Losing Someone I Loved: Zen & Satori Reflections
In this deeply personal episode, I explore the essence of Zen practice, the fleeting moments of Satori, and the profound state of Samadhi. I share my transformative experiences, from moments of pure being to the hardest test of my spiritual journey—the loss of my beloved cat, Lucky. Through pain and reflection, I discovered lessons about attachment, presence, and the eternal nature of consciousness. This episode is a heartfelt journey into understanding how to simply be and embrace life as it is. Tune in for insights, inspiration, and a reminder that enlightenment is not about striving but about returning to your natural state of existence.
Hello, hello everyone, welcome back to SORRY NOT SORRY. Today we are diving into something a little deeper, Zen practice and these two mysterious terms you might have heard before, Satori and Samadhi. But don't worry, I'm not about to hit you with some heavy philosophy lecture, ok? Let's keep it simple, real and maybe even a little personal. Pierwsza rzecz. Co to jest Zen? Ok, czuję, że Zen jest jedną z tych słów, które my śpiewamy dużo, ok? Jako, o, czuję się dzisiaj tak Zenowy. Albo potrzebuję jakiegoś Zenu w życiu. Ale w jego końcu Zen to praktyka. To sposób, by być w pełni obecnym w tym momencie.
Bez wątpliwości, bez przemyśleń. Jest to proste odpuszczenie dźwięku w głowie i po prostu być. Brzmi prosto, prawda? Ale uwierzcie mi, to nie zawsze jest łatwe. Teraz porozmawiajmy o Satori. To jest jeden z moich ulubionych konceptów w Zenie. Więc Satori to taki moment siedzenia. To ten moment, kiedy jesteś taki, o, rozumiem to. Ale nie w logicznym, intelektualnym sposobie. To jest głębsze niż to. To jest tak, że twoja cała ludzkość po prostu kliknie. Nawet jeśli to jest tylko na sekundę. Pomyśl o tym jako oczekiwanie na wątpliwości lub jasność, gdzie czujesz się kompletnie połączony z wszystkim.
I tutaj jest rzecz. To nie jest coś, co możesz poszukiwać lub zmuszać, okej? It just happens, often when you least expect it. So, Satori is one of those things that's really hard to put into words. It's not something you can fully explain, it's something you can experience. It's this sudden moment of awakening of pure clarity, where everything just makes sense, but not in a logical way. It's deeper than that. It's like your entire being shifts. And for a moment, you are not thinking, you are just being. Now let me share a personal story. About a month ago, I was in Malaga, sitting on the beach.
I wasn't doing anything special, just sitting there watching the water, the waves and the birds. And I noticed something that completely fascinated me. The movement of the water. It was never the same. Every wave was unique and I realized that nothing ever repeats itself in life. So it was like I closed my eyes, letting go of every thought that came to me. I just observed them, like clouds passing in the sky. After about 15 minutes of meditating, I opened my eyes and suddenly everything, everything was different. I wasn't just looking at the world, I was seeing it, really seeing it in a way I have never seen it before.
Jest to nawet bardzo trudne do wyjaśnienia, ale czułam, jakbym była ciemnym obserwatorzem, oglądając wszystko, co się dzieje bez wdzięczności, bez przytoczności. There were no thoughts, just pure existence, pure being. I looked at the water and I was the water. I was the birds, the air, every grain of sand. There was no me and them. There was only oneness, no duality, no excitement, no sadness. It wasn't boring. It wasn't I then I turned and looked at the people around me and they were so beautiful.
Każda osoba była perfekcyjna w swoim własnym sposób. Co mnie najbardziej zaskoczyło było to, jak, kiedy zostałam odłączona od moich myśli, mogłam wciąż używać swojej myśli, ale obserwowałam każdą myśl z daleka. To było tak, że te myśli się pojawiały, ale wiedziałam, że to nie ja. Tutaj jest szalone, kiedy jesteś w tym stanie. All fear disappears. You just know there is no such a thing as death. I remember looking at the homeless man and thinking even if I were homeless right now and I chose that life I would be ok, truly ok.
To może brzmieć absurdalnie, wiem, ale w tym stanie nie potrzebujesz nic innego, tylko istnienie jest wystarczająco. Nie ma ego. W tym stanie, w którym jesteś, w Zenie, Ego całkowicie się zniszczy. Widzisz, że ty i każda inna osoba są jednym. To jest cała piękność, cała istnienie, to jest ta wspólna jedność, ta świadomość. I potem coś innego mnie zniszczyło. Ta realizacja, że wszystkie prawdziwe nauczyciele duchowych, i mówię prawdziwe nauczyciele duchowych, takie jak Jezus, Bóg, Hare Krishna, Rupert Spira, wszyscy mówią o tym samym.
Nie chodzi o krysztyry, karty tarotowe, czy to wszystko nowoczesne, nowoczesne rzeczy, wiesz? Nie. Mówią o tym, o tym stanie istnienia, tej doświadczalności, którą ja miałam. I nie chodzi o to, żeby pomyśleć o swoim przejściu przez to, chodzi o odłączanie się od myśli, od konstanty, Chatter and just being, pure being, being here and now. Observing, not thinking and yes, it is possible. If I were to describe what Satori felt like for me, it was like emptiness, but not empty. It was an emptiness that is full, full of sounds, colors, feelings and thoughts.
It was like I and the emptiness became one. It's like the emptiness could also call itself fullness. It felt like coming home. Nothing was missing. There was laughter, but not laughter at something, just laughter. There was happiness, but not happiness because of something, just happiness. There was boundless love, but it wasn't like I love you. To było po prostu uroczystość bez okoliczności. I paradoksycznie. Nie było uroczystości, nie było nienawidzenia, nie było życia, nie było śmierci, nie było Ciebie, nie było mnie, nie było granic, nie było miejsca, nie było czasu.
Po prostu błyskawiczność, wolność i ta głęboka, oczywista prawda. I stayed in that state for two days. Two whole days of pure being. There were no emotions, just the beauty of existence. And after that I understood. The funny thing is I realized I had experienced Satori once before a few months ago. Byłam po drodze i przez około 2 minuty czułam ten sam sam stan. Ale wtedy nie wiedziałam, co to było. Nawet nie mogłam go wyjaśnić. I teraz, po Malagie, tak jak wiem, więc po moim doświadczeniu w Malagie, które trwało dla mnie dwie całe dni, miałam te ogromne realizacje. I was like wow, this is it.
This is what it's all about. This is the end of all searching. It's just being incredible. I have always been here. This is what it's always been about. I po tym, zaczęłam szukać słów, które wyjaśniają, co się mi się stało. Chciałam to zrozumieć, nazywać to. I wtedy zauważyłam, że to był moment rozwinięcia. Tego wierzenia wewnętrznego, tej głębokości w życiu. Zastanawiałam się nad filmem, nazywanym Samadhi, iluzją siebie. Or Illusion of Maya, something like that. It's free on YouTube and honestly I think everyone should watch it. Like seriously, everyone.
Są trzy części, ale nie przeszkodźcie. Zacznijcie od pierwszej części. Nie przeszkodźcie, bo to nie ma sensu, jeśli to zrobicie. Obejrzyjcie tylko pierwszą część i obiecuję, że to warto. To niesamowity film. Po moim doświadczeniu wiedziałam, że muszę zacząć praktykować bycie. Tylko bycie tutaj i teraz. Bo po tych dwóch dniach naturalnie wróciłam do myśli. I to jest to, co wszyscy robimy, prawda? Zidentyfikujemy się z naszą myślą. I to jest to, gdzie się stracimy. To jest to, kiedy stracimy ten sens bezpieczeństwa w życiu. Zaczynamy myśleć, że zewnętrzne okoliczności mają moc, by wszystko zmienić.
Ale to nie jest to, o czym chodzi. Kiedyś myślałam, że rozwinięty człowiek był tym świętym, nieprzyjemnym człowiekiem. Jakby ktoś na górnej górze, radujący światłem czy coś innego, ale szczerze mówiąc, pozwólcie mi to powiedzieć. Przed rozwinięciem Czop zajmował się wodą. Po rozwinięciu Czop zajmował się wodą. And that's exactly how it is. Your being changes, but life itself doesn't suddenly become something extraordinary. You are just here and you are happy with the simple act of existing, not because circumstances, not because of emotions, just because you are.
There is no dependency. You see the beauty in everything. And the ego? It just disappears completely. So after those two days I naturally drifted back into thinking. Back into identifying with my thoughts a little bit. But here is the thing. To już nie było takie samo. Ta głęboka doświadczalność istnienia, po prostu istniejącej, zmieniła coś w mnie. Nie mogłam wrócić do życia tego, jak to było wcześniej. Wiedziałam teraz, że życie nie musi wyglądać tak, jak to się stało. Wiedziałam, że byłoby możliwe czuć się tak znowu, po prostu być. Żyć z tym poczuciem spokoju, bezpieczeństwa, wiary, czuć się, że jesteś jednym z powietrza, roślin, ludzi koło Ciebie.
To jest takie głębokie wiadomość, że nie jesteś wyjątkowym od czegokolwiek. I z tego powodu nie mogłam po prostu oddać się. Zaczęłam jeżdżać głębiej w tym rozumieniu, ale w sposób praktyczny. Chciałabym wiedzieć, jak przejść z tych śmieci Satori, z tych momentów nawiązania do czegoś bardziej powstrzymywającego, czegoś głębszego. Chciałabym wiedzieć, jak trzymać się tego stanu bycia, jak żyć w samadzie. I wtedy jest samadzie, właściwie. Ta jest trochę bardziej intensywna. Podczas gdy Satori jest jak szybka wyjaśnianie, Samadhi jest bardziej jak stan głębokiej, uporządkowanej obsorpcji.
To wtedy, kiedy twoja myśl staje się całkowicie stale. And you are fully immersed in the present moment. Some people describe it as feeling one with the universe. And I know sounds a bit out there, right? But it's not about being spaced out or disconnected. It's actually the opposite. It's about being so deeply connected to the now that everything else fades away. Samadhi is exactly that. It's a constant state of Zen. Ale tu jest paradoks. Im więcej szukasz tego, tym dłużej czujesz się od niego. I to dlatego, że nie chodzi o szukanie, tylko o istnienie. To samo myślenie, że jeszcze nie jestem tam, stworzy frustrację.
To twoja myśl, która cię przekonuje, że musisz się gdzieś dostać, że musisz osiągnąć coś. But the truth is you are already there. You have always been there. Samadhi is your natural state. It's not about thinking. It's not about doing something. It is about being pure and simple. Just being. Tutaj jest fajna sprawa. Nie musisz być mężem lub siedzieć na górze, aby doświadczyć tych rzeczy. Pracowanie z Zenem jest dla każdego. Chodzi o pojawienie się codziennie, siedzenie ze sobą i po prostu zauważyć. I mówię o zauważeniu twojego duchu, zauważyć twoje myśli, twoje emocje i pozwolić im przepływać, bez ich przyczepiania.
And you really can't strive for it, you can't even try to reach it. It's not about doing, it's not about achieving, ok? Wiem, jak absurdnie to brzmi, ale to prawda. Twoja myśl jest tą, która chce czegoś. To ta, która ciągle mówi, że muszę tam być, muszę coś zrobić, żeby czuć się całym. Ale rzeczywistością jest to, że już tu jesteś. Zawsze byłeś tu. I to jest piękne. And this isn't some new idea or trend, okay? This is ancient. People have been talking about this for thousands of years. It's not about chasing, striving or achieving. It's about realizing that you are already enough, you are already home.
Udało mu się przejechać kilka metrów, myślę. Zatrzymał się za trzęsieniem i to jest miejsce, gdzie umarł. I spent the entire day and night looking for him. The next morning I woke up and I just knew something was wrong. It wasn't a feeling, it was something deeper, like an inner knowing. He had never stayed away for so long. And then the following evening I found him near the dumpsters by my house, frozen. He was Lying there, hit, with a broken spine, his little body stiff and his half-open eyes staring.
Więc stracenie Go było największym straceniem, które doświadczyłam w życiu. Często czułam, jakbym miał kłopoty w twarzy. Jak gdyby świat mnie przetestował. Byłam tak wdzięczna, myśląc o tym, czemu do diabła każdy I love so deeply leave me. But at the same time there was this knowing. I didn't feel the loss in the way I used to feel loss. I could still feel connected to him, even though his physical form was gone. I felt his energy and deep down I knew he had come into my life For a short time to teach me something. To show me that the physical form is just that form.
That he was still with me. Ale nie w ten sposób, w jaki byłam przyzwyczajona. Za dwa dni byłam całkowicie skończona moimi emocjami. Wszędzie, gdzie patrzyłam, widziałam jego kawałki, jego małe miejsca w domu. Było to zaskoczające. Wiedziałam, że muszę stoić na chwilę, aby uzyskać trochę dystansu, więc zdecydowałam się pojechać do Egiptu na tydzień. To była odpowiednia decyzja. W Egipcie odpuściłam się od smutku. Zafokowałam się na obecności, na umiejętności. Nie myślałam o tym, co zrobię następnie, czy o tym, co się stało wcześniej. I just stayed in the moment. When I ate, I ate.
We are that consciousness, that internal awareness. It is believed that enlightenment cannot be intentionally achieved. Nie możesz nawet starać się na to, ponieważ przyzwyczajeniem się do pomysłu o wyjaśnieniu rozwinięcia, w rzeczywistości odzyskujesz się od czystej percepcji świata i od każdego wyjaśnienia, które szukasz. Jednak możesz ułatwić myśl przez medytację, która jest... która jest prekursorem. Wyjaśnienie może wtedy Choć niekoniecznie wyjdzie, ok? Tak długo, aż nie potrafisz się do tego zrozumieć. Pomyśl o tym. Twoje ciało nie może istnieć bez twojej duszy.
Twoja myśl nie może istnieć bez twojej duszy. Ale twoja dusza może istnieć bez twojego ciała i bez twojej myśli. I tak się dzieje. To jest twoja źródło. To jest prawdziwa to, kim jesteś. Więc, czy szukasz Satori, Samadhi, albo tylko troszkę więcej spokoju w twojej życiu, Zen to praktyka, która może spotkać cię, gdzie jesteś. I szczerze mówiąc, nie jest to coś, czego wszyscy czasami potrzebujemy? Pamiętajmy więc, że przed wyjaśnieniem SORRY NOT SORRY przywołuje wodę. Po wyjaśnieniu SORRY NOT SORRY przywołuje wodę. Dzięki za oglądanie i jak zawsze nie zapomnij subskrybować, podzielić się i dać mi znać twoje myśli.
Pokazano wszystkie 23 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
In this deeply personal episode, I explore the essence of Zen practice, the fleeting moments of Satori, and the profound state of Samadhi. I share my transformative experiences, from moments of pure being to the hardest test of my spiritual journey—the loss of my beloved cat, Lucky. Through pain and reflection, I discovered lessons about attachment, presence, and the eternal nature of consciousness. This episode is a heartfelt journey into understanding how to simply be and embrace life as it is. Tune in for insights, inspiration, and a reminder that enlightenment is not about striving but about returning to your natural state of existence.