S05E18: Kronplatz, Kitz, Ga-Pa

Jace Crawford wybrał sobie fajne miejsce na pierwsze zwycięstwo w Pucharze Świata i dopiął swego. Był odważny, pojechał pełną petą i zwycięstwo. Znowu mamy wspaniały zjazd. Co tu więcej możemy powiedzieć? To Kitzbichel mimo wszystko było taką miłą odmianą, bo nie wiem czy jakoś tak to przygotowali tą trasę, czy były takie warunki tego dnia, ale nie pachniało to wyjątkowo śmiercią, tak jak często się zdarzało. Tak jak ten skok tam przy Red Bullu, trawers. Aczkolwiek muszę przyznać, że to chyba Florian Schieder miał taki moment, że stracił balans na tym trawersie. Jak sobie wyobraziłem go wpadającego w te siatki na dole, to zrobiło mi się... A to on tak przypłużył?

Zdaję sobie sprawę z tego, że to trzeba robić, ale na przykład popatrzcie sobie na Johannesa Strolca, w jaki sposób on, co brama jest. Och, Johannes to jest... O Jezu, piękna jest ta jazda. Dobra Macio, dawaj ty. Tak, ale nawiązując do tego, co mówisz, to nawet jeśli to nie jest wbicie kija, tak jak u Johannesa, które jest takie wręcz... Oczywiste to często jest to jakiś akcent, jakiś ruch kijkiem, także to no jednak baza narciarska pozostaje bazą narciarską i fundamenty od czasów Stenmarka się nie zmieniły. Mądre słowa Macio, mądre słowa. Dokładnie. No wiesz co, a jeszcze jedna rzecz mnie strasznie ucieszyła tacy w Sralmie, że po raz kolejny mogliśmy usłyszeć, że Erik Ryd jest synem Ken'a Rida, niegdyśszego fenomenalnego zjazdowca z ekipy Crazy Canucks.

Ja chyba wtedy musiałem mieć akurat komentarz rumuński albo czeski, bo niestety tego nie usłyszałem. No ale słuchaj, Erik Ryd w końcu zrobił punkty, wraca, 21 miejsce Erika. No, bywał blisko, a jeszcze nawiązując do jeszcze poprzedniej twojej wypowiedzi, Francuzi chyba budują pakę slalomową, która wydaje mi się, że może tutaj nawiązać drużynowo walkę z Norwegami. Aczkolwiek Norwegowie to tutaj polegli, tak jak mieli genialne Wengen, Kitzbichel im w ogóle nie pykło, bo tutaj w 30 jest tylko Sten Olsen, który dał ciała. Jeżeli chodzi o Francuzów, jak najbardziej z tym się zgadzam, że budują mocną drużynę, jak brakuje tylko Thiurama, Patricka Vieira, Christiana Carambe, Emmanuela Petita i Didiera de Champa na bramce Fabiana Bartheza.

Albo tacy bardziej statyczni w tych ruchach. Bardziej siłowi mam wrażenie, że są. Wolniejsi siłowi, a francusi są tacy elastyczni. Taka giętkość od nich bije. Prosta sprawa. Kiedy chcesz powiesić ozdoby choinkowe na wysokim drzewku, to bierzesz sprawnego klemencika. No ale przeniesienie szafy to raczej wolę robić z Timonem Hauganem. Zdecydowanie. Zdecydowanie, albo no tak, jak najbardziej. Jeżeli jeszcze chodzi o slalom, jeszcze sobie tak patrzę na listę, ale zakręciłem się trochę szukając kiedy ostatni raz Eric Reid coś fajnego zjechał.