Ten przykład światła dzisiaj możemy przywołać względem Mojżesza, który faktycznie promienieje, który faktycznie świeci.
Mojżesz, który spotyka się z Bogiem w namiocie spotkania, który rozmawia z Bogiem, jak się rozmawia z przyjacielem twarzą w twarz, po tej modlitwie jest zupełnie przemieniony.
Gdy Mojżesz wstępował z góry syna i z dwiema tablicami świadectwa w ręku, nie wiedział, że skóra na jego twarzy promieniała na skutek rozmowy z Panem.
A wtedy to Izraelici mogli widzieć twarz Mojżesza, że promienieje skóra na jego twarzy.
Mojżesz, który rozmawia, Mojżesz, którego modlitwa przemienia i Mojżesz, który promienieje, bo nie da się ukryć miasta, czy nie da się ukryć światła, które jest położone na górze, jak mówi później Chrystus.
Przy Mojżeszu też to widać, nie tylko na twarzy, że się modlił, że teraz był na górze albo w namiocie, ale widać też w jego sposobie postępowania.
Przecież kiedy czytamy te fragmenty związane z ich wędrówką przez pustynię, to oni cały czas narzekają, cały czas marudzą, cały czas mają pretensje do Mojżesza, po co nas tu wyprowadziłeś.
A Mojżesz jest cierpliwy.
I Mojżesz poświęca, byśmy powiedzieli, swój czas.
Pokazano wszystkie 9 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Tomasz Łakomczyk OFMCap (Kraków)