HISTORIA ZAPOMNIANA BESTI Z KALISZA
Kalisz, lata 60. i 70. XX wieku. Na pozór zwyczajne miasto nad Prosną, z bazarami, fabrykami i kamienicami, w których całymi dekadami z dziada pradziada żyją ci sami sąsiedzi. A jednak pod jedną z tych kamienic, przy ulicy Nowotki, zdarzyło się coś bardzo ale to bardzo złego. Pojawił sie on, Wampir z Kalisza czyli Samuel Fernbach
Dziesięciolatka w bordowym płaszczyku i gumowych kozakach nigdy jednak do domu nie wróciła. Milicja prowadziła poszukiwania. Przetrząsano strychy, sprawdzano brzegi rzeki Prosny. W mieście krążyły plotki o tajemniczej, myślę dobrze Wam znanej, czarnej wołdze, która rzekomo porywała dzieci. Co niezwykle szokujące, to po zaginięciu Marii Wu w 1968 roku Samuel Fernbach, Kim był? Świadkowie, między innymi relacje publikowane w Głosie Wielkopolskim i komentarzach kompatanckich, pamiętają go jako chętnego do pomocy chłopaka z tej samej klatki.
Sprawa Marysi przez blisko dwa lata pozostawała niewyjaśniona. Tymczasem sprawca chodził po tych samych ulicach, bywał w tych samych barach i, jak wynika z późniejszych zeznań, nic sobie z tego nie robił. Samuel Waldemar Fernbach urodził się około 1947 roku. Ojciec wyjechał do Izraela, gdy chłopiec był mały. Matka wielokrotnie wychodząca za mąż nie zajmowała się synem. Wychowywała go babcia w tej samej kamienicy przy ulicy Nowotki. Fernbach był znany w okolicy. Przystojny, towarzyski, lubiany przez kobiety. Pisał wiersze, grał na gitarze. Miał też za sobą długą kartotekę, kradzieże, wydalenie z zawodówki, pobyt w poprawczaku, ucieczka z wojska z bronią, objęta później amnestią.
Pracował w fabryce wyrobów pluszowych RUNOTEX. W piwnicy kamienicy urządził sobie coś w rodzaju prywatnej meliny, gdzie zapraszał znajomych, grał muzykę, spędzał czas. Gdy kopał tam dół razem z kolegami, tłumaczył im, że szuka podziemnych przejść. Nikt nie pytał za dużo. To właśnie do tej piwnicy zwabił Marię W. Obietnicą butelek nadających się do skupu. Tam ją wykorzystał, a następnie zadał śmiertelny cios w krtań. Ciało ukrył w wykopanym wcześniej dole i zalał betonem. 24 lipca 1970 roku Fernbach stał rano na placu targowym.
Czekał na swoją dziewczynę wracającą z nocnej zmiany w runoteksie. Dziewczyna nie przyszła. Zamiast niej pojawił się ktoś inny. Czternastoletnia Krystyna D. z Kuźnicy koło Chocza przyjechała z babcią na kaliski targ i zgubiła się w tłumie. Fernbach zaoferował pomoc. Powiedział, że musi tylko wpaść do domu po czereśnie. Nastolatka poszła za nim. Ciało Krystyny wrzucił do szamba na tym samym podwórku przy ulicy Nowotki 5. Tego samego dnia po południu spotykał się z innymi kobietami. Wieczorem pił wódkę z kolegami. Jak gdyby nigdy nic. 12 sierpnia 1970 roku na podwórze kamienicy przy Nowotki zajechał wóz asenizacyjny, przysłowiowa szambiarka.
Rutynowe wypompowywanie szamba zmieniło się w koszmar. Robotnicy wyciągnęli zwłoki Krystyny. Fernbach w tym czasie obserwował całą akcję z dachu kamienicy. Co więcej, pokusił się nawet o późniejsze osobiste komentarze z sąsiadami do tego zdarzenia. Niepodobno, żeby ktoś ją tam wrzucił. Chyba sama wpadła. Takie dziecko. Milicja błyskawicznie powiązała odkrycie z zaginięciem sprzed dwóch lat. Ta sama posesja, ta sama kamienica. Fernbach poczuł, że ziemia usuwa mu się spod nóg. Zasymulował chorobę, trafił do szpitala. Po wyjściu włamał się do kasetki z pieniędzmi jednego z zakładów, najprawdopodobniej w Runotexie, gdzie pracował i ukradł kilkanaście tysięcy złotych.
Podobno stało się po tym, to kiedy jego dziewczyna odmówiła mu pożyczenia pieniędzy. Uciekł do Gdyni, gdzie zatrzymano go w hotelu nadmorskim. Początkowo nie przyznawał się do niczego. Przełom nastąpił, gdy śledczy znaleźli u jego babki za piecem fragmenty ubrań obu ofiar. Wtedy złożył szczegółowe zeznania. Proces przed sądem wojewódzkim w Poznaniu z ośrodkiem w Kaliszu odbył się w styczniu 1971 roku. Zainteresowanie tą sprawą było tak ogromne, że wejście na salę rozpraw, jak pisały ówczesne gazety, możliwe było praktycznie tylko dzięki znajomościom. Biegli psychiatrzy, orzekli u Fernbacha psychopatię, ale jednocześnie stwierdzili pełną poczytalność chwili popełnienia obu zbrodni.
29 stycznia 1971 roku sąd wydał wyrok, dwie karci, za każde zaństwo osobno, a ponadto po 5 lat pozbawienia wolności za każdy gwałt oraz 5 lat za włamanie się do runoteksu. W ostatnim słowie Fernbach powiedział, sytuacja nie pozwala mi o nic innego wnosić, niż o to, co jest powszechnie wiadome. Sąd Najwyższy utrzymał wyrok w mocy. Rada Państwa nie skorzystała z prawa łaski. 26 lipca 1971 roku Samuel Waldemar Fernbach został powieszony w poznańskim areszcie śledczym.
Pokazano wszystkie 7 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Podróż do Kalisza w latach 60. i 70. XX wieku, opisane są zdarzenia związane z zaginięciem Marii Wu.
Opis zaginięcia Marii Wu i poszukiwań przez milicję.
Opis życia i zbrodni Samuela Fernbacha, osoby podejrzanego w sprawie zaginięcia Marii Wu.
Opis zbrodni Fernbacha wobec Krystyny D. i jej konsekwencji.
Opis procesu i wyroku wobec Fernbacha, a także jego kary.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Kalisz, lata 60. i 70. XX wieku. Na pozór zwyczajne miasto nad Prosną, z bazarami, fabrykami i kamienicami, w których całymi dekadami z dziada pradziada żyją ci sami sąsiedzi. A jednak pod jedną z tych kamienic, przy ulicy Nowotki, zdarzyło się coś bardzo ale to bardzo złego. Pojawił sie on, Wampir z Kalisza czyli Samuel Fernbach