Mentionsy Mentionsy
SpoilerMaster
SpoilerMaster

S04E25: "Na los szczęścia, Baltazarze" (1966) -- CLASSIC

18.08.2022 ·1 godz 22 min

Opowiadam o filmie Roberta Bressona pt. "Na los szczęścia, Baltazarze" (1966).

Z którym po latach Bresson będzie korespondował dosyć intensywnie w sprawie obsady swojego filmu o Lancelocie. Marzył mu się Bert Lancaster, ale to temat na inną opowieść. Natomiast Damy z Lasku Bolońskiego to taki dziwny melodramat, właśnie bardzo, bardzo może taki trochę w stylu Marcela O'Philsa. To jest rok 45. Natomiast filmem, który absolutnie ustala nie tylko renomę Bressona, bo w zasadzie od razu jest przyjęty jako arcydzieło, ale pokazuje czym może być w ogóle kino bressonowskie i jaki styl wniesie ze sobą ten reżyser do kina światowego. Jest film Dziennik Wiejskiego Proboszcza, rok 1950-1951, oparty na powieści Georga Berdanosa, którego później jeszcze Bryson przeniesie jeszcze raz na ekran w postaci filmu Muszed.

W ostatniej scenie miłość kobiety, tak jak miłość Soni, zbawiała go od tej świadomości zła świata. Natomiast im dalej w filmografię Bressona, a widać to już szczególnie w tym filmie, Rzeczywistość jest przesiąknięta złem i jest przesiąknięta przemocą. Kolejnym filmem Bressona będzie film Muszed wedle krótkiej powieści George'a Berdlanosa, kończący się... Tutaj robię pewną pauzę, możecie odrobinę przewinąć, ostrzegam wyjątkowo przed spoilerem, chociaż to jest rzecz, o której każdy mówi w momencie, jak mówi o tym filmie, kończący się samobójstwem dziecięcej bohaterki, która jest tak udręczona przez lokalną społeczność, Kolejne samobójstwa w jego kolejnych filmach.

Mianowicie o tym ciągłym powtarzaniu scen, o jego oschłości i tak dalej. Natomiast większość z nich, na czele z Ann Wiazemski, która po latach ujawniła także, że Bresson czynił jej jakieś erotyczne awanse, które ona odrzuciła i on to uszanował, na pewno miała romans z innym członkiem ekipy, to jakby wszystko wskazuje na to, że każda z tych relacji z tymi głównymi modelami i głównymi modelkami Była na pewno niesłychanie intensywna i myślę, że to się tutaj też odbija w tej relacji, bo kamera Bressona patrzy na Annę Wiazemski z niebywałą fascynacją. Chwilami wydaje mi się, że jej obraz jest erotyzowany ponad miarę swoją drogą. To też jest przypadek filmu Muszed, temat na inny podcast.

W każdym razie nie ma żadnych wątpliwości, że dla niego jednym z takich nierozwiązanych dylematów w przedstawianym świecie są właśnie te relacje erotyczne, które przyjmują takie spotworniałe formy. Właśnie ten sadyzm, gwałt, który też jest w tym filmie obecny. Tak samo jest sadyzm i gwałt obecny w filmie Mushed i absolutnie sadomasochistyczna relacja w filmie Łagodna. To wszystko tutaj też pulsuje i on też, mam wrażenie, trochę z tym elementem uwikłania świata w zmysłowość. W tym filmie się rozprawia i robi to bardzo po swojemu, bynajmniej nie robi tego w zgodzie z katolicką doktryną. Wydaje mi się, że pod tym względem jest takim rodzajem bardzo głębokiego filozofa, ale jednak heretyka.

Pokazano wszystkie 4 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.