WSZYSTKO DO TEGO PROWADZIŁO | Zapowiedź finału Ligi Mistrzów | Stacja Arsenal S03E36

Oficjalnie witamy wszystkich kibiców Mistrzów Anglii w sezonie 25-26 na najnowszym odcinku Stacji Arsenal. Jesteśmy w stałym składzie, to znaczy ja, Jan Bukowiecki oraz Kuba Luborski. Cześć Kuba. Dzień dobry albo cześć Janku, zależy od pory. Dzisiaj jedna pora jest taka wieczorowa, więc dobry wieczór Janku, dobry wieczór wszystkim, dzień dobry wszystkim. Dokładnie. I jako, że już wiemy, że Arsenal ma 7 punktów przewagi, czy miałby w zasadzie, w salonie 25-26 i oficjalnie został Mistrzem Anglii... Już tego nie odrobi. Nie odrobi on tego. Tak, tak, tak. Już na pewno nie. Natomiast jako, że już wiemy, że jeden puchar jest, no to spotkaliśmy się dziś tutaj głównie po to, żeby Omówić to, co być może wydarzy się w najbliższą sobotę o godzinie pewnie, nie wiem, 20 już będzie wiadomo, co się stanie, jaki będzie rezultat w meczu finałowym Ligi Mistrzów, Paris Saint-Germain kontra Arsenal.

Natomiast właśnie, aurę także miało spotkanie niedzielne. Miały spotkania niedzielne w zasadzie, bo było ich 10 w Premier League, ale wiadomo, że dla Arsenalu Najważniejsze było ich spotkanie z Palace, którego szczerze mówiąc ja wyrazu powiem, że nie oglądałem, więc jestem zupełnie nieprzygotowany do prowadzenia tego podcastu. Natomiast na szczęście nieprzygotowany jest także Kuba, który był wtedy w pubie z innymi kibicami Arsenalu, więc zakładam, że stan mógł być różny. Natomiast Kuba, przede wszystkim jak się bawiłeś, jak będziesz wspominał właśnie o to spotkanie z Palace na wyjeździe oraz Jakich bohaterów mógłbyś wymienić? Ja tylko powiem, że widziałem, że Max Dolman został nie tylko najmłodszym mistrzem, ale też najmłodszym zawodnikiem, który zaczął mecz w Premier League.

Taką ciekawostkę gdzieś widziałem, ale nie wiem, czy mógłbyś ją potwierdzić, czy nie. Wydaje mi się, że to może być prawda. Nie widziałem szczerze mówiąc tej, jeżeli chodzi o start. Widziałem, że jeżeli o wygranie Premier League, to już tak, bo dostał medal, jako że to był jego szósty występ, więc to już się kwalifikował do medalu. Chociaż to jest oczywiście też takie uznaniowe trochę, bo to się tak mówi, że 5 występów to jest taki próg dla każdego zawodnika, żeby medal dostać, ale koniec końców to zależy od klubu, tak? Komu medal da, a komu od medalu nie da, no bo dostaje klub zawsze do rozdysponowania 40 takich medali. No i smutny widok taki był w sumie, znaczy smutny, no. Wiadomo, młodzi nie zagrali ani meczu, nawet meczu i tam Setford, Tommy Setford, trzeci bramkarz Arsenalu i Marty Salmon, 16-latek, który też debiutował w tym sezonie, debiutował w Premier League, chyba nie wszedł, nie udało mu się, z tego co wiem, w Ligi Mistrzów już tak na pewno.

Wszelkie prawa zastrzeżone. Bardzo fajna namiastka przeżycia tego, jak w Londynie. Znaczy, jak to mogło wyglądać w Londynie. Zawsze fajnie się to przeżywa, takie kluczowe i wyniosłe momenty z życia kibice Arsenalu. Jednak Londyn to taka angielska Warszawa, tak? Tak się mówi o tym mieście często. Tak, tylko chyba z podwyższoną liczbą nożowników i tak dalej.

Takie różnice kosmetyczne, no ale ogólnie, ale kto co lubi, tak? To kraj, to obyczaj. Tak, to kraj, to obyczaj. Coś tam wspólnego jest między nami i Warszawą. Ale jak już przy tym jesteśmy, to tylko powiem, że ja akurat właśnie widzę dużo podobieństw. W sensie może dużo to jest... WSZYSTKO DO TEGO PROWADZIŁO Stacja Arsenal, Arsenal Football Club, Paris Saint-Germain, Janek. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Jak jesteś już w odpowiednim stanie znieczulenia, no to może ci się wydawać, że Pałac Kultury to Big Ben. Jakby też nigdy tak nie miałem, ale jak byłem młodszy, to myślałem, że właśnie Big Ben to jest taki angielski Pałac Kultury. Też tak nie miałem jeszcze. Na szczęście albo na nieszczęście. No to musisz się znieczulić. Jeszcze trzeba spróbować, tak. Okazji, no może w najbliższym czasie jeszcze trochę będzie. Na przykład w sobotę. A w sobotę akurat właśnie będę w Londynie, bo to szczęście właśnie, że stwierdziłem, jak tylko się okazało, że Arsenal zdobył mistrzostwo i że jeszcze ta Liga Mistrzów, to stwierdziłem, że może szczęściowo się uda i pojadę sobie też Obejrzeć finał w Londynie, a potem na Paradę w niedzielę. Też, żeby tam wiadomo, że będzie od groma ludzi, więc tam nie będzie za bardzo nic konstruktywnego można było w pojedynkę zrobić, że tak powiem.

No ale pewnie zobaczy się gdzieś tam busa może z tymi zawodnikami po drodze Parady właśnie. Miejmy nadzieję, fajnie będzie. No i ogólnie poczuć tą atmosferę takiego święta. Bo to jest taka atmosfera odczuwalna zdecydowanie wszędzie, jeżeli chodzi o rzeczy związane z Arsenalem w Londynie itd. No i w pubie byłem ze swoimi dobrymi znajomymi z Twittera, znani, lubiani. Szanowani przez wielu użytkowników, w tym tutaj obecnego Jana Bukowieckiego. Cytowani też w tych odcinkach wszystkich przez nas produkowanych hurtowo. No między innymi był właśnie opinionista nasz nadworny, można powiedzieć nadworny Jakub Buziak. Zaszczycił wtedy swoją obecnością wszystkich.

Było tam jeszcze przed pubem, akurat to się odbywało w Nines, w centrum Warszawy, przy Rondzie Daszyńskiego, w Browarach Warszawskich i wiadomo, to przybytek Roberta Lewandowskiego. No i tam się też regularnie kibice Arsenalu zbierają na spotkania ogólnie. Warsaw Gunners, grupa jako organizatorzy, więc też świetna robota wykonana przez nich. No i wiadomo, duża frekwencja była i można było sobie posiąść i poczuć tą atmosferę. Święta. Święta faktycznie, bo to było święto. Święto i oczywiście wszystkie te uczucia związane z świętowaniem tego pierwszego mistrzostwa od 22 lat. Naprawdę o wiele lepiej się czuję, kiedy jest się między kibicami Arsenalu, wielu kibiców śpiewających, tańczących, cieszących się.

Może o Martina Lim, bo oni mieli przyśpiewkę o Luisie Diarze, Coś innego, tak, tak, tak. Chociaż ta przyśpiewka z Martinelli to w ogóle jakoś tak nie funkcjonuje, mam wrażenie, w tym obiegu właśnie. Nie ma co śpiewać dla Martinellego, więc... Chociaż tutaj był, wystąpił, prawda, więc nie można mu nic powiedzieć. Co prawda jakoś się nie zaznaczył spektakularnie w tym W tym sezonie też, w Premier League zwłaszcza, bo w Lidze Mistrzów to trochę inna sprawa. W Lidze Mistrzów to właśnie. W Lidze Mistrzów to jeszcze pogadamy sobie na pewno. No, ale w lidze jedna bramka, więc no niezbyt udany sezon. No ale tak jeżeli chodzi o spotkanie z Palace, główny wniosek, jaki mamy właściwie dwa, to Arsenal był blisko zrobienia trochę Arsenalu pod tym kątem, że no 2-0 było przez dłuższy czas, a potem nagle pyk-pyk.

Arsenal trochę starał się chyba w tym spotkaniu, jak takich ten, Jak to dziecko takie, co próbuje trafić w bramkę, że robisz wszystko, żeby mu pomóc. Pytamy Stajaszu piłkę na pustą bramkę, a on po prostu za każdym razem pudłuje. Ale w końcu się udało, w końcu się udało. Chyba tam była, nie wiem, to była jego trzecia taka duża okazja, czwarta duża okazja i w końcu się udało i zdobył tą bramkę, więc fajnie, taki klimacik było. Ten pierwszy występ Rzezusa w Arsenalu, taki ligowy właśnie, był na Selherst i tam trochę zaczął już trochę właśnie tym trybem Nazario, wiadomo, i zaczął trochę uwodzić, urzekać kibiców Arsenalu, zdobywać serca, jak to w sezonie 22-23 miało miejsce przez kilka miesięcy, no potem wyszło troszkę gorzej w perspektywie całej jego przygody z Arsenalem, ale tak czy inaczej pożegnał się na tym stadionie, no chyba się pożegnał, na to wszystko wskazuje, z Arsenalem na tym stadionie, na którym

Także tak... Jak powiesz je na głos czasami, tak właśnie jak ty powiedziałeś, że ktoś uważa za to, że jego reakcja na spadek jego klubu, na zobaczenie, że jego były klub spada, która mu tyle zawdzięcza, No który w sumie, jak podkreśla cały czas, że uratował mu karierę poniekąd i wyprowadził go do zawodnika, który przyszedł do Arsenalu. Dał mu tą szansę. No to nazywanie tego performatywnym, no to jest, no nie wiem, no trzeba być użytkownikiem Twittera po prostu, tak? Użytkownikiem Twittera, tak. I pisanie, czasami się, szczerze mówiąc, mam taki dylemat momentami patrząc na niektóre tweety. Czy to jest już tak przeżarty mózg? Czy to jest po prostu pisanie takie, wiesz, jak na Twitterze, czasami pod po prostu mur, pod jakieś, pod fawy, pod zasięgi i tak dalej.

No i zgoda. Tak, tak. Zwłaszcza w stroju Arsenalu też... Najczęściej mi się podobają, zwłaszcza w ostatnich latach. Te w poprzednim sezonie były takie średnie, ale te ze złotymi wątkami, z tymi paskami Adidasa dwa lata temu, właśnie w pierwszym sezonie Rice'a albo te z Polo, Które były z pola, tak to się nazywa z konierzykiem w każdym razie. No i jeszcze w tym sezonie też były bardzo ładne. Więc tak, pełna zgoda, że te czerwone wstążki były. Były jak najbardziej wskazane. Więc tak, no ale pytanie, czy czerwone wstążki będą też na trofeum Ligi Mistrzów? Bo tutaj Arsenal będzie mierzyć się z Paris Saint-Germain w najbliższą sobotę. No i no cóż, wydaje się, że to są dwa najlepsze zespoły Europy.

Bo wydaje mi się, że jest całkiem uzasadnione to, że obawy można mieć jako kibice Arsenal, no ale właśnie pytanie jak? Jak one są duże? I czy w ogóle są? No bo może jednak tutaj jesteś z tej szkoły, że kiełbasy do góry, no i jedziemy. No nie no, tak, jestem z tej szkoły. Nie będę tutaj kłamał, że kiełbasy do góry i jedziemy. Uważam, że Arsenal, nie ma się czego tutaj wstydzić. Nie powiem, że nie ma się czego ubawiać, bo powiem, że to jest na prawdę genialna drużyna, która łączy w sobie rzeczy, które bardzo ciężko połączyć. I dla mnie to zawsze była taka drużyna trochę gdzieś na pograniczu tej tiki-taki Pepa Guardioli i trochę gegembressingu Jurgena Kloppa. Jeszcze dodatkowo napompowana odpowiednią ilością odpoczynków w rozgrywkach ligowych.

Do tego jeszcze przejdziemy. Do tego jeszcze przejdziemy, ale to czyni ich trochę strasznymi do gry przeciwko nim, zwłaszcza na tym etapie sezonu, kiedy to jest ostatni mecz sezonu i te nogi są zdecydowanie ciężkie, a też PSG dysponuje ogromną jakością. WSZYSTKO DO TEGO PROWADZIŁO Stacja Arsenal, Arsenal Football Club, Paris Saint-Germain, Janek. Ogromne znaczenie.

Zresztą sam Arsenal się o tym przekonał, myślę rok temu w pierwszym spotkaniu domowym, zwłaszcza z PSG, kiedy w czwartej minucie dostali gonga tak zwanego. Po też jednej akcji właśnie Dembele zszedł niżej, powstała luka i Arsenal po prostu źle to rozegrał bez piłki. No i była bramka dla PSG, tak się skończyło, 1-0 też mimo szans też dla Arsenal, ale też dla PSG. No i tak, i było praktycznie po meczu. Myślę, że w tym sezonie PSG jest też o tyle bardziej uniwersalne, że są bardziej skłonni czasami do gry właśnie w niskim bloku, jak przeciwko Bayernowi, chociażby w rewanżu. Obawiam się, oczywiście mam swoje... No i też na Anfield. Mam swoje obawy. Na Anfield oni bardzo mocno tam zeszli pod piłkę wszyscy tak naprawdę.

Oczywiście wybrali ta zero, ale właśnie to było jakby bardzo mądre zarządzanie meczem, tak to bym nazwał. To nie jest hura optymizmu, to nie jest taka łańska fantazja ofensywna, tylko to jest też taka czasami w niektórych momentach chłodna kalkulacja. Ale mówimy o PSG, a nie o Arsenal. Teraz mówimy o PSG, a nie o Arsenal. Nie no, o PSG to też tak mogę powiedzieć, że ja tutaj nie będę się kligował z tego akurat. Obawy są, ale uważam, że tak samo jak PSG jest wyjątkowo ofensywną drużyną, tak Arsenal jest wyjątkowo defensywną drużyną i myślę, że tutaj, jak to się mówi, spotyka się Obiekt niedoruszenia z niepodstrzymywalną siłą.

Dokładnie. I to jest taka definicja tego zwrotu właściwie. Więc zobaczymy, kto akurat tym razem wyjdzie na wierzchu. Czyja wyjdzie na wierzchu. No ale Janku, to tak ja teraz odbiję może piłeczkę do ciebie, w twoją stronę. Powiedz, bo Arsenal gra oczywiście rok temu z PSG, to był półfinał Ligi Mistrzów, też w fazie ligowej grali ze sobą, więc trzy okazje już do spotkania się były. Powiedz trochę o PSG. Jaka to jest drużyna, jaki preferują styl gry, jakie są ich mocne strony. Jakbyś mógł to trochę opisać. Ciężko jest wyjść od jednej rzeczy, bo patrząc na PSG to to jest faktycznie futbol totalny. Wydaje mi się, że to jest zespół, który dla wielu osób wyznacza standardy w tym momencie i to jest dobra rzecz.

I wydaje mi się, że jest o tyle cięższa do skopiowania w stosunku do Barcelony Guardioli, że żeby to skopiować, to musisz mieć bardzo inteligentnych i technicznie kompletnych zawodników. I takich wydaje mi się, że ma Paris Saint-Germain. Szerokim echem odbił się ten cytat Luis Enrique, gdzie mówił on o tym, że jego marzeniem jest to, żeby mieć 11 zawodników zdolnych do zagrania na każdej pozycji. I odnoszę wrażenie, że są pewne podobieństwa między Arsenalem Artety, a Luisem Lembricka i jego Paris Saint-Germain pod tym względem. Arteta też mówił w tym, w podobnym tonie właśnie, nawet chyba to było tydzień później, czy coś takiego, jakieś kilka dni później mówił właśnie, odnosząc się do Decona Rice'a, gdzie sobie ten cytat nawet wrzuciłem na tablicę na Twitterze, że właśnie jeżeli chcemy być zespołem totalnym, musimy mieć

Dla mnie przynajmniej punktem do obserwacji będą te momenty, kiedy Arsenal będzie chciał wypychać PSG do pressingu, czy bardziej wypressingu. Arsenal będzie przechodził, nie wiem, załóżmy z średniego bloku do wysokiego. Wydaje mi się, że PSG jest fantastyczny, co pokazało na przykład właśnie strzelając gola przed rokiem z Arsenalem. W ruchach, które odciągają zawodników jakby od gościa z piłką, a jednocześnie Coś zawsze się pokazuje, tak jak wtedy zrobił to Dembele między liniami. No i w taki sposób właśnie Paris Saint-Germain jest w stanie napędzać grę. Klasyczny w ogóle ruch chyba Enrique, że jeden człowiek schodzi często niżej, a drugi człowiek gdzieś w jakby takiej synergii z nim po prostu wbiega w tą przestrzeń, którą ten człowiek właśnie zwolnił.

I to jest czasami... Wystarczy tutaj komunikacja i taka... Świadomość piłkarzy Arsenalu, gdzie co jest i gdzie się poruszają zawodnicy PSG musi być na kosmicznym poziomie w tym meczu, bo moment nieuwagi i z tego może być bramka po prostu. To nie ma tutaj co za bardzo tego kolorować. Tak, no jakby dla mnie zawsze takim wyznacznikiem pod tym kątem był na przykład mecz z Bayernem Monachium, gdzie bodajże Declan Rice mówił, że to jakby tak kognitywnie jest wyzwaniem dla zawodników Arsenalu, żeby połapać wszystkich zawodników Bayernu przy tej mobilności jaką oni mają. No i też często właśnie np. Vitinha czy właśnie wspomniany już Leon Eversz w środku pola wykonują takie... Okej, to zabrzmi bardzo dziwnie, więc przepraszam za to, ale takie ruchy półkoliste, że zbiegają...

No ale właśnie, czy takim akcjodziełem będzie też Arsenal Mikel Artety? Bo ja odnoszę wrażenie ogólnie, że tak jak powiedziałeś, że kiełbasy do góry, że okej, jakby Paris Saint-Germain jest bardzo mocny, natomiast jednocześnie też Naprawdę postrzega Marcela w kategorii zespołu, który ma tak mocne fundamenty w wielu departamentach, że bez strachu. To chyba paluch, też arcydzieło. Znaczy to na pewno nie jest też, bo to też dużo tak zwanych, nie tak zwanych, dużo ludzi na Twitterze gdzieś tam lubi sobie napisać właśnie, że a, a PSG to się przewiezie po tym Arsenalu i tak dalej. Nie wydaje mi się w ogóle, żeby to, tak się ten mecz skończył akurat.

To nie będzie tylko powtórka z meczu, z meczu PSG-Inter. Raczej też patrząc na to, kiedy Arsenal stracił ostatnio 5 bramek, to było chyba w 2020 roku. WSZYSTKO DO TEGO PROWADZIŁO No, więc raczej nie spodziewałem się takiego wysokiego wyniku. Jeszcze do PSG bym dodał to, że bardzo, co też jest ważne dla Arsenalu, żeby tutaj gdzieś ta komunikacja stała na najwyższym poziomie, że bardzo na pewno zwracają uwagę na to, żeby zawsze gdzieś tam operować w parach na boisku, zwłaszcza przy skrzydłach.

Tam po lewej stronie to jest głównie akurat lewy środkowy pomocnik z wsparciem czasami Mendesa, chociaż on trochę zaczyna niżej. No i nowego skrzydłowego, który będzie pewnie Kwaraczelia. No i prawa strona, tam jest prawo skrzydłowe często właśnie z Hakimin, który ma taką, można to odnieść taką rolę chyba jak Calafiori w Arsenalu trochę, że może robić wszystko co mu się podoba na boisku. Jest na pasniku, jest na skrzydle, jest na lewym skrzydle, wszędzie, gdzie się właściwie ma ochotę pojawić, coś pojawia. Hakimi, no i najczęściej to wychodzi na plus PSG, to też nie ma co mówić, także trzeba zwracać uwagę na odpowiednie podwojanie i przekazywanie sobie zawodników, na pewno dla Arsenalu, jeżeli chodzi o to operowanie w parach

I bardzo w formie. Bardzo w formie, a nie wiemy do końca jak będzie wyglądać w boku broni Arsenalu w rytmie meczowym, tak to nazwijmy, w tym spotkaniu. Natomiast ja chyba chciałbym zwrócić uwagę na Paco, zawodnika, który dla mnie jest bardzo niedoceniony w mainstreamie. Już przed rokiem był bardzo niedoceniony, a w tym roku to w ogóle. To, co Paco dał w meczu z Bayernem na Allianz Arena, no to to był masterclass absolutny. Oczywiście tam pewnie powinien szybciej doskoczyć do Kane'a przy golu kontaktowym dla Bayernu, natomiast przez cały mecz dominował przestrzeń w polu karnym. No i to jest okej, jakby on nie jest idealny, co na przykład pokazał mecz z Monaco, jak ktoś chce sobie sprawdzić.

Natomiast no jest też tak, że on W zdecydowanej większości przypadków po prostu bardzo dobrze wygląda fizycznie i jest w stanie być faktycznie taką kotwicą, od której wiele zależy i wiele się, nazwijmy to, odbija. Więc jeśli miałbym na kogoś zwrócić uwagę w PSG, poza tymi zawodnikami, o których już mówiliśmy, No to właśnie Paco tak mi się rzucił w oczy i uszy, bo nie słyszałem jeszcze jego w naszym podcaście dziś, a wydaje mi się, że powinien tutaj być. Zgoda. Ten występ zwłaszcza chyba to był w rewanżu, dostał do zawodnika meczu z Bayernem. Tam skała, zdecydowanie. Pamiętam, że kiedyś tam, kiedyś chyba jeszcze Arsenal był nim zainteresowany. Jakieś to było dwa lata temu, jak grał w Weintrachtzie, jeszcze przed transferem do PSG.