S05E21 Saalbach vol. 2

Jeżeli chodzi jeszcze o dobieranie par, to faktycznie to jest ciekawe, ale moim zdaniem tutaj po prostu piw-paw, tak jak się na boisku grało, kręciowa i stópka po stópce dochodziliśmy do tego, kto zaczyna i kto wybiera pierwszy. Pamiętam, że były różne zasady wybierania na boisku szkolnym albo na numerki, robiliśmy, losowaliśmy numerki, każdy miał numerki wybierający od 1 do 10 powiedzmy podawali, albo tak zwane na siłę, czyli umiejętnościami, więc wiesz, może też tutaj i tak jakoś się zawodnicy dobierali typu Powiedzmy taki Atle Lee McGrath ma najlepsze FIS-punkty, najwięcej nazbieranych punktów w slalomie, więc on pierwszy wybierał sobie zjazdowca. No i wybrał sobie Frederica Mellera, który skisił przejazd, więc to też śmieszna sprawa.

Dobra, lecimy z gigantem kobiet. Nim zaczniemy się podniecać tym, co zrobiła Federica Brignone, to może szybko jeszcze opowiemy o trasie. Mnie się bardzo ta trasa podobała. To już nie będę się powtarzał przy gigancie mężczyzn, ale generalnie to jest trasa z kategorii tras, jakie lubię. To były prawie tak dobre jak Beaver Creek. Nie potrzeba jakichś koszmarnych ścian jak w Baldizer. Pozwólcie po prostu zawodnikom skręcać i dać urozmaicony teren. Czy to jakiś trawers, garbik, pofalowana trasa, uciekający teren. Ja tych ścian takich brutalnych, to ja przyznam szczerze, że ja nie lubię, bo to tam jest walka, a nie skręcanie, a tutaj no tak pięknie się dało skręcać i w pierwszym, i w drugim i no super trasa.

I gigant kobiet i gigant mężczyzn bardzo dowiózł pod tym względem. No i mam tutaj notatkę. W pierwszym przejeździe nie masz takie wrażenie, że w gigancie kobiet było tak zwane oddzielanie ziarna od plew? Jest to stały element, jeżeli chodzi o konkurencję giganta kobiet w przeciągu całego sezonu i zawody w Saalbach nie były wyjątkiem. Dokładnie, tylko wiesz co, powiem Ci, że wśród tych ziaren znalazły się tylko Alice Robinson i Federica Brignone. No liczyłem na Sarę Hector, ale ona troszkę nie dowiozła. Wspominała chyba w wywiadach, że jest przemęczona i niezbyt trafiła chyba z formą na mistrzostwa. No strata 2.62, 2.63, 2.68.

Dokładnie, ja bardzo trzymam kciuki, bo bardzo się jej należy i są ku temu szanse. No a ten pierwszy i drugi przejazd Federici Brignone, no to ja bym Ja bym po prostu nagrał na złotą taśmę i umieścił w Muzeum Narciarstwa, koło, nie wiem, najbardziej, koło przejazdu w Beaver Creek Tedanickiego, tam gdzie... I Matiasa Hargina w Kitzbichel. Kitzbichel, dokładnie. Przejazd Hargina w Kitzbichel to jest pokaz agresji, to bym, wiesz, jako most aggressive run bym dał, ale... Ale to też na złotej kasecie. Dokładnie, dokładnie. No, wydarzyło się po prostu coś niesamowitego i generalnie Troszkę nie mam ochoty nawet opisywać, jak inne zawodniczki jechały, bo w tych zawodach jeździła Alice Robinson i Federica Brignone.

I w pełni się z tobą zgadzam. Gdy Alice wjechała na metę, to ja się nie dziwię, że ona tam podskakiwała z radości, bo Paula Molson była odstawiona o trzy lata świetlne. Widać było, że to jest po prostu zupełnie inny styl, zupełnie inna agresja, zupełnie inna technika. I tak się zastanawiałem, kurczę, ma Federica przewagę, Ale czy będzie w stanie pojechać drugi aż tak ryzykownie? No a pani Federica mówi, potrzymaj pizzę i ruszam. Tak jest. Najlepsza w tym, najlepsza w drugim. Czapki z głów. Koniec, koniec zabawy. Maryna Gąsienica, Daniel. Drugi, czwarty czas drugiego przejazdu. Jeszcze do twoich notatek zaraz podejdziemy i też

No też pokaz z dobrej strony. W tym drugim przejeździe, w tym pierwszym coś mnie zagrało. W przypadku Magdęczek 27 miejsce, no ale strata już jest hokejowa, bym powiedział. I tutaj ten numer startowy z drugiego przejazdu już po Federice nie pozwolił na tak agresywną jazdę, no ale w 30 się znajdują. A co masz w notatkach jeszcze? To miałeś zapisane. Maryna miała generalnie tylko 0,05 gorszy czas od Alice Robinson, ten drugi, więc myślę, że to jest wynik dobry. Na obecną formę, którą obecnie ma Maryna, to nie ma się czego czepiać. 15. miejsce jest okej. Pewnie, że tutaj wszyscy... Szkoda pierwszego.