Ścieżki miłości odc. 67 – Szymanowski

Z drugiej strony też możemy dostrzec muzykę ludową. A w jakiś sposób, no zapewne miarą swojego talentu, w jakiś sposób ta muzyka jest rozpoznawalna i bez względu na to jaki motyw on brał na warsztat, w jaki sposób go przekształcał, to gdzieś zawsze wyczujemy, że to jest twórczość Karola Szymanowskiego. Skomponował ponad 60 dzieł muzycznych, w tym Ballet Harnasie, Operę Król Roger, Pierwszą Symfonię F-Moll, Pieśni Miłosne Hafiza, Słopiewnie, Kołysanki Pieśni Mazurki, Stabat Mater czy wreszcie Veni Creator. Wiem, że na pewno Karol był osobą pełną uroku, ponieważ to się pojawia we wszystkich listach, we wspomnieniach osób, które się z nim zetknęły.

No więc można by powiedzieć, że z takiego kilkunastolatka już o ukształtowanym ciele, żaden wybitny tancerz nie będzie, ale Liffard okazał się być człowiekiem niezwykle takim konsekwentnym. Zawziętym i upartym udało mu się dotrzeć do Paryża i tam okazał się być jednym z najwybitniejszych tancerzy i mało tego, że tancerzy, to jeszcze okazał się być wybitnym choreografem. A w jaki sposób zetknął się Szymanowski z Liffarem? Otóż zetknął się przy okazji Harnasi. Wiemy, że Szymanowski pisał balety. Oczywiście wcześniej napisał Mandragorę dla pieniędzy, dla Leona Schillera. Natomiast Harnasie, no to może nie było coś, co traktował jako opus magnum, Ale spodziewał się, że to jest coś, co może odnieść duży sukces chociażby na takiej zasadzie zainteresowania pewną egzotyką.

A Lifar był wtedy pierwszym tancerzem. No i być może połączyło ich to, że jeden i drugi wychowywał się na Ukrainie. Oni się świetnie ze sobą rozumieli. To, że doprowadził później, bo on konsekwentnie pomagał Szymanowskiemu w wystawieniu tych harnasi, no to świadczy co najmniej, powiedziałabym, o szacunku do kompozytora i do jego muzyki, a podejrzewam, że jednak nie tylko do tego, bo już znacznie później, kiedy Liffard był panem, no chciałoby się powiedzieć zażywnym starszym panem, ale on do końca życia był bardzo sprawny, bardzo zgrabny, bardzo długo tańczył, W 1977 roku społeczeństwo zorganizowało taką zbiórkę i postanowiło kupić atmę, żeby zrobić tam właśnie muzeum poświęcone Szymanowskiemu.

No to któż przyjechał na otwarcie tej atmy? No właśnie Sergii Farr. Sergii Farr podobno nawet odtańczył tam jakąś partię z Harnasiów. No a my wiemy jeszcze o jednej rzeczy, że Na pianinie Szymanowskiego stały zdjęcia jego rodziców, jego ukochanych siostrzenic, ale stało również zdjęcie Serge'a Lifara. I może tylko z tego powodu, że Serge Lifar był rzeczywiście mężczyzną niezwykle atrakcyjnym. Waldorf pisał o nim, że był to najpiękniejszy z Harnasi. Ale może to zdjęcie było też wyrazem czegoś innego, o czym się już po prostu nie dowiemy. Karol Szymanowski czczony był przez lata jako wielki kompozytor, ale także patriota i reformator edukacji.