Zakochałem się w amfetaminie

I moją ucieczką było miejsce, w którym mogę być dobry, czyli to są tematy, o których mało osób wie. No właśnie te fantazyjne, prawda? Magiczne. Ja miałem tak, że chodziłem codziennie do lasu, bo mieszkałem obok lasu i tam jakiś szałas, ogniska, tam potem handlowałem narkotykami w ogóle w tym lesie, tam ludzie przychodzili, mówiłem im, że ja to lepszy ćpun, lepiej podiluj narkotykami. W takim duchowym szamanie w ogóle. Dokładnie. Ja chodziłem wtedy do szperaka i wybierałem jakieś tam stare płaszcze, kapelusze, jakieś naszyjniki. Ja to ubierałem w ogóle na wszystko na siebie. chodziłem na przykład do tego lasu, przychodzili tam właśnie znajomi, czyli też inni narkomani, śpaliśmy tam razem, budowaliśmy coś razem, na przykład wracałem do domu, myłem się i zmieniałem stylówkę i ubierałem się na imprezę od razu i szedłem na imprezę, w menażną dyskotekę na przykład, jakiś techno-hardstyle, wracałem i znowu byłem szamanem, który się jednoczył z naturą, nie?

To piękne, bo to jak ktoś nie rozumie, czym jest jakiś tam aspekt tego mechanizmu iluzji, to to jest po prostu ten piękny umysł w sobie uzależnionej, w stanie wykreować. Nie słyszałem jeszcze o czymś takim, ale fantastyczne to jest uważam. Dało to dwa lata. Ja to czułem tym, że ja się w lesie czuję lepiej. i zapraszam wszystkich, żeby oni do mnie dołączali. Miałem taką swoją grupę znajomych, która tam regularnie do mnie przychodziła, ja ich tam regularnie zapraszałem. No też podchwytliwie, prawda? Bo jak miałem dragi, handlowałem czasami, żeby mieć te dragi, to im mówię, no jak chcecie, to musicie przyjść do mnie tutaj, nie? No to oni przychodzili, też nie byłem wtedy samotny. I bardzo ciekawe spostrzeżenia są takie, że zawsze mnie to ciekawiło, że osoby, które wchodzą, są pod wpływem tych środków, stymulujących głównie i zmieszanym z innymi,