zaniedbany w świadomości społecznej i specjalnie skłamywany w rzeczywistości PRL-owskiej, że to wymaga systemowej pracy, którą myśmy rozpoczęli. Nie tylko zresztą w karcie, ale w ruchu archiwum wschodniego, który uruchomiliśmy w listopadzie 1987 roku. To była na dużą skalę ogólnopolska akcja, która dokumentowała represje sowieckie wobec obywateli polskich i myśmy przez te dwa końcowe lata komunizmu w warunkach konspiracyjnych dokumentowali tamten czas. W momencie zmian ustrojowych już wiedzieliśmy, że to jest fundamentalnie ważne i że my musimy skupić się na tym.
To na początku jeszcze w szkole średniej byłem częstym widzem teatru klasycznego. To potem już przestało mieć znaczenie. Wybrałem studia politechniczne, co dosyć paradoksalne, dlatego że byłem tak zniesmaczony humanistyką PRL-owską. Tak mnie szkoła średnia zmęczyła, szczególnie historią, że postanowiłem iść drogą politechniczną. Ale już na studiach właśnie... Najpierw zacząłem sam robić teatr. To był trochę przypadek, ale przez ponad dwa lata sam prowadziłem grupę teatralną, taką amatorską, składającą się z grupy studenckiej, nawet dość dużej.
Pokazano wszystkie 2 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.