyła swoją pracę, ale mogłabym powiedzieć, że proszę zobaczyć, nawet osoby, które interesują się bardzo polityką, właściwie już o tych komisjach śledczych mało pamiętają. To kolejny temat przed nami. Będzie teraz o ropie i wielkich pieniądzach.

Sens ekonomiczny tego, co się działo, jest przynajmniej kilka. To teraz porozmawiajmy o tym, ile kierowcy płacą na stacjach benzynowych za litr benzyny czy oleju napędowego, ale w kontekście politycznym oczywiście, bo ten temat wrócił za sprawą rządu. Rada Ministrów ponownie przyjęła projekt ustawy o podatku od nadzwyczajnych zysków koncernów paliwowych. Rzecznik rządu Adam Szłapka argumentował, że ze względu na bardzo trudną sytuację geopolityczną koncerny paliwowe odnotowują wyjątkowo wysokie zyski i powinny podzielić się tymi zyskami z obywatelami, ze społeczeństwem i powinny być dodatkowo opodatkowane. A premier Donald Tusk przekonywał, że dodatkowe wpływy z podatku pozwolą sfinansować program CPN, który wszyscy, a przede wszystkim myślę kierowcy, Doskonale dobrze znamy.

Uwydatnia się też obietnice wcześniejsze między innymi premiera Donalda Tuska, że ta benzyna to za litr to trochę ponad 5 złotych, miała być i tak dalej i tak dalej. No politycy lubią łapać się za słówka, lubią później to wszystko wyciągać i politycznie wykorzystywać. Ale a propos prezydenta Karola Nawrockiego. Pod koniec lipca prezydent skierował do Trybunału Konstytucyjnego w trybie kontroli prewencyjnej ustawę o podatku od nadzwyczajnych zysków Osiągniętych od marca do grudnia 2026 roku. Prezydent wtedy uzasadniał tę decyzję tym, że ustawa miała wejść w życie w sierpniu, podczas gdy podatek obejmowałby dochody uzyskiwane już od początku marca. No ale już raz miało to, napotkało to opór powiedzmy prezydenta. Teraz ustawa w zasadzie jest praktycznie identyczna z tym, co wcześniej trafiło na biurko głowy państwa, więc można przewidywać, że rzeczywiście ponownie to zostanie przez prezydenta odrzucone, ale ja widzę w tym również pewną pułapkę, nie wiem czy to jest dobre słowo, na prezydenta zastawioną, no bo będzie można argumentować, że prezydent staje po stronie koncernów paliwowych, a nie po stronie kierowców i ich portfeli.

Albo będzie można argumentować, że prezydent w kampanii wyborczej zobowiązał się do tego, że nie będzie podpisywał żadnych ustaw, które będą podnosiły jakiekolwiek podatki. No a to niewątpliwie jest bezpośrednio podniesieniem podatku. Oczywiście od koncernu, od dużego koncernu i tak jak premier Tusk mówił, od nadmiarowych zysków i tłumaczył dzisiaj w tym wystąpieniu przed posiedzeniem rządu, co to oznacza. Tylko czy rzeczywiście dla prezydenta będzie to miało takie znaczenie? Tylko zastanawia mnie to w tym wszystkim, czy kierowcy pani profesor stali się tutaj zakładnikami wojny politycznej? Tak, w moim przekonaniu kierowcy stali się zakładnikami wojny politycznej i nie tylko kierowcy.

O, trudne pytanie to jest, panie redaktorze. Pewnie w zależności od tego, kto na to spojrzy, na tę sytuację, mnie bliżej chyba jednak jest do stwierdzenia, że jest uczestnikiem walki politycznej niż zakładnikiem tej walki. Pewnie bardziej na zakładników można by typować tych czterech sędziów, którzy nie zostali Zaprzysiężeni wobec pana prezydenta Karola Nawrockiego, ale jednak wydaje się, że Maciej Berek, który trafia do Trybunału Konstytucyjnego prosto z ław rządowych, jednak jest aktorem. I wydaje mi się, że tutaj jest jakiś plan zarówno Macieja Berka, jak i zapewne pana premiera Tuska, co można zrobić, czy jakie próby można podjąć, żeby ten Trybunał Konstytucyjny w jakiś sposób odblokować i pokazać to jako sukces rządu.