UCIEKŁA NOCĄ BOSO BEZ OKULARÓW | HISTORIA GLORII MARTINEZ
Kliknij w link poniżej i odblokuj PEŁEN DOSTĘP, do stale powiększającej się bazy moich podcastów w najlepszej jakości!https://anchor.fm/strefa-mroku/subscribe - Wykupując subskrypcje, wspierasz mój kanał! DziękujePodcast kryminalny
Jednak my, jako fani True Crime, musimy się temu przyjrzeć. Była jesienna, mroczna noc w Alfas del Pi. To mała miejscowość w hiszpańskiej prowincji Alicante. W luksusowym domu otoczonym zalesionym ogrodem, który dziś znany jest jako Klinica Torres de San Luis, panowała błoga cisza. Przerywał ją tylko od czasu do czasu szum wiatru. W środku, na łóżku w jednym z pokoi, leżała siedemnastoletnia Gloria Martinez Ruiz. Dziewczyna ta dzień wcześniej została przyjęta do ośrodka. Podano jej silne środki uspokajające, a ręce i nogi przywiązano do ramy łóżka. O pół do drugiej w nocy poprosiła, żeby ją odwiązać, bo chciała skorzystać z łazienki.
I właśnie z tą ostatnią bywa czasem mylona nasza bohaterka. Ale nasz reportaż dotyczy Glorii Martinez Ruiz, dziewczyny z Alicante, urodzonej 29 stycznia 1975 roku. Zaginęła w roku 1992, mając 17 lat. W wielu źródłach pojawia się, że miała 16, ale to efekty błędów, złych informacji, pospiesznie podawanych w pierwszych doniesieniach. Fakty są takie, że miała wtedy 17 lat. Może i to mały, niewiele wnoszący szczegół, ale uważam, że warto być precyzyjnym w takich sprawach. Gloria była utalentowaną uczennicą.
Grała na pianinie, dobrze się uczyła, miała przed sobą przyszłość. Jej problemy nie dotyczyły jakiejś przesadnie ciężkiej choroby psychicznej. Chodziło raczej o przewlekłą bezsenność, która przerodziła się w stres, lęki, a w końcu anoreksję. Rodzice, Alvaro Martinez i Isabel Ruiz, byli zdesperowani, żeby jej pomóc. Zaufali więc klinice Torres de San Luis. Niestety to miejsce okazało się jednak dużo bardziej mroczne, niż mogli przypuszczać. Mimo, że trafili tam z polecenia psychiatry specjalisty dr Marii Wiktorii Soler-Lapuente. I tu pojawia się kluczowy szczegół. Dr Soler była nie tylko lekarką Glory, ale też współwłaścicielką tego ośrodka.
Jej nazwisko nadal figuruje na hiszpańskiej liście osób zaginionych, a Gwardia Cywilna wciąż traktuje ją jako otwartą, choć od lat nie ma żadnych nowych tropów. To, co zostaje, to cisza. Cisza, którą odczuwają rodzice Alvaro i Izabel. Sąd miał rację, kiedy stwierdził, że ich cierpienie jest większe niż gdyby odnaleziono ciało córki. Bo niepewność nie pozwala przeżyć żałoby. Zniknęła tamtej jesiennej nocy. Bez śladu, bez realnych szans na przetrwanie. Wszystko wskazuje na to, że nigdy nie opuściła murów kliniki. Ale prawda o jej losie do dziś pozostaje tajemnicą.
Pokazano wszystkie 4 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Autor opowiada o swoim doświadczeniu w Hiszpanii i wprowadza w temat historii Glorii Martinez.
Opisana jest historia Glorii Martinez, jej problemy zdrowotne i decyzja o trzymanie w klinice Torres de San Luis.
Opisane są warunki w klinice oraz jej finansowe problemy, które mogły wpłynąć na zachowanie pacjentki.
Opisane są okoliczności zaginięcia Glorii, jej kondycja i podejście personelu do sytuacji.
Opisane są oficjalne wyjaśnienia i teorie dotyczące zaginięcia Glorii, a także reakcje rodziców i sędziów.
Opisane są konsekwencje sprawy dla rodziców Glorii i aktualne stanie sprawy, a także refleksje autora na koniec.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Kliknij w link poniżej i odblokuj PEŁEN DOSTĘP, do stale powiększającej się bazy moich podcastów w najlepszej jakości!
https://anchor.fm/strefa-mroku/subscribe - Wykupując subskrypcje, wspierasz mój kanał! Dziękuje
Podcast kryminalny