Konstanty Gebert 22.10.2026

Jest to jedna z najbardziej interesujących partii w Izraelu. Jest stosunkowo mało ideologiczna mimo swojej islamistycznej proweniencji. Bardzo propaństwowa. I partia obrotowa, która teoretycznie mogłaby przystąpić do dowolnej koalicji. Jej przywódca Mansour Abbas mówi, że jego nie interesuje wielka polityka, jego interesuje poprawa sytuacji arabskich Izraelczyków. W sytuacji ogromnej polaryzacji politycznej wywołanej wojną w Gazie Żadna z partii startujących w wyborach, z wyjątkiem demokratów Jaira Golana,

Nie deklaruję gotowości do udziału w koalicji z którąś z partii arabskich, a cała koalicja rządząca na premier Netanyahu odrzuca taką możliwość, mimo że Netanyahu proponował Abbasowi przy okazji poprzednich wyborów przystąpienie do jego koalicji. Jeżeli by przeciwnicy Netanyahu zdecydowali się na budowę takiej koalicji z partią Raam, no z tą pewnością narażą się na frontalny atak ze strony obecnej koalicji, że jest to Zgrana Narodowa, zresztą partia Likud. Wystąpiła do Centralnej Komisji Wyborczej, żeby zakazała partiom arabskim startowanie w wyborach, uzasadniając o tym, że partie te odmawiają potępienia ataku na Izrael.

W każdym normalnym systemie demokratycznym tego rodzaju propozycja, żeby jakąś grupę partii wykluczyć z wyborów ze względu na narodowość ich członków byłaby oczywiście gigantyczną kompromitacją. Dla tych, którzy ją zgłaszają, w tym wypadku będzie odwrotnie. Netanyahu pragnie zmobilizować swoją bazę, udowadniając, że potrafi być antydemokratycznym nacjonalistą nie mniejszym niż jego faszystowscy sojusznicy. Partia Raam, ta partia Mansur Abbas, o której mówiłem, dokonała dwa tygodnie temu dość spektakularnego kroku, mianowicie wciągnęła na swoją listę wyborczą pozycję drugą dość ważnego izraelskiego polityka żydowskiego, byłego wiceministra bezpieczeństwa narodowego Zagalowicza.