Stanisław Obirek 18.11.2025

Urs von Balthasar, to były takie właśnie przypominające trochę nominacje właśnie późne, że dopiero w podeszłym wieku znaleźli zrozumienie dla swoich genialnych intuicji, które dla współczesnych były zbyt nowatorskie, może zbyt szokujące. Myślę, że Leon XIII w odróżnieniu od swojego poprzednika Piusa IX, który był takim papieżem konfrontacji, papieżem antymodernistycznym. Myśl człowieka, który szukał właśnie wszędzie raczej punktów stycznych, to w jego takim przejmującym dziele Apologia Provitamia,

gdzie on właśnie broni swojej takiej irenicznej, czy pacyfistycznej wręcz, czy teologicznie rzecz ujmując postawy wobec różnych poglądów, no nie odnajdował zrozumienia u Piusa IX. Natomiast Leon XIII był właśnie tym papieżem, który... Otworzył kościół na świat robotników, encykliką rerum novarum. No i właśnie szukał punktów stycznych również między wyznaniami. Chociaż to nie można mówić o ekumenizmie w dzisiejszym tego słowa znaczeniu. I ta myśl Newmana bardzo pasowała do tego nowego podejścia do świata.

Jest 37 do tej pory i jeżeli prześledzimy te wszystkie sylwetki tych doktorów, to się zaczęło, jeśli dobrze pamiętam, w średniowieczu papież Bonifacy VIII w bodajże 1298 roku Wyniósł, jakby wpadł na ten pomysł, żeby ogłosić czterech z pierwszych doktorów kościoła. To był święty Ambroży, święty Augustyn, już nie pamiętam innych. W każdym razie, jeżeli się śledzi te momenty, w których papież określa, właśnie technicznych powołuje do tych nowych doktorów, to potem było w XVI wieku znowu Pius V bodajże znowu ogłosił całą serię tych doktorów i dopiero, to już na koniec o tych doktorach powiem rzecz taką może dla naszych słuchaczy ciekawą, że wśród doktorów są też cztery panie.