Bagno nostalgii

To zresztą problem związany z pewną konfuzją filozoficzną, której symbolem jest kartezjusz. Pomyślka, jego myślą więc jestem, to niemal to samo, co do istnienia wystarczy mi myślenie. Odetnijcie mi ręce i nogi, ba, wyjmijcie mi mózg z czaszki i wsadźcie do kadzi z elektrodami, a będę istniał nadal. Właściwie taki sam. Zabierzcie mi zdarzenia, w których byłem, klasę społeczną, płeć, a nadal będę istnieć. Wciąż będę to ja. Ja jest wieczne i niezmienne. Ja oprze się wszystkiemu. Ja mogło wzrosnąć na łące czy na bagnie, ale jeśli się postaramy, będzie to wciąż tak samo racjonalnie myślące ja. Ale nie, tak nie będzie i twoje ja zawsze będzie chłopakiem, który odbijał się od śmieci i nie miał do kogo pójść z żadną ze swoich traum.