Ania Kołek i Jakub Kępski z UKS Concordia

O tym się mówi Marcin Sacotka. Witam Państwa. Wczoraj mówiliśmy o piłce ręcznej, a dzisiaj będziemy mówić o piłce nożnej. Moi goście to Ania Kołek, piłkarka nożna Concordii. Dzień dobry Aniu. Dzień dobry. I Jakub Kępski, terener, ale także piłkarz Concordii. Witamy serdecznie. Dzień dobry, witam. Ania to jest młoda, bardzo, bardzo młoda piłkarka nożna Concordii. Ktoś może spytać skąd obecność tak młodej osoby w studiu, no ale od razu odpowiem, gdyż widziałem Anię w akcji niejednokrotnie i to jest bardzo utalentowana zawodniczka, może nawet można powiedzieć, że nadzieja polskiego futbolu. Nie wiem czy nie przesadziłem, ale jeszcze o tym porozmawiamy. Aniu, jak to się stało, że zaczęłaś grać w piłkę nożną? W piłkę zaczęłam grać poprzez mojego starszego brata, który od młodszych lat już zaczął grać w Concordii.

W takim razie jak daje sobie radę w takim środowisku tak młoda osoba jak Ania? Tak szczerze ona sobie daje radę bardzo dobrze przez swój charakter i zawziętość do gry w piłkę nożną. Jest praktycznie liderem na boisku, na treningu, jest charyzmą tej drużyny. Tak, to widziałem. Natomiast widziałem też taką rzecz, być może niektórym trudno w to uwierzyć, ale Ania gra w jednej drużynie z chłopakami. To nie jest tak, że ona gra tylko z dziewczynami. W naszym roczniku jest z rodzynkiem, jest jedyną kobietą i warto wspomnieć, że trenuje jeszcze w roczniku starszym, jak zaczynała w młodszym. Teraz gra w roczniku 2013, czyli jest gra z chłopcami rok starszymi, większymi od ciebie i sobie świetnie daje radę. No właśnie Aniu, jak ci chłopcy reagują na to, że czasami ich okiwasz, albo zatrzymasz, albo to nie wiem, jakoś ośmieszysz na boisku.

Czy oni się tym dodatkowo nie dobijają psychicznie? No tak zależy, na przykład jak im dziurę założysz, no to trochę się wkurzają, ale no nie jest aż tak źle. Ale czy Ania jest jedyną dziewczynką, która trenuje w Concordii? W moim roczniku tak, ale w klubie, z tego co wiem, jest jeszcze chyba 5-6 dziewczynek, które trenują. I masz już na koncie pierwsze sukcesy. Jakie to są sukcesy? Sukcesy to jest pierwsze miejsce na wojewódzkim turnieju 1x1 4Move Cup. A co to takiego 1x4, 1x1? Jeden na jeden to jest, że ja na przykład gram z przeciwniczką i po prostu się kiwamy na takie mniejsze bramki.

A gdzie ten turniej się odbył? W Łodzi i w Chorzowie. A czy zostałaś już zauważona, bez pytania do Ani i do Kuby, przez trenerów czy też selekcjonerów na przykład jakiejś kadry wojewódzkiej? Tak. Tak? To znaczy? Przez kogo? No Ania regularnie jeździ na kadrę kobiecą, chyba lat dwunastu? Do lat... U trzynaście. U trzynaście, tak. Czyli jest młodsza, a jednak jeździ na... Tak, tak, tak. No bo tam chyba z tego co wiem są co dwa lata po prostu te kadry. Raczej rzadko w Piotrkowie spotyka się dziewczynki, dziewczyny grające właśnie w piłkę nożną, ale nie wiem, Kuba, ty pewnie będziesz pamiętał, był taki klub kiedyś w Piotrkowie kilka, kilkanaście lat temu, nazywał się UKS Przyjaźnie i to był klub złożony tylko z kobiet.

To już nie funkcjonuje. A dlaczego? Nie mam zielonego pojęcia. Wydaje mi się, że po prostu mniejsze zainteresowanie jest dziewczyn na piłkę nożną. Teraz piłkarki ręczne robią boom w Piotrkowie, no i mi się wydaje, że może to zasługa tego. A czy Ania ma jakąś piłkarkę, która jest jej idolką? Ewa Pajor. No tak właśnie myślałem. A piłkarza? Cristiano Ronaldo. A co na twoje zainteresowania i twój wybór rodzice? No powiedziałaś, że mama na początku była tak nie do końca przekonana. No są zadowoleni ze mnie. Oglądają twoje mecze? Tak. A jak to wygląda w szkole? Jak twoi rówieśnicy, jak koleżanki, jak koledzy ze szkoły w Milejowie na to patrzą?

A czy w tak młodym wieku, jak Ania, da się już ustalić pozycję zawodniczki na boisku i w tym kierunku? My się staramy zmieniać te pozycje, żeby uczyć ich czegoś nowego. Nie to, że już ktoś jest napastnikiem, to ma być do końca napastnikiem. Zmieniamy pozycje, rotujemy nimi, żeby się ciągle czegoś uczyli. Ania, jaka jest twoja ulubiona pozycja na boisku? No, środkowy pomocnik. A dlaczego akurat środkowy pomocnik, a nie napastniczka, czy jak byśmy dzisiaj powiedzieli? Nie wiem, tak wyszło i spodobała mi się ta pozycja. Czyli od Ciebie najwięcej zależy na boisku, rozgrywasz, podajesz, tak? No nie tylko ja gram na środku. Aha. No a kiedy tę pozycję na boisku się ustali? W jakim wieku?

Nieraz się przypisuje wcześniej te pozycje, bo niektórzy nie mają predyspozycji dan, ale my jakby to jest element nauki, element kształtowania ich, po prostu staramy się rotować tymi pozycjami, Ania też nie tylko grała w środku pomocy, ale grała też na skrzydle, na ataku, czasem rzadko, ale niżej grała, więc ten element mi się wydaje, że ukształtowuje się dopiero, gdy wchodzimy w grę po 11 i to tak w drugim sezonie można powiedzieć, czyli Tak, Ania ma 14 lat, to za półtora roku dopiero, czyli tak 15-16 lat. O to, co będzie z Anią dalej jeszcze zapytam, ale chciałbym też się dowiedzieć, jak ty, Aniu, dogadujesz się, czy lepiej z dziewczynkami, czy lepiej z chłopcami? Nie mówię o boisku w ogóle, tak na co dzień. To lepiej z chłopakami. Dlaczego? No bo, nie wiem, z dziewczynami tak średnio.

Średnio. Ale też oczywiście chciałbym zapytać, jakie masz plany na przyszłość? To znaczy, kim chciałabyś zostać? No, pomyślałem się, że piłkarką nożną. Tak, to jest zrozumiałe w kontekście tej rozmowy. Ale co, to pytanie do Kuby bardziej, co musiałoby się stać, żeby Ania rzeczywiście została reprezentantką Polski w piłce nożnej, już dorosłej reprezentantką? No, pierwsza sprawa to dużo pracy i sumienność w tym wszystkim. Tak, no... dążenie do swoich celów, a my ze strony klubu na pewno postaramy się jej w tym wszystkim pomóc. Rozwojem wiadomo, nie mamy sekcji kobiecej w Piotrkowie, w naszym klubie, więc w przyszłości na pewno będzie czas na zmianę tych barw i oby wybrała dobrze i my w tym postaramy się pomóc.

No właśnie o to zapytam, bo przecież w Concordia Ania będzie do pewnego wieku. Do jakiego? Wydaje mi się, że najlepszy czas to będzie, jak będzie zmieniała szkołę na liceum, więc to jest piąta klasa, czyli trzy lata, tak? A Aniu, ty już myślisz o szkole średniej. Jesteś jeszcze bardzo młodą osobą, więc nie sądzę, żeby takie plany już się pojawiły, bo to jeszcze trzy lata, prawda? Dobrze, ale o swojej przyszłości już myślałaś, zastanawiałaś się, co trzeba by zrobić dalej, żeby zostać zawodową piłkarką? No trzeba dużo poświęcić czasu na to, żeby mocno ćwiczyć, nie poddawać się nawet, jak coś nie wyjdzie.

No taki jest cel, założenie chcemy, żeby ta petrkowska piłka się rozwijała i żebyśmy my grali coraz wyżej, żeby też ci, te dzieci nauczane przez nas mogły rozpoczynać swoją karierę już na wyższym poziomie. Tego byśmy chyba wszyscy sobie życzyli. No i od dzisiaj, jeśli ktoś o Ani jeszcze nie słyszał, to dzisiaj usłyszał Ania Kołek, piłkarka nożna Concordii. Mamy nadzieję, że w przyszłości reprezentantka Polski. Na to liczę. I Kuba Kępski, trener Ani, trener Concordii, ale także piłkarz, który ma nadzieję, że jeszcze w rundzie wiosennej albo już w rundzie wiosennej powróci na boisko. To byli nasi goście. Bardzo dziękuję Wam za przybycie do studia. Powodzenia, Aniu, trzymam kciuki od samego początku. Za Kubę również dziękujemy serdecznie.