26.04.2026 Jezus jest moim Pasterzem

Ten podział, który my mamy, on jest słuszny, bo nam pomaga po prostu szukać w Piśmie Świętym, ale tego oczywiście w tekście oryginalnym nie ma i ani za Chrystusa, ani w pierwotnym Kościele tego nie było, żebyśmy musieli znać całą Ewangelię.

On, który teraz uwierzył i przyznał się do Chrystusa, z czym się spotkał?

Oczywiście słucha jeszcze z tym uchem, które nic nie rozumie, bo wiemy, że on będzie zbuntowany, jak potem to już jest blisko, przez śmierć o Chrystusa i kiedy usłyszy, że teraz on zdradzi, że zostawią Chrystusa, on mówi absolutnie nie.

Jeszcze mu brakuje ogromnie wiele do tego, żeby być tym Pasterzem, żeby mieć tą postawę Chrystusa.

I potem dopiero doświadczywszy tego, jest właśnie tym, który jeśli mówi o tym zabiciu Chrystusa, jeśli mówi o grzechu człowieka, to jest to autentyczne, że to tych ludzi nawraca, że oni gdzieś czują, że to jest prawdziwe, że to nie jest tylko właśnie takie kazanie, moralina taka, która płynie, że zróbcie coś, tylko że On sam to przeżył i teraz

Proponuję innym też tą drogę, która prowadzi do Chrystusa, który jest Pasterzem, który jest bramą.

Jak nie zobaczymy Chrystusa, dlatego to jest tak ważne, żeby patrzeć na Chrystusa, nie tylko o Nim słuchać, nie tylko jakieś pobożności rozważać, tylko patrzeć na Chrystusa.

Mamy patrzeć na Chrystusa wywyższonego na krzyżu.

Współpracującymi z nami są uposażeni w to, żeby tę miłość mieć i tę miłość przeżywać, ale jeśli nie wpatrujemy się w tę miłość, nie wpatrujemy się w krzyż Chrystusa, to też to się w nas po prostu nie uaktywni.

Bo jak nie poznał Chrystusa, nie zobaczył tej miłości, nie dotknął tego Chrystusa, dlatego było tak ważne też, żeby zobaczyć tego Chrystusa w chrześcijanach, nie?

I to jest to, co przychodzi od Chrystusa, od tego dobrego Pasterza, który daje swoje życie.

Tutaj ten ślepiec doświadczyć tego odrzucenia ze strony świata, ale przyjęcia ze strony Chrystusa.

Żeby przejść właśnie do tej nowej wspólnoty, do Chrystusa, trzeba było być wyrzuconym z tej starej wspólnoty, z synagogi i odejść od tych pasterzy, którzy tam ten urząd mieli.