28.09.2026 Bóg chwali się Tobą!

Po księdze Koheleta, której fragmenty czytaliśmy głównie w tamtym tygodniu jako pierwsze czytanie, dziś otrzymujemy równie ważną i równie poważną i dotykającą istotnych tematów Księgę Hioba.

Księgę Hioba głównie kojarzącą się z cierpieniem.

Nie tylko jako księgę mówiącą o cierpieniu, ale przede wszystkim księgę, która mówi o postawie człowieka sprawiedliwego, bo takim był Hiob.

I tutaj możemy się odnaleźć, w tej historii Hioba i w tej Księdze, bo często jesteśmy sprawiedliwi, a doświadczamy niesprawiedliwości.

Jest tam Bóg, jest tam szatan i jest tam Hiob.

I wydaje się, że ten Hiob to jest taki pionek, który jest rozgrywany między Bogiem i szatanem, że wręcz jest przedmiotem zakładu.

Zakładu o to, kto wygra, do kogo teraz ten Hiob należy, czy kto teraz ma rację.

Oczywiście jest to historia, jest to pewien wstęp, nigdy nie traktujemy tego w sposób historyczny, ale to co mnie bardziej urzeka niż to, że Hiob jest podstawą pewnego zakładu, to słowa samego Boga.

Mówi Pan do szatana, a zwróciłeś uwagę na sługa mego Hioba, bo nie ma na całej ziemi drugiego, kto by tak był prawy, sprawiedliwy, bogobojny i unikający grzechu jak on.

Bóg przed szatanem chwali się Hiobem.

Mówi, zobacz tego Hioba, wspaniały człowiek, wyjątkowy, niesamowity.

Nie chodzi teraz o sprawdzian, nie chodzi teraz o zakład, ale o przekonanie, o wyjątkowości relacji, jaka jest między Bogiem a Hiobem.

Bóg cieszy się Hiobem i chce udowodnić szatanowi, że ten Hiob nie kocha Boga tylko i wyłącznie dlatego, że ten mu błogosławi, tylko kocha go po prostu.

Kiedy tak zaczniemy czytać dzisiejszy fragment, a i całą Księgę Hioba, zrozumiemy ją zupełnie inaczej.

Że cokolwiek by się tutaj na ziemi nie działo, cokolwiek by Hioba nie dotykało i nie spotkało, Bóg chce pokazać szatanowi, że ludzie, że Hiob potrafią go kochać bezinteresownie.

Ale na razie czytamy tę lekturę, patrzymy na życie Hioba i sami chcemy się pytać.

Jak postępuje Hiob, to wiemy.

Tak mówi Hiob, tak modli się Hiob, tak pokazuje tą swoją postawę, że jest bezinteresowna, że obojętnie czy go spotyka błogosławieństwo czy przekleństwo, w Boga nie zwątpi, przy Bogu będzie trwał.

Dlatego jako modlitwę, jako taką odpowiedź, którą śmiało można byłoby włożyć w usta Hioba otrzymujemy psalm 17.

Rozważ Panie moją słuszną sprawę, bo właśnie słuszna sprawa jest Hioba.

Jeśli jestem niesprawiedliwy, jeśli zgrzeszyłem, to niech ten wyrok wyjdzie od ciebie, a nie właśnie od tych ludzi, którzy będą do Hioba przychodzić i mówić mu na pewno musiałeś zgrzeszyć.

Czy rywalizują tak jak Hiob?

Czy mogliby żyć tak jak Hiob i się zapytać, kto jest w stanie wytrzymać cierpienie, kto jest w stanie nie zwątpić w miłość Bożą, kto jest w stanie przyjąć wolę Bożą?

W tej całej rywalizacji dzisiaj wśród apostołów ewidentnie wygrywa Hiob.