Samozwańczy satyryk kraju WRACA- Tadeusz Drozda

Któryś poeta, chyba Lechoń, czy któryś powiedział, że czemu zapyta, a może nie on, może on, wszystko jedno, jakiś znany dobry poeta, zapytali go, a czemu pan, proszę pana, pisze o jakichś tam kwiatach, o wodzie, o lesie. Pan ma Tuska od polityki, a Mejza ma Drozdę od stand-upu. Jest pan w gronie ludzi, pan szalony reporter, mój kolega i jeszcze jedna osoba, jesteście w gronie ludzi, o których Mejza mówił z trybuny sejmowej.

Ja nie wiem czy to jest nobilitacja, czy to jest psztyczek w nos. Nie znam pana Mejzy, więc tylko mnie powiedział ktoś, kto w tym czasie oglądał transmisję z Sejmu, że pan Mejza to powiedział. W tej sytuacji wszedłem na Google, jest taki wujek, się nazywa Google i on wszystko wie. I do tego wujka wszedłem i on mi powiedział, kto to jest pan Majsa, bo ja w ogóle nie wiedziałem. Okazuje się, że to jest taki pan, co to on chciał parę złotych zarobić na rodzicach dzieci, które naprawdę były chore. I on jedno co rzeczywiście pomógł to sobie, jeśli chodzi o finanse, a tym dzieciom to nie za bardzo. No ale dalej mu nic nie tego i on jest zawsze przeciw i trudno mu się dziwić.

To też ja tylko dlatego powiedziałem o tym, że w końcu czegoś się tonący trzyma, łapie. No to ja się złapałem z Sejmu, bo tylko Mejza o mnie mówił w Sejmie, bo nikt więcej nie powiedział nigdy. Znaczy nie nigdy kiedyś gadali dużo, ale teraz nie. Jeszcze porównali mnie z panem Bodnarem, który moim zdaniem w ogóle nie ma ambicji na stand-upera, ani na monologistę, czy artystę kabaretowego. Nawet powiem przeciwnie, za mało ma tych talentów, a jeśli je ma, to za mało eksponuje. Także on raczej w drugą stronę działa. Obyczajowość obyczajowością. Zaraz dojdziemy do obyczajowości, która łączy się z polityką i zaczyna się nad Polskim Morzem w Gdańsku. Zaraz do tego dojdziemy.

To tak jak ja stąd jadę pociągiem do Warszawy Wschodniej, to jedzie dokładnie 21 minut z mojej radości do Warszawy Wschodniej. I to mniej więcej taki Brzeg Dolny, jak ja teraz mieszkam. To jeszcze oprócz pana Mejzy, co pan wspomniał, nie konkretnie o mnie, ale jak ja wpłaciłem na tą wielką orkiestrę, ja to nie jestem tak, że gdzieś chodzę te puszki szukam. Tym bardziej, że kwotę, którą tam zwykle co roku daję, to ciężko włożyć do tej puszki. Bo trzeba było wywiercić dziurę. I wtedy wyczytałem, że mój imiennik, mam imiennika w Toruniu, powiedział, ale to już było po tym jaka wpłaciłem, że ja jestem opętanym przez szatana.