30.08.2026 Teologia według Piotra

Bóg broni.

Nie słyszy tego, co Bóg mówi.

Bycia wyczulonym, słuchania tego, co Bóg mówi, nie zatrzymywania się na pierwszym wrażeniu, nie zatrzymywania się na drodze, tylko zobaczenia, słyszenia, dokąd mnie to Słowo prowadzi.

Ale żeby to życie mogło przyjść, żeby Bóg mnie mógł wprowadzić w to życie, potrzeba przejść pewną drogę.

Ja myślę o sobie, o tym powołaniu życia zakonnego, o prezbiteracie, żeby wejść i wypełnić misję, do której mnie Bóg powołuje, której celem jest życie, życie moje, żebym mógł wypełnić, zrealizować i wkroczyć w życie, ale także życie tych, do których zostałem posłany.

Chcę mieć dzieci, chcę, żeby mnie Pan Bóg poprowadził, żebym był szczęśliwym ojcem, szczęśliwą matką, żeby dzieci były szczęśliwe, żeby moje małżeństwo było piękne.

Kiedy może przychodzić życie poprzez umieranie, bo biorę świadomie, wiem, że to jest sposób na zrealizowanie misji, do której wzywa mnie Bóg, tego powołania, które mi dał, czy to prezbiteratu, czy to życia zakonnego, czy małżeństwa.

Zawada tutaj jest powiedziane, ale tu jest użyte słowo skandalon, to znaczy kamień potknięcia, że zamiast iść za mną, położyłeś się przede mną, żebym się o ciebie potknął, żebym zaprzeczył tej drodze, na której Bóg będzie realizował tę misję.