Historyczny Ślązag. Ze Śląska do słynnego filmu "Czas Apokalipsy"

Już jako Mehmet Emin Pasza, gdyż takie imię Mehmet Emin przyjął, a Pasza było dodatkiem urzędowym niejako, oznaczającym właśnie wysokiej rangi urzędnika. Ukoronowaniem tej kariery Sznicera, Emina Paszy, było stanowisko gubernatora ekwatorii. Ekwatorii, czyli tureckiej Afryki Równikowej, regionu położonego w południowym Sudanie. Emin Pasha bardzo szybko stał się tam, nie tylko tam znany, bo jego sława dotarła także do Europy. Zawdzięczał to w sumie dwóm sprawom. Po pierwsze, tępił niewolnictwo. Był zaciekłym wrogiem handlu niewolnikami i zwalczał handlarzy niewolników, którzy go zresztą za to znienawidzili.

Drugą rzeczą, z której był sławny, był i to już mu chlubynie przynosi, handel kością słoniową. Żołnierze Emina Paszyk, których miał pod komendą kilka tysięcy, urządzali z jego polecenia, z jego rozkazów, wielkie polowania na słonie, tępili całe stada tych nieszczęsnych zwierząt. Chodziło o kość słoniową, o surowiec, materiał bardzo wtedy Cenny. Emin Pasha handlował nim i magazynował go. Zgromadził ponoć ogromny, wart fortunę, magazyn kości słoniowej. W roku 1881 w Sudanie wybucha powstanie Mahdiego. Rewolucja islamska.

Ta słynna, znana w Polsce między innymi, a raczej zwłaszcza dzięki powieści w pustyni i puszczy Henryka Sienkiewicza, w której zresztą Emin Pasha jest wspominany. Ta rewolucja, wstrząsy spowodowane tą rewolucją docierają także do Ekwatorii. Po kompletnej klęsce wojsk kolonialnych w Hartumie, po upadku Hartumu, Emin Pasza zostaje w Ekwatorii odcięty. Odcięty z bardzo niewielkimi zapasami, zwłaszcza amunicji, z niewielkimi siłami. Liczą one parę tysięcy ludzi, ale są rozrzucone po olbrzymim obszarze. W Europie rośnie niepokój o tego Emina. Zaczyna się mówić, że należy mu przyjść z odsieczą.

No ale Brytyjczycy, rząd brytyjski, nie jest tym zainteresowany. Mówi, że wiesz, Emil Pasha, Edward Schnitzer, no to Niemiec, no to może niech Niemcy sami go sobie ratują. Innego zdania są poddani jej królewskiej mości, królewie Wiktorii. Brytyjczycy przystępują do zbiórki pieniędzy, zbierają fundusze na organizację ekspedycji ratunkowej. Rzeczywiście udaje się zebrać niezbędną kwotę i wystarcza ona też na to, by na czele ekspedycji postawić najlepszą Możliwą osobę. To znaczy amerykańskiego podróżnika i odkrywcę walińskiego pochodzenia, Henry'ego Mortona Stanleya. Stanley jest słynnym już wtedy człowiekiem. Słynnym przede wszystkim dzięki podobnej nieco ekspedycji ratunkowej czy też poszukiwawczej, w czasie której poszukiwał w Afryce zaginionego tam misjonarza i podróżnika Davida Livingstona.

Onalazł go i dzięki temu uzyskał światową słabę. Tym razem Stanley ma wyruszyć na odsiecz dla Emina Paszy. Wyprawa przez ogarnięty rewolucją i pogrążony w chaosie Sudan jest niemożliwa, bo tamtędy nie da się przedrzeć do Emina. Gdyby się dało, to Emin nie miałby żadnych problemów. Sam pewnie wycofałby się przez Sudan do Egiptu. Stanley wobec tego decyduje się wyruszyć z Afryki Zachodniej. Poprzez dorzecze rzeki Konga, w dużej mierze wtedy jeszcze niezbadane. Ta wyprawa wyrusza na wschód Afryki i po ciężkiej przeprawie, poniósłszy duże straty, mimo iż była wyposażona w najnowocześniejszą broń, między innymi w karabiny maszynowe, dociera do Emina.

Stanley i Emin spotykają się. Tu właściwie nie wiadomo kto kogo ratuje, bo ludziom Stanleya, których zresztą część musiał porzucić po drodze i będzie musiał po nich wracać, żeby ich ratować, też brakuje amunicji, brakuje jedzenia, są skrajnie wyczerpani, no ale Stanley i Emin spotykają się i po dłuższych perypetiach Emin decyduje się opuścić ekwatorię, wyrusza do niemieckiej Afryki Wschodniej, do Tanganiki i rzeczywiście po również bardzo ciężkiej, dramatycznej przeprawie Dociera tam jakiś czas później. Emin ponownie wyprawia się do Ekwatorii i w głąb Afryki. Nie wiemy dokładnie dlaczego. Niektórzy twierdzą, że chciał utworzyć tam własne, samodzielne państwo.

Inni, że chciał odzyskać ów ogromny magazyn kości słoniowej. To jest możliwe. Wyprawa Stanleya poza swoją oficjalną misją, czyli ratowaniem Emina, Miała również dodatkowe misje, tym razem tajne. Stanley w imieniu króla Belgów Leopolda miał zaproponować Eminowi przyłączenie Ekwatorii do Królestwa Belgijskiego. Oprócz tego prawdopodobnie Stanley miał odzyskać Owe zapasy kości słoniowej i przerzucić je, jak pewne poszlaki wskazują, do Afryki Zachodniej. Z tego nic nie wyszło. W magazyn kości słoniowej Emina Paszyk pozostał w Afryce i jest bardzo możliwe, że Emin chciał do niego dotrzeć.

To mu się nie udało. Cała wyprawa, cała historia Emina zakończyła się tragicznie. Został on zamordowany przez swoich starych wrogów Handlarzy niewolników. Kilka lat później, po tym jak Stanley wyruszył ze swą Wyprawą przez dorzecze Konga na odsiecz Emila Paszy. W to samo dorzecze Konga trafia Joseph Conrad. Joseph Conrad, czyli Józef Korzeniowski, nie będący jeszcze słynnym pisarzem, będący młodym marynarzem, który służy na statkach kursujących właśnie w dorzeczu Konga. Korzeniowski niewątpliwie słyszy o wyprawie Stanleya. Ona była na ustach wszystkich, tym się pasjonowała, Cała Europa, cały świat, no i cały region oczywiście.

Ale mamy tutaj kurca. Tym razem Waltera Kurtza, pułkownika amerykańskich sił specjalnych. Ale to nadal jest Kurtz, którego stworzył Joseph Conrad. To nadal jest Kurtz, który jest wzorowany na postaci Emina Paszy. W ten sposób Edward Schnitzer, czyli Emin Pasza, Na którego poszukiwania wyruszył przez do rzeczy Conra Henry Morton Stanley i który stał się pierwowzorem postaci Kurtza w noweli Jądro Ciemności Josepha Conrada trafił do filmu Czas Apokalipsy, do arcydzieła światowego kina. Horror. Horror.