Piłem i płakałem, że piję

które chciałbym, żeby były w jakimś sensie, a których nie ma. Przypomina mi się w trące, bo nie wiem, skoro mi się przypomniało, to może ważne. To mi się tak dobrze łączy to, co mówisz, z takim, znaczy przeciwstarnym wiegunem tego, co mówisz, jest taka narracja, którą wiele razy słyszałem od osób, może nie w kontekście alkoholu, bo tutaj Raczej tego typu takie iluzjonistyczne myślenie nie występuje, ale bardziej przy narkotykach, zwłaszcza przy takich lekkich jak marihuana na przykład. Kiedyś zwolennicy palenia przywołują na przykład muzyków, którzy przecież, nie wiem, Bob Marley, który jakby w oparach marihuany stworzył tą swoją muzykę, całą kulturę w ogóle, można powiedzieć, taką jamańską tego reggae.

No i był absolutną gwiazdą i do dzisiaj wszyscy go pamiętają i wielu ludzi go słucha. Tylko nikt sobie z tych osób, które mówią, właśnie nie zadaje tego pytania, a co by było, gdyby Bob Marlowe na przykład nie jarał tej marihuany, co on wtedy by stworzył, nie? Tak, o to chodzi. Nawet paru pisarzy, pewnie takich można Hemingwaya czy paru innych, można by się zapytać, a co by napisali, gdyby nie to whisky, co by napisał Hemingway wtedy? Dla ludzi, którzy nie dowiemy. Można sobie, choć to nie wiem, czy to jest dobre określenie też, nie wiem, Jakub Rzymczyk być może się ucieszy, ale ja jestem bardzo wielkim fanem Jakuba Rządczyka, jego literatury. Natomiast jak się, zresztą on sam mówi o swoich książkach, tych, które jeszcze pisał, kiedy walił wódę, a to, co on pisze dzisiaj, no to jest... Przepaść.