21.04.2026 Stoliczku, nakryj się?

Słuchamy kolejnego fragmentu z Mowy Eucharistycznej Chrystusa, z tego Słowa, które wypowiada w Kafarnaum.

I teraz wymagają od Chrystusa czegoś więcej.

I oni prowokują Chrystusa.

Jakieś przesłanie, które Chrystus daje nam jako chrześcijanom, że czego my chcemy, że gdyby czy nie traktujemy Chrystusa w ten sposób, że

Ale na ile mielibyśmy właśnie, czy mamy wręcz to nastawienie, które mają ci, którzy szukają dzisiaj Chrystusa?

Chrystus mówi, daj wam chleb, który jest z nieba, tzn.

Ten świat, o który tutaj chodzi, to są chrześcijanie, to są ci przynależący do Chrystusa.

To im daje teraz życie Chrystus, który z nieba wstępuje.

Dla tych, którzy są mimo wszystko przy Chrystusie.

Chrystus mówi o sobie, ja jestem chlebem życia.

Z tego samoobjawienia się Chrystusa, z tego, co Pan Bóg mówi, że ja jestem, jestem jachwe, Bogiem, który jest, który się o ciebie troszczy, który

Pochyla się nad Tobą, który jest Bogiem Twojej historii, że teraz Chrystus używa tego samego sformułowania.

To są te wszystkie błogosławieństwa, te wszystkie obietnice, które Chrystus spełnia właśnie w tym swoim Słowie.

My dzięki tradycji, w której jesteśmy wszczepieni, zostajemy wszczepieni, podobnie jak Kościół prawosławny, wiemy, że to jest nie tylko słowo o Chrystusie, jest to słowo o Chrystusie, który staje się chlebem, staje się Eucharystią.

To wołanie, zaproszenie, które Chrystus dzisiaj kieruje do mnie, zaproszenie do jakiegoś może głębszego, pogłębionego, może szerszego uczestnictwa w Eucharystii.