Cyberbezpieczeństwo urządzeń codziennego użytku

Są złodzieje? Są. Byli i będą, więc to jest kwestia kogo, gdzie, jak. Tych metod jest bardzo dużo, więc to też jest trochę pytanie w jakim kierunku tą rozmowę dalej poprowadzimy. Czy będziemy No niestety, ale czasami trzeba nudzić o hasłach i dwuetapowym uwierzytelnieniu i nie ufaj, weryfikuj, sprawdzaj, bo też, czy polecimy sobie w kierunku hype'ów, AI'ów, bo na to też przygotowałem sobie kilka jakichś ciekawostek. Natomiast, trochę rozwiązałem ten kierunek pytania, więc może idąc do brzegu, no mnie to nie szokuje, może tak, bo to jest branża, którą się zajmuję, więc może dlatego jestem na to jakoś tak mniej emocjonalnie reaguję. Czasami się denerwujemy, szczególnie w momencie, kiedy zmieniamy telefon na przykład na inny model, chcemy się zalogować do naszej poczty prywatnej albo służbowej, włącza nam się to uwierzytelnianie, pytamy, a po co tak szczegółowo nie możemy się do własnej skrzynki tak łatwo dostać, bo trzeba gdzieś kod przepisać, smsa odebrać, ale pamiętajmy, że im bardziej

Ale chodzi o coś, co tak się ładnie nazywa podniesieniem kosztu ataku. Czyli żeby komuś się nie chciało po prostu. Jeżeli pod domem zamknę drzwi w samochodzie, No to ktoś już musi wybić szybę, żeby buchnąć coś, co leży na fotelu. A jak ten portfel schowam do schowka i zamknę drzwi, no to też da się, da się, ale jest mniejsza szansa i jasne, że tak. I generalnie z bezpieczeństwem to też tak, jak było powiedziane, kolejne kroki, one są niewygodne. No i właśnie po to, żeby komuś się trochę odechciało. Temu cyberprzestępcy, który ma swoje niecne zamiary i my jesteśmy jakimś elementem w ogóle układanki, to jest tak zwany, to się tak ładnie nazywa, atak na łańcuch dostaw, czyli jedna osoba albo jedna firma jest jakimś elementem, klockiem do wykorzystania dalej w jakimś szerszym i większym ataku.

Programy partnerskie, to jest jakby bardzo dobrze profesjonalnie oczywiście rozwinięte w tych modelach. Natomiast to jest ta cicha epidemia, bo mało kto się przyzna, że ten okup po prostu zapłacił, a wiem z pierwszej i drugiej ręki, że firmy faktycznie te pieniądze płacą. Mówię o takich kwotach rzędu naście albo kilkadziesiąt tysięcy dolarów, żeby móc się odszyfrować i funkcjonować dalej. Chyba w Irlandii, nie jestem pewien, ale gdzieś na pewno na Wyspach Brytyjskich był przypadek firmy, taki fajny, ciekawy case przed kilku lat, firma funkcjonowała na rynku chyba tam ze 150 lat, nie wiem co oni robili, ale 150 lat już ileś tam pokoleń prowadziło i oni mieli atak ransomware i się z tego nie podnieśli, się zwinęli z rynku.

Czyli jeden taki atak zabił firmę? A tak też, ale wydaje mi się, że to w jakiś sposób ktoś był nieprzygotowany do tego, co zrobić w chwili albo przed, bo ta cała prewencja ma duże znaczenie. To tak jakby powiedzieć, no pożar strawił fabrykę i czyli pożary są niebezpieczne. No tak, ale to skoro wiemy, że pożary mają prawo wystąpić, to może nie palmy papierosków przy jakichś łatwopalnych chemikaliach, może kupmy sobie gaśnicę, może kupmy ubezpieczenie i tak dalej, i tak dalej. Jakby trzeba próbować się kombinować, więc Miejcie w tył głowy, że te ataki będą się dziać.

Wrzućmy 200 własnych aplikacji, tych wygaszaczy ekranu, tych wodospadów, gier i całej reszty, prawda? Więc oni pominęli w ogóle tych pozostałych jakichś deweloperów środowisku, wrzucili od razu te własne apki. No i teraz robi się dosyć spory problem, dlatego że nie wiemy, co w tym momencie się faktycznie dzieje. My tylko sobie oglądamy serial albo odpaliliśmy sobie, będę się cały czas trzymał, ten wygaszacz ekranu wodospadowy na telewizorze. A gdzie w tym momencie ktoś naszą siecią buszuje i się przedstawia jako my, nie mamy bladego pojęcia. A jeszcze przejdziemy, mam nadzieję, do wyłączników. Ja powiem szczerze, coraz bardziej jestem przerażony, ale dobrze, świadomość to podstawa, od tego musimy zacząć.

Wyłącznik światła może być takim koniem troniańskim, który zrobi nam kłopoty finansowe również? Koniem troniańskim będzie termometr, ale ten wyłącznik o to oczywiście nieprzypadkowo zahaczyłem, dlatego że ostatnio w ramach LABO miałem przyjąć z kolegą Marcinem Czerniawskim sobie trochę porozmawiać. I pokazywał mi, że bierze on sobie różne, to jest w ogóle szalony człowiek, wynajduje różne dziwne przedmioty, podłącza je do internetu i słucha, co one tam ciekawego robią. I pokazał mi sterownik do świateł schodowych, ledowych, tak jakbyś chciał wejść sobie na górę, zejść. On ma dwa zadania. Jeśli się naciśnie pstryczek, to ma włączyć światło albo go wyłączyć. To jest cała filozofia. Natomiast on oczywiście lata w ramach protokołu ZigBee, więc można go sobie w ramach Smart Home spiąć i tak dalej, żeby go włączyć i wyłączyć telefony, zrobić jakąś tam lekką automatyzację.

Każdy domownik ma swój telefon. Dla bezpieczeństwa montujemy jeszcze kamerkę, żeby było widać, czy po przedpokoju ktoś się nie kręci, kiedy jesteśmy gdzieś na wakacjach, czy ktoś się nie włamuje do domu. Gdzie popełniamy błąd i obawiam się, że odpowiedź może zabrzmieć, wszędzie możemy popełnić błąd. Na każdym etapie może pojawić się błąd, który będzie nas kosztował bardzo dużo pieniędzy i nerwów. Ja strasznie nie lubię takiego właśnie, kiedy jest takie otwarte pytanie i udzielanie odpowiedzi, no wszędzie można, albo wszystko można, albo w ogóle, więc odwrócę je. To nie jest zarzut. Ja w ten sposób nie odpowiem. Odwróciłbym to, że zamiast wszędzie, to w takim razie zróbmy sobie ten wspólny mianownik i każde z tych urządzeń, na ile możemy sobie po prostu zabezpieczamy.

Czyli każde urządzenie, no gdzieś musimy sobie jakieś konto założyć, prawda? Mhm. Silne hasło, dwuetapowe uwierzytelnienie i pyk, jesteśmy w domu. Standardowe hasła, które dostaliśmy na tym routerku administracyjnym, zmieniamy je na jakieś inne i już jest trochę fajniej, prawda? Może ktoś chce się pobawić w zamykanie portów, przetestowanie tego routersecurity.org, odklikać, poprawić i już jest ciutkę lepiej. Co tam jeszcze można by fajnego zrobić? Ta kamerka internetowa w przedpokoru. Wypiąć ją do osobnej sieci, tak? Zrobić sobie osobne sieci Wi-Fi, które mamy w domu, jedną do tych urządzeń. I taka jest często funkcja fajna, Client Isolation, żeby one się między sobą nie widziały i nie komunikowały. Czyli żeby ten sterownik od schodów, na którym się tak pastwimy, nie mógł zapytać, hej, a czy jest tu jakaś jeszcze lampka, albo lodówka, albo telewizorek, tylko on po prostu widzi samego siebie i koniec.

One wtedy są w innej sieci niż nasz komputer, na którym pracujemy. Bo jakbyśmy pracowali w jednej sieci, no to jesteśmy Mamy ten łańcuch dostaw, prawda? Mamy ten odkurzacz. On idzie sobie do naszego komputerka, a komputerek jest już w pracy, prawda? Więc poseparujmy je. No i nagle się okazało, że tutaj Mateusz niczym Alladin, niczym dźwigni z butelki, czy to jakiś naprawdę rzucilko, pilnować tego na każdym jednym etapie i kroku, prawda? I tak małymi kroczkami już coś tam możemy sobie z tym zrobić. To na koniec ostatnie pytanie. Najbardziej spektakularna próba oszustwa, albo próba, albo niestety zrealizowane oszustwo, najbardziej oryginalne, które rzeczywiście kosztowało kogoś mnóstwo pieniędzy, a o którym w tym momencie eksperci dyskutują bardzo mocno.