Marian Hemar, czarodziej słowa – cz. 2
„Hemar był poetą, dramaturgiem, satyrykiem, oratorem, fraszkopisarzem i lirykiem – osobiście ceniłem szczególnie jego prozę, klarowność jego artykułów i esejów: ich żywotność, wszechstronność, precyzję wyrazu” – Józef Mackiewicz.
A on ujdzie pogoni. Stary to trik złodziejski, a zawsze w najlepszej wierze. Nie wiedząc kiedy i gdzie, Ktoś się na to nabierze. Uganiają po świecie, podnieceni krzykacze, radzieccy pacyfiści Mir krzyczą, Pacze, Pacze, Pis krzyczą, Fride, Fride. Świat się trzęsie od krzyku, wołają pokój, pokój. Każdy w swoim języku. Z wszystkich języków świata jedna grzmiąca zawieja. Każdy w swoim języku krzyczy łapać złodzieja, a ludzie dobrej woli słuchają Bonafide. Widzą, że pacyfista biegnie i woła Friede.
Pokazano wszystkie 1 dopasowanie. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Marian Hemar wprowadza się do programu, śpiewając piosenkę o śniegu.
Opis roli Mariana Hemara w radiu, jego satyry politycznej i relacji z Janem Nowakiem-Jeziorańskim.
Opowieść o ostrej satyrze Hemara i kontrowersjach z Janem Nowakiem-Jeziorańskim.
Cytat z Marianem Hemarem na temat satyry politycznej i jej wartości.
Opis siedziby kabaretu Hemara w Londynie i jego znaczenia dla emigracji polskiej.
Przypomnienie o Kongresie Pacyfistycznym Hemara i jego satyryczne wizje.
Opis innych pasji Mariana Hemara, takich jak publicystyka i przekłady.
Przypomnienie o audycji z Janem Lechoniem na temat teatru polskiego na emigracji.
Opowieść Wacława Zbyszewskiego o swoim spotkaniu z Marianem Hemarem.
Komentarze o roli Hemara w teatrze polskim na emigracji i jego osobistych relacjach.
Rafał Chabielski i Andrzej Mietkowski omawiają nostalgiczną specyfikę emigranckiej twórczości Hemara i jego patriotyczne wiersze.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.