Samotność miasta i prażona kukurydza
Napisz do mnie, tak jak się mówi czasem do księżyca. Raz w miesiącu wybiorę list, na który odpowiedź może przydać się nam wszystkim. Nie musi być poważny, nie musi być głęboki – ale może też być niezwykle istotny i prawdziwy. Zawsze chciałam to robić: słuchać i myśleć o tym, co usłyszałam.Napisz do mnie, a może uda nam się przeżyć moment prawdziwej rozmowy: [email protected] Lewestam
Każdy jest zawsze na drugim planie. Ale wiem, że cię to nie pociesza, moja drugoplanowa. Bo nawet jeśli wszyscy jesteśmy tak samo drugoplanowi jak ty, to jakoś tak się dzieje, i jest to należy zauważyć niesprawiedliwe, że niektórzy z tych drugoplanowych mają jednak swoje drugoplanowe przyjaźnie, a nawet drugoplanowe związki. I razem wnoszą swoje drugoplanowe sofy do swoich schronień w betonie, a potem siadają na nich razem przed Netflixem i jedzą z miski wspólny popcorn. A od wspólnego popcornu puchnie drugi plan, rośnie jak szalony, nadyma się jak balon i w końcu staje się jedynym planem, na jakim rozgrywają się wszelkie istotne wydarzenia. Cała reszta przestaje mieć znaczenie, przynajmniej dla tych dwojga, którzy siedzą razem na tej sofie.
Pokazano wszystkie 1 dopasowanie. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Napisz do mnie, tak jak się mówi czasem do księżyca. Raz w miesiącu wybiorę list, na który odpowiedź może przydać się nam wszystkim. Nie musi być poważny, nie musi być głęboki – ale może też być niezwykle istotny i prawdziwy. Zawsze chciałam to robić: słuchać i myśleć o tym, co usłyszałam.
Napisz do mnie, a może uda nam się przeżyć moment prawdziwej rozmowy: [email protected]
Karolina Lewestam