Taylor Jenkins Reid - Atmosfera

Książka. Czytaj. Czytaj. Książka na weekend. Zapraszamy do czytania. Czytaj. Pora poczytać moi drodzy. Krzysztof Żołądek z tej strony. Kłaniam się i zapraszam do czytania. Tym razem polecam, by sięgnąć po książkę Atmosfera autorstwa Taylor Jenkins Reid, która w Polsce ukazała się nakładem wydawnictwa Czwarta Strona w przekładzie Kai Makowskiej. Na kartach tej powieści poznamy astrofizyczkę Joan Goodwin, która rozpoczyna szkolenie w Centrum Lotów Kosmicznych w Houston. Dziewczyna odnajduje tam nie tylko swoją pasję, odnajduje też miłość, ale po kolei.

29 grudnia 1984 r. John Goodwin dociera do Centrum Lotów Kosmicznych im. Lindona B. Johnsona na długo przed dziewiątą, a w Houston jest już bezwietrznie i parno. John czuje potrosząc jej czoło, gdy idzie przez kampus do Centrum Kontroli Lotów. Wie, że to przez upał, ale wie też, że nie tylko. Czekające ją tego dnia zadanie to jedna z jej ulubionych części bycia astronautką. Dziś Joan jest Capcom, operatorką łączności dla załogi lotu Oriona na STS-LR9, trzeciego lotu promu kosmicznego Navigator. Rola operatora łączności, jedynej osoby w centrum kontroli lotów, która rozmawia bezpośrednio z załogą promu kosmicznego, to jedna z wielu, które astronauci odgrywają, gdy nie są na misji.

To coś, co Joan często musi wyjaśniać ludziom na okazjonalnych imprezach, na które zgadza się przyjść. Astronauci trenują, by polecieć w kosmos, ale także pomagają projektować narzędzia i eksperymenty, testują żywność, przygotowują prom kosmiczny, edukują studentów o działalności NASA lub bują za podróżami kosmicznymi w Waszyngtonie, rozmawiają z prasą i nie tylko. To wyczerpująca lista. W byciu astronautą nie chodzi tylko o latanie w kosmos. Chodzi o bycie członkiem zespołu, który zabiera załogę w kosmos. Poza tym Joan już tam była. W jej szafce nocnej spoczywa ten nieuchwytny talizman, którego pragnie każdy astronauta. Złota przypinka. Dowód na to, że Joan jako jedna z niewielu wybranych opuściła kiedyś tę planetę.

Widziała spektakularny połyskujący błękit oceanów z trzystu kilometrów w górze. Modry? Kobaltowy? Ultramarynowy? Nie umiała nazwać tak żywego odcienia. 99,9% ludzi, którzy kiedykolwiek żyli, nigdy nie widziało takiego błękitu. A ona widziała. Ale teraz jest na ziemi, w domu, obiema nogami na solidnym gruncie i ma zadanie do wykonania. Więc kiedy tego ranka Joan wchodzi do Centrum Kontroli Lotów z kubkiem czarnej kawy w dłoni, jest spokojna. Nie zestresowana, przerażona ani zrozpaczona. Wszystko to przyjdzie później. Taylor Jenkins Reid jest autorką wielu bestsellerów, bo takim mianem określił je wielokrotnie New York Times.