Marcin Cecotka i Robert Gala, Radio Strefa FM
Marcin Cecotka i Robert Gala, Radio Strefa FM
Mówi cały czas. O tym się mówi Artur Wolski. Witam Państwa bardzo serdecznie. Bałem się, że moi goście się dzisiaj spóźnią, ale jakoś dotarli na czas, chociaż trochę zjajani są. Marcin Cecotka, Robert Gala. Dzień dobry. Witamy Państwa tym razem jako goście. Dawno Was nie było. Dzień dobry. Tak, dokładnie sześć minut. Dzisiaj Dzień Dziecka, a Wy mówicie nam niejak. No, na Ciebie najczęściej mówimy tata. No właśnie, to dzisiaj Wasze święto chyba. No dziękujemy od razu, od razu przyjmujemy życzenia. Od razu dziękujemy. Bardzo nam miło. I wszystkiego najlepszego, tato. Nie no, ale to Dzień Taty chyba w czerwcu, później. Ale z okazji dla dziecka też możemy złożyć, jako dzieci. Nie, to bardziej awanse, tak jest. Dobrze, ale wyjaśnijmy jak to było z wami, jeśli chodzi o radio, bo ja przyszedłem w listopadzie 93, a wy już byliście, chociaż jesteście młodsi.
To przede wszystkim dzięki naszym słuchaczom, którzy potrafią nas rozbawić i z tego się cieszymy. No tak, ale my sami też potrafimy się rozbawić. Nasza głupota jest po prostu, co tu dużo mówić, nie do ogarnięcia. Niektóre pomysły są naprawdę absurdalne. Teraz Roberta nie było dwa tygodnie, nie lubicie prowadzić pojedynczą maglę. Nie, nie lubimy. To jest prawda, nie lubimy, to jest dosyć męczące, dlatego że te kilka godzin programu, to jest tylko kilka godzin programu, tak się wydaje, ale trzeba to wszystko przygotować, umówić gości, wymyślić tematy, podzwonić, no prawdę jest to dość trudne w pojedynkach. No właśnie, ja wiem jak to wygląda, ale słuchacze mogą nie wiedzieć, jak się przygotowujecie do tego maglę. Tematy, w zasadzie tematy pojawiają się przez cały tydzień, my je sobie zapisujemy. Bardzo często słuchacze nam podpowiadają, czasami rzeczywistość, czasami ktoś ze znajomych, no tak to bywa, tematy staramy się planować na cały tydzień, chyba że czasami wymaga to jakiejś korekty i coś nagle się wydarzy, to zmieniamy temat, który już sobie zaplanowaliśmy.
Tak, ale dużo zależy od słuchaczy, czekamy na ich propozycje, rzeczywiście zapisujemy je na kartkach, mówimy, że to jest taka maglowa zamrażarka i w odpowiednim momencie wyciągamy dany temat. A te śmieszne rzeczy to pamiętam, Robert, jak zapraszałeś do Tomaszowa na Dni Radomska. Zdarzyło się, tak. Zdarzyło się oczywiście. Zdarzyło się oczywiście, zdarzają się takie pomyłki. Magiel się zmieniał, bo na początku trwało dużo krócej. Dwie godziny trwał na początku chyba, tak, o ile pamiętam, tak. Potem dwie i pół i teraz trzy. Ale na początku też mieliście chyba dyskusję na temat między ósmą a dziewiątą. Wcześniej był przegląd prasy. Tak, wyglądało to troszeczkę inaczej, ale magiel się rozwija wraz też z naszymi słuchaczami. Oni sami często proponują, co należałoby zmienić.
Mimo, że o tym mówiliśmy w Maglu i także w naszych informacjach lokalnych. Słuchacze wiedzą, że najgorszy dla Was dzień to piątek, a najlepszy poniedziałek. Tak, tak jest. Odwrotnie niż dla wszystkich. No odwrotnie, bo my jesteśmy po prostu atypowi. Dokładnie tak, jesteśmy atypowi i w ogóle nie podlegamy schematom. Czasem robicie coś poza mediami. Marcin działał kulturalnie, Robert kuriersko, ale tylko dlatego, dodajmy, że no chcieliście coś więcej robić, bo wam się nudziło, a bo szef dobrze płaci, więc... Ale nie, no nie, no to w ogóle się nie można przyczepić, natomiast rozpierała nas energia i nadal rozpiera. Po prostu no chcieliśmy się ruszać jakoś, żeby tak w jednym miejscu tylko nie siedzieć. Tak, nie dreptać w jednym miejscu. A teraz? I teraz jest podobnie, znaczy ja rzeczywiście mam tych aktywności trochę chyba więcej niż Robert, a te aktywności trochę mnie cieszą, ale też poweekendowo męczą, to jest już zupełnie inna sprawa.
Ja je później przedstawiam. Dobrze. A Robert jest szefem muzycznym, to musimy dodać, bo nie każdy o tym wie. I siedzisz tu po maglu i układasz listę, playlistę, tak? No playlistę tego, przy oczywiście wykorzystaniu dziś oprogramowania stosownego, którym dysponujemy. Wszystko, co jest prezentowane na naszej antenie w zasadzie 24 godziny na dobę, no bo program trwa nie tylko trzy godziny magiel, ale także i pozostałe programy, które mamy. Dzisiaj utwory to może stworzyć każdy, bo i AI tworzy takie utwory. To nasz kolega Krzysztof Żołądek stworzył taki utwór o książce na weekend. Nie wiem, czy słyszeliście? Bardzo dobry, bardzo dobry utwór. Znaczy, mogę poprosić o inne pytanie? Ale to do Roberta, bo on nie artykuł. A propos AI, to rzeczywiście niestety docierają do nas utwory wyprodukowane
Marcin, czy lożę trochę zmieniłeś w pewnym momencie, bo powstała ławeczka, nowość. Tak, powstała ławeczka. To jest w oparciu o ławeczkę w ranchu? Tak, tak. Taki był pomysł Piotra Gajdy zresztą, żeby się spotykać we trójkę. Ale na trzeźwo? Żeby się spotykać na trzeźwo, tak. Bez mambrota, tak. Dopiero później sobie folgujemy. Ja zupełnie poważnie, to oczywiście jest taka formuła, która chyba się sprawdza, przynajmniej niektórzy tak twierdzą. Raz, dwa razy w miesiącu Paweł Kowalski, znany gawędziarz i nie tylko, Stanisław Piotr Gajda, no i ja jako prowadzący komentujemy tę Piotrkowską i nie tylko Piotrkowską rzeczywistość. Oczywiście Robert najbardziej uwielbia loże z udziałem naszego szefa. Tak, no trudno żeby było inaczej. A szef dzisiaj będzie gościem? Po której? Szef po godzinie 9 jesteśmy umówieni na takie wspominki.
No bo dzisiaj rzeczywiście dla nas ważna data, bo to nie tylko Dzień Dziecka oczywiście, no przede wszystkim, ale Dla nas data ważna, 1 czerwca 1992 roku, o godzinie 18 rozpoczęło nadawanie Radio Piotrków. Tak, byliśmy jedną z tych pierwszych lokalnych rozgłośni radiowych, no i nie chwaląc się, nie chwaląc szefa, bo przecież, no, moglibyśmy chwalić i chwalić, ale nie ma takiej potrzeby. Nie ma takiej potrzeby. Nie, a szef o tych początkach, myślę, że opowie. Tak, ale jesteśmy jedyną... Ale ino wszystko chciałbyś pochwalić. Tak, chciałbym pochwalić, że jako jedyna z nielicznych tych lokalnych rozgłośni przetrwaliśmy. Jako jedna, nie to, że jedyna. Są jakieś w Polsce, są tam jakieś rozgłośni lokalne, które jeszcze do dziś działają. Robert, ty jesteś od początku, nie miałeś żadnej przerwy. No, w zasadzie tak, od 1992. A ty miałeś... Znaczy, przyjeżdżałeś tam, ale... To była przerwa tylko na studia.
Na studia, tak, tak, tak, rzeczywiście. Ale w sobotę się pojawiałem w liście przeboju i w audycji SIBER, którą też już parę osób dzisiaj wspomniało. No, to mnie dziwi, że SIBER jest pamiętany po tylu latach, a to była taka audycyjka nadawana nocą. Zresztą dzisiaj... Z soboty po 22. Tak, ale to też były inne czasy. Być może nikt by nie słuchał, a wtedy Wtedy ludzie rzeczywiście włączali radio i słuchali. Ja też miałem dwie przerwy, no tak to bywa w życiu. Dziękuję i zapraszam na dalszą część Magla. Marcin Cecotka, Robert Gala. I dziękujemy was. I tato, czyli Artur Wolski.
Pokazano wszystkie 8 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Artur Wolski wituje Marcin Cecotkę i Roberta Galę, którzy zaszedli do programu po dłuższym przerwie.
Marcel Cecotka opisuje historię założenia Radio Piotrków, w tym role Tomaszego Stachaczyka i okoliczności jego założenia.
Marcel Cecotka opowiada o nazwach i innych elementach, które były charakterystyczne dla Radio Piotrków w swojej początkowej fazie.
Robert Gala opisuje program Magla, jego strukturę i sposób generowania tematów, podkreślając rolę słuchaczy.
Marcel Cecotka i Robert Gala omawiają zmiany w programie, takie jak trwałość magla i zmiany w tematach.
Marcel Cecotka opowiada o relacjach z słuchaczami i ich wpływie na program.
Marcel Cecotka i Robert Gala opowiadają o nowościach, takich jak nowa ławeczka i program loży.
Marcel Cecotka opowiada o znaczeniu Radio Piotrków w lokalnym krajobrazie radiowym i jego przetrwaniu przez lata.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.