#90 Green Day w samplach współczesnych artystów

Kilka lat po powstaniu grali mini trasę po Polsce. W 91 roku odwiedzili kilka miast, nie była to Warszawa, byli w Gryfinie, Bydgoszczy, Białymstoku i Katowicach. Do tego wątku wrócę, bo jest przepiękny dokument właśnie na ten temat, a jednak tu byli, na koniec podam jeszcze namiary, gdzie sobie ten dokument obejrzeć. Duży sukces Green Day'a to album Dookie, 1994 rok, no i właśnie te lata 90 to lata świetności Green Day'a. Kolejny etap, kolejny strzał, jeżeli chodzi o świetność, no to rok 2004. Bo wtedy ukazał się album, no i sam numer, sam single American Idiot, który wciąż jest kultowy.

Boulevard of Broken Dreams. To 2004 z albumu American Idiot. I walk this empty street On the boulevard of broken dreams Where the city sleeps And I'm the only one And I walk alone I walk alone, I walk alone I walk alone Ten fragment został użyty w 2020 przez Tayla i Wiz Khalifa. High Right Now w formie remixu i ten numer, ten remix zawiera taką interpretację słów, mocne nawiązanie, ale to nie jest wzięte jeden do jednego.

A teraz kolejny wielki przebój, jeżeli chodzi o zespół Green Day. Wake Me Up When September Ends. To też American Idiot. Ten numer oczywiście był coverowany setki albo nawet tysiące razy. Posłuchajmy jednej z wersji. Gregorian, 2011. Like my fathers come to pass Seven years has gone so fast Wake me up when September ends

My Generation w wykonaniu Green Day'a, 1992 rok. A oczywiście My Generation to The Who, 1965 rok. 2004 rok to dla Green Day'a kolejna wielka rzecz, chciałoby się powiedzieć, bo po głośnym debiucie, po tym jak w latach 90, połowie lat 90 funkcjonowali, jak byli bardzo znanym zespołem, to potem druga fala tej popularności przyszła razem z albumem American Idiot. 2004 rok właśnie. Historia jest o tyle ciekawa, że zespół siedział nad płytą, ale to co powstało z myślą o kolejnym albumie, który nosił roboczy tytuł Cigarettes and Valentines, te nagrania, które powstały, zostały skradzione.

I co zrobił zespół? Całkowicie zmienił swój pomysł na ten album i wymyślili, że American Idiot będzie rock operą, głównym bohaterem, Jezus z przedmieścia. Sam numer tytułowy American Idiot to jest wciąż chyba żywy Krytyczny komentarz do bieżącej sytuacji politycznej i społecznej w Stanach Zjednoczonych. Oczywiście czasy się zmieniają, prezydenci się zmieniają, wszystko się zmienia, a jak mi się wydaje American Idiot zostało takim symbolem, który pasuje do wszystkich czasów. W tym numerze wbrew pozorom to nie jest krytyka amerykanina stereotypowego, ale różnych innych rzeczy.

Jest krytyka mediów za podsycanie i tę sensacyjność. W obecnych czasach dobrze wiemy o co chodzi. W tym 2004 roku i album i sam numer Wyrażał też sprzeciw do takiego agresywnego podejścia do wojen, do podsycania do konfliktów. No i American Idiot jest też taką chyba refleksją albo próbą takiej refleksji, co znaczy jednostka, ten Amerykanin w społeczeństwie. Czy ma się dopasować, czy może iść pod prąd, czy może iść pod wiatr, czy jednak z wiatrem. American Idiot z albumu American Idiot 2004 rok. Posłuchajmy tego, jak mówiłam, bardzo kultowego numeru. Names mentioned.

American Idiot, ten numer doczekał się wielu, wielu, wielu coverów. Wybrałam, zestawiłam wam kilka, moim zdaniem, najciekawszych. Zacznijmy od pana, którego uwielbiam od lat wielu, Richard Cheese, najlepszy na świecie muzyk coverujący. Posłuchajcie jego wersji, American Idiot. To szybko się wydarzyło, 2005 rok. Wielkie dzięki i do zobaczenia w kolejnych odcinkach!

To Richard Cheese i jego American Idiot, ale Weird Al Jankowicz też szybko skowerował ten numer. 2006 Canadian Idiot. Dawid Aljankowicz i jego interpretacja American Idiot, ale to jest Canadian Idiot. A co w Polsce? Może zadajecie sobie to pytanie. Oczywiście, że mamy też polski cover American Idiot. Kalafiornia. Polski Idiota. Ja nie chcę być już polskim idiotą.

Ograniczonym pseudopatriotą. Ja nie chcę być już jednym z tych gości. Piosenka w tle. Numer powstał kilka lat temu i ma też odniesienia społeczno-polityczne. To polski idiota, czyli cover American Idiot Green Day'a w wykonaniu zespołu Calafiorna. Green Day wiele razy był w Polsce. Wiele razy to znaczy to, o czym mówiłam wcześniej i podkreślam w tym momencie. 1991 rok w listopadzie

Odsyłam więc do bardzo dużej twórczości zespołu Green Day, do filmów, szczególnie do tego dokumentalnego o tym, jak to w Polsce w latach dziewięćdziesiątych na początku organizowało się mini-trasę, cztery miasta, polskie. Przyjechali z Kalifornii i grali w Gryfinie, w Bydgoszczy, Białymstoku i w Katowicach. Znajdziecie też kilka książek na temat Green Day'a. A na koniec zagrajmy właśnie American Idiot z albumu American Idiot z 2004 roku. To były Sample Covery Bajery. Wszystkie odcinki w formie podcastów w internecie są. Jeżeli macie jakieś sugestie i pomysły, śmiało można do mnie pisać. Znajdziecie mnie chociażby na Instagramie. Tam też wrzucam najróżniejsze rolki związane z muzyką i samplami, i coverami, i bajerami.