28.09.2025 Cebulka

Gdy cierpiąc męki w odchłani podniósł oczy, ujrzał z daleka Abrahama i Łazarza na jego łonie i zawołał – Ojcze Abrahamie, ulituj się nade mną i przyślij Łazarza, aby koniec swego palca umoczył w wodzie i ochłodził mój język, bo strasznie cierpię w tym płomieniu.

Ten także tutaj czyni się Bogiem, ubiera się w purpurę i bisior i nie zauważa tego Łazarza.

To nie zwraca się do tego Łazarza, chociaż kojarzy go, bo zna jego imię, tylko zwraca się do Abrahama, czyli symbol nieba.