Słowiańskości 34: Słowiańskości na marginesie #2
W drugim odcinku z serii #namarginesie robię literackie podsumowanie 2023 roku. To był naprawdę świetny czytelniczo rok - właściwie nie pamiętam, kiedy przeczytałam aż tyle tak dobrych książek! Bardzo trudno było mi wybrać tylko trzy najlepsze, ale udało mi się stworzyć takie podium. Najważniejszą książką roku jest zdecydowanie “Odrzania”, zaraz za nią plasuje się “Dwie i pół duszy”, a stawkę zamyka “Taniec gór żywych”. Ale wierzcie mi, czwarte i kolejne miejsca deptały tej trójeczce po piętach. O niektórych z tych książek pisałam nieco więcej na stronie. W podkaście opowiadam o następujących książkach: Justyna Hankus, “Dwie i pół duszy” Monika Litwinow, “W gaju” Anna Sokalska, “Tęsknica” Adrianna Filimonowicz, “Taniec gór żywych” Antoni Kroh, “Za tamtą górą” Joanna Kuciel-Frydryszak, “Chłopki. Opowieść o naszych babkach” Piotr Oleksy, “Wyspy odzyskane. Wolin i nieznany archipelag” Karolina Kuszyk, “Poniemieckie” Zbigniew Rokita “Odrzania. Podróż po Ziemiach Odzyskanych” Zbigniew Rokita, “Kajś. Opowieść o Górnym Śląsku” Ziemowit Szczerek, “Wymyślone miasto Lwów” Wit Szostak, “Oberki do końca świata” W 2023 roku przeczytałam jeszcze takie slavicbooki: Grzegorz Gajek, “Piast” Grzegorz Gajek, “Tofa” Antologia “Kwiat paproci” Za egzemplarze recenzenckie dziękuję wydawnictwom: Powergraph, Znak, Zysk i S-ka, Mięta.
Natalia Kościńska opowiada o książce Justyny Hankus, Dwie i pół duszy, podkreślając jej magiczny i mroczny styl oraz jej zgodność z słowiańskością.
Kryminał Moniki Litwinow, W gaju, opisany jako dobra książka z słowiańskimi motywami i rodzimowiercą scenografią.
Ania Sokalska, Tęsknica, opisana jako dojrzała powieść z elementami obyczajowymi i fantastycznymi.
Adrianna Filimonowicz, Taniec Gór Żywych, opisana jako jedna z najlepszych książek roku z wykorzystaniem folkloru podhalańskiego.
Antoni Kroch, Za tamtą górą, opisany jako trudna, ale ważna lektura o Łemkach i ich kulturze.
Chłopki, opisane jako reportaż o chłopskich rodzinach, które pokazują determinację i biedę, z perspektywy autorki i jej doświadczeń.
Piotr Oleksi, Wyspa odzyskane, opisany jako reportaż o powojennych losach polskiego archipelagu Wolin, z perspektywą autorki i doświadczeń osobistych.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
W drugim odcinku z serii #namarginesie robię literackie podsumowanie 2023 roku.
To był naprawdę świetny czytelniczo rok - właściwie nie pamiętam, kiedy przeczytałam aż tyle tak dobrych książek! Bardzo trudno było mi wybrać tylko trzy najlepsze, ale udało mi się stworzyć takie podium. Najważniejszą książką roku jest zdecydowanie “Odrzania”, zaraz za nią plasuje się “Dwie i pół duszy”, a stawkę zamyka “Taniec gór żywych”. Ale wierzcie mi, czwarte i kolejne miejsca deptały tej trójeczce po piętach. O niektórych z tych książek pisałam nieco więcej na stronie.
W podkaście opowiadam o następujących książkach:
Justyna Hankus, “Dwie i pół duszy”
Monika Litwinow, “W gaju”
Anna Sokalska, “Tęsknica”
Adrianna Filimonowicz, “Taniec gór żywych”
Antoni Kroh, “Za tamtą górą”
Joanna Kuciel-Frydryszak, “Chłopki. Opowieść o naszych babkach”
Piotr Oleksy, “Wyspy odzyskane. Wolin i nieznany archipelag”
Karolina Kuszyk, “Poniemieckie”
Zbigniew Rokita “Odrzania. Podróż po Ziemiach Odzyskanych”
Zbigniew Rokita, “Kajś. Opowieść o Górnym Śląsku”
Ziemowit Szczerek, “Wymyślone miasto Lwów”
Wit Szostak, “Oberki do końca świata”
W 2023 roku przeczytałam jeszcze takie slavicbooki:
Grzegorz Gajek, “Piast”
Grzegorz Gajek, “Tofa”
Antologia “Kwiat paproci”
Za egzemplarze recenzenckie dziękuję wydawnictwom: Powergraph, Znak, Zysk i S-ka, Mięta.