Chciałem zapić się na śmierć
Zgłoszenia do programu: [email protected]
I nadarzyła się okazja w 98 roku, bo został otwarty w Warszawie, tutaj na Rakowieckiej, jeszcze Mokotów był czynny, zakład karny tam na Rakowieckiej. A oddział Atlantis, to był oddział odwykowy, to był pierwszy oddział w Polsce. Ze Stanów gdzieś tam ściągnęli ten cały projekt. No i pomyślałem sobie, że pojechać na taką terapię, nie na meeting raz w tygodniu, czy raz na dwa tygodnie, gdzie tam przychodzą dwóch czy trzech chłopaków i te same ryje w koło i takie towarzystwo wzajemnej adoracji. Ciężko się otworzyć, ciężko coś powiedzieć. No w więzieniu siedzieć. Nie powiem różnych rzeczy, bo siedzę w pudle. Przecież w ogóle wychodzi... No nie wolno.
I mówię, pojadę na taką prawdziwą terapię. To była trzymiesięczna. Ale też kombination, bo spotkałem chłopaka, który tam był i mi opowiedział o tym Atlantisie. W gminie tam są materiały. On przywiózł mu tam zeszyty, czyli te piciorysy, te wszystkie rzeczy, które się robi na takich profesjonalnych terapiach. I ja mówię, daj mi ten, kopsnij mi ten cały materiał, to ja już będę miał ściągi, bo tam co ja będę z siebie tam rozpruwał, flaki wywalał na wierzch. I on mi to wszystko dał. Poszedłem do pani psycholog, do wychowawcy i mówię, że ja chciałbym na taki oddział. Mi to coś dziwię, że ja na terapię, ale dla nich to też plus, bo następny, który się być może zresocjalizuje.
Pokazano wszystkie 2 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Zgłoszenia do programu: [email protected]