#97 – BARDZO ZŁA KSIĄŻKA: "ŚMIERTELNE POŻĄDANIE" [+18]

Dokładnie. Ja chciałem jeszcze napisać tylko, znaczy chciałem o tym powiedzieć, ale w sumie mi się kurwa nie chce. Krzysztof Bosak był Wojewódzkiego i Kędzierskiego w podcaście. A kurwa, dobra, jebać to. Ale to tylko gwoli takiego, że no się odbyło takie spotkanie. Dobra, słuchajcie. Prawie 10 minut już minęło. Ja chyba muszę iść po wiadro na wymioty. Może być potrzebne. No. Może być potrzebne, Magda. Śmiertelne pożądanie Ignacio Szacki. To jest prawdziwe imię i nazwisko? Pewnie nie. Bo nawet jest tam taki fragment, bo to jest trochę autotematycznie w tej książce, że tam jest trochę też o ludziach, którzy piszą i ludziach, którzy komentują na Lubimy Czytać. Pada Lubimy Czytać w tej książce w ogóle.

Ale czekajcie, bo ja powiedziałem Papież Polak. A ja powiedziałem Sydney Sweeney. A ty powiedziałeś właśnie. Ja wolę Sydney Sweeney. Ja też. Ale w ogóle jak czytałem doszedł do tego fragmentu, to miałem takie nawet tutaj. Nawet tutaj po prostu. Ignacio Szacki, co by nie mówić, Papieża Polaka szanuję. Zadanie polegało na interpretacji pewnych słów wypowiedzianych niegdyś przez Papieża Rodaka. Dotyczyły one miłości i głęboko wyryły się w pamięć zbiorową Polaków. Bo to było zadanie na katechezę po prostu. No i tyle. I koniec pobierze Polaka. No ale się pojawił, pojawił się. Ty, ale Ignacio Szacki to jest chyba prawdziwe imię i nazwisko. Niemożliwe. Dobra, nie wiem czy... W sensie jest na Lubimy Czytać, że to jest pan Kamil. Okej.

I to jest takie pierwsze zdanie dla mnie, że kurwa, znowu mam 12 lat i jestem w podstawówce i rzeczywiście wszyscy tam rozprawiają o czymś, nie? I generalnie ta książka ze strony na stronę jest coraz gorsza. Jest coraz gorzej. Jest, to jest tak, że autor miał takie, kurde, tu już, dobra, odbębniona, tutaj śmierć taka, że tutaj ktoś kogoś potrącił, tutaj to. No dobra, no to nekrofilia, nie? No to jedziemy, nie? I jest nekrofilia, kurwa. I masz takie, ja pierdolę, no kurwa, chłopie. I nie, tego nie przeczytam, ale jest w tym fragmencie podniecał go wodnisty kał, więc... Czy my oznaczamy pana Ignacego Oszackiego autora? Chyba. Nie wiem. Ja bym go oznaczył. Pan Ignacio ma 600 polubień na tym.

No byłem zszokowany, osiągnął pan Ignacio swój cel i teraz kolejna zagadka. Czekaj, bo jeszcze tylko przeczytam, bo tu logline, który zapowiada tę książkę. Te książkę, przepraszam. Śmiertelne pożądanie splata los nimfomatycznej pary maturzystek i dwóch zakochanych w sobie policjantów. No kurwa, kto by nie chciał tego przeczytać? Co? Policjanci zakochani w sobie? No i oczywiście ci policjanci, ten ich seks jest tak pokazany... W sensie, że jest pewna doza romantyzmu mimo wszystko w tym wątku lesbijskim, a tamten wątek homoseksual jest taki po prostu pierwotnie zwierzęcy, tak jakby, nie wiem, celowo odrzucając to napisane.

Kurde, no słuchajcie, to wysyłajcie może, oczywiście. I by się okazało, że na tym w ogóle pieniądze zrobimy w życiu. No dobrze, dobry pomysł, a wysyłajcie, a co to? No i właśnie, a propos tego bookstagramu, no to tutaj się właśnie cały taki wąteczek tutaj roi, który jest trochę takim z przymrużeniem oka, ale też nie jest, ale trochę jest z przymrużeniem oka, ale to jest trochę takie też nie wiadomo, czy autor po prostu się nie wyzłośliwia i nie spełnia swojej własnej fantazji. Bo tu jest tak, że koleś porywa autorki. Które piszą. Ale te autorki brzmią jakby były wyjęte właśnie z jakiegoś takiego dziwnego bookstagrama, do którego nie mamy dostępu. Czyli do ludzi z grona po prostu Ignacio Szackiego. Czyli porwałeś mnie tylko dlatego, że twoim zdaniem moja powieść jest słaba?

Ciekawe, czy Ignacy Szacki szybko napisał książkę, czy wolno? A jak jeszcze raz dziewczyna ta się nazywa? Tak, którą porwał? To dojdę do tego jeszcze, to spokojnie. Bo ten, chciałem tylko powiedzieć, że czasami idzie rozpoznać głos autora w dziele kultury i wydaje mi się, że to jest głos autora w dziele kultury. Podcastek ostatnio robił odcinek o filmie Tato i jak słuchałem tego odcinka, to sobie zdałem sprawę, że też moglibyśmy zrobić równie dobrze odcinek o filmie Tato, bo to jest taki kamień węgielny dla wszystkich alimenciarzy w Polsce. I totalnie moglibyśmy zrobić o tym odcinek. Tylko nie wiem, czy byśmy... Chociaż w sumie oni bardziej mówili o podcastach, opowiadali film i jakichś tam społecznych rzeczach.

Zniknęły kolejne dwie pisarki. Kassandra Blankiewicz i Monika Lis. Od razu rozpoczęliśmy poszukiwania. Co ciekawe, wszystkie trzy łączy fakt, że są młode, utalentowane i mają chwytliwe pseudonimy. I teraz uwaga, jakie to są chwytliwe pseudonimy? No powiedziałaś, Kassandra. Nie, nie. Viki Luzak, Kasa Blanka i Mona Lisa. Uuuuu... Mega chwytliwe, co nie? Ale zaraz, tutaj koleś, wiecie, tak chyba autoświadomie, to taki chwyt marketingowy wyjaśnił Czech. Tworzą własną markę, a chwytliwy pseudonim zwiększa rozpoznawalność. Ale my nie o tym, szefie. I tu Ignacio Szacki mruga do nas, bo ja jestem Antonio! Tak, tak. Albo, no, no, no i... Ale kurde, jest to prawda, że w tym świecie takim właśnie bookstagramowym, tam musisz mieć taką ksywkę, nie?

Nieczęsto u mnie takie treści, najwięcej erotyzmu do tej pory było w Ekstremie, whatever. Ale gdy napisał do mnie Ignacio Szacki, autor, porozmawialiśmy sobie i uznałam, że spróbuję się z takim gatunkiem. Śmiertelne Pożądanie to właściwie historia w dwóch aktach, opowiedziana przez dwie różne pary Dagmarę i Patrycję oraz Romana i Oskara. Strony ociekają doznaniami, a także niebywałym słowotwórstwem i kreatywnością autora, jeśli chodzi o nazwy dla miejsc intymnych. Wink, wink. Emotka mrugnięcia okiem. Dużo namiętności, nieco mniej kryminału. Ten wątek jest tylko delikatnym tłem w książce. Dwa totalnie odmienne światy. Dziewczyny z liceum, które dopiero odkrywają swoją seksualność i policjantów prowadzących śledztwo połączą się w najmniej oczekiwanym momencie.

A jeszcze jest to trochę, znaczy wiadomo, że nie ocenia się człowieka po tym jak wygląda, ale... Ale ocenisz po tym jak wygląda, tak? Nie, nie, bo chodzi mi o to, że na przykład jak Był ten krakowski literat, czy tam reszta tych tam gości od Toksyn i tamten. To wszystko to były albo niespełniany bukowski z papieroskiem, po prostu o jestem taki, te kobiety, alimenty. Albo właśnie takie twardziele po prostu, że skóra, czarne koszulki i motory. A pan Ignacio Szacki to jest taki twój kolega po prostu, który zawsze miał notatki na... Tak, to jest koleś, od którego się pożycza notatki na studiach. I taki miły ziomek, ma zdjęcia, po prostu jego zdjęcia to jest na Instagramie na spacerze z psem w lesie gdzieś, gra na skrzypcach i gra se na skrzypcach w domu, a nie w jakiejś ciemnej sali z papierosami.

Ale słuchajcie, może tak trzeba żyć, może tak to powinno wyglądać, że... Masz równowagę w życiu. Właśnie. Trochę spacerku, a trochę po prostu tekstu o koprofili i nekrofili. No tak. No bo tutaj widzę, że też wydał inne książki, na przykład Roztanie nad morzem. I tutaj jest jakieś takie dziecko na okładce, więc i ocena 8.7. A ile ocen? 31 ocen. No jest still. No ale w sensie, że pewnie... Więc może to jest taki apel do pana Ignacja, że może jakby typie... No ale co, zrobił co chciał. Ja to szanuję, bo ja wiem, że ty masz takie, o, zakażemy tego Tokio. A ja mam właśnie, że fajnie, robi sobie różne rzeczy, ale też pewnie, bo zobacz, napisał w 2020, no i to jest kurwa tempo.