Paweł Jabłoński – pasjonat kolejnictwa

Tak, tak. Już nawet napisałem taki list. Rozumiem. Czyli następna trasa, a później? No później do tego Narvik w Oslo. Chciałbym bardzo pojechać. No ale nie ukrywam, że największe marzenie to jest kolej transsyberyjska. No niestety na tą obecnie sytuację polityczną jest dosyć ryzykownie jechać do Moskwy. Ja się zastanawiam nad jedną rzeczą, bo za każdym razem, kiedy pan wsiada, bo wysiadał pan na przykład w Budapeszcie i wsiadał pan dobę później, zmieniają się pasażerowie, zmieniają się ludzie. Czy panu to nie przeszkadza, że pan się dosiada, czy do tych ludzi, czy trzeba w kuszeczce, no mimo wszystko jest, trzeba się położyć. Czy panu nie przeszkadza, że ci ludzie się tak zmieniają, że za każdym razem jest wyzwanie, na kogo pan trafi?

No też z mega klimatem, dlatego że to był wagon z lat siedemdziesiątych, który pamięta Mosk ZSRR, bo to jest z tamtych czasów. Trudno nie było tam nawet wejść, prawda, i zobaczyć jak to wszystko wygląda, czy czegoś skosztować, bo jedzenie też było z lat takich właśnie tych starszych. A no, menu było bardzo ubogie i bardzo proste. Dla mnie zdecydowanie na plus. Na przykład parówki z chlebem i z musztardą. No to dla wielu klientów powiedzieliby co to za dzisiejsze danie, prawda? Natomiast... Moje jedne z bardziej lubionych. Czyli generalnie wszystko co związane jest z koleją jest dla Pana bardzo miłe, fascynujące i gdzieś ciągle się w Pana życiu przewija. A na przykład jeśli chodzi o bagaż, no bo mimo wszystko na tyle dni,