21.04.2026 Chleb, który syci?

Jana, gdzie Chrystus wprowadza nas w tajemnice, w misterium Eucharystii.

Mówi Chrystus na to pytanie, dawaj nam zawsze tego chleba, na tą prośbę, dawaj.

Bo jeżeli Chrystus jest tym chlebem

Bo przyszedł Chrystus, bo zaspokoił.

We wszystkich sytuacjach zawsze przychodzi mój Pan, Chrystus, Zmartwychwstały, który przychodzi ze swoim Duchem Świętym i zostawia mnie samego.

I mogę powtórzyć to, co mówił Chrystus do swoich uczniów, prawda?

Chrystus pokazuje, jak się kocha.

To wracało w ciągu tych dni, że Chrystus mówi szukajcie Mnie, a żyć będziecie.

Święty Hieronim powiedział, że pisma Świętego jest nieznajomością Chrystusa.

Bo to dotknięcie tego serca może sprawić, że będziemy w stanie szukać Chrystusa w tych wydarzeniach, kiedy nam się wydaje, że Go nie ma.

Jak i kiedy słuchałem tego Słowa, to mnie odniosło do 11. rozdziału Ewangelii Mateusza, kiedy Chrystus mówi, przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię.

To jest wziąć jarzmo Chrystusa na siebie, które jest w tej Eucharystii.

I kiedy jesteśmy tu, to nam trudno przyjąć to jarzmo Chrystusa, które jest ciche i pokorne.

A Chrystus jest cichy, pokorny baranek.

I zobaczcie, dzisiaj widzimy Świętego Szczepana, który w ten sposób został nasycony chlebem z nieba, czyli tą bliskością Chrystusa, który wobec tych wszystkich prześladowców daje się ukamienować.

Dokładnie tak jak Chrystus.

Bo ten chleb, który przychodzi sprawia, że we mnie przychodzi ta natura Chrystusa.

To jarzmo Chrystusa to jest Jego natura, która jest pomocą dla nas w tych walkach.

Robi to samo, co robi Chrystus, bo nie ma innej możliwości.

Kiedy patrzy się w Chrystusa, chodzi po wodzie, chodzi po śmierci, robi rzecz niemożliwą.

Ale kiedy przyjdzie ta natura, będę się patrzył na Chrystusa i wtedy będę chodził.

Widzimy Szczepana, który się patrzy i mało widzi Chrystusa, który stoi.

My mówimy zawsze, że Chrystus, jak odmawiamy kredo, siedzi po prawicy Ojca.

A tutaj Chrystus stoi.

Bo Chrystus nie może siedzieć spokojnie, kiedy widzi, jak my walczymy, jak my cierpimy, jak oddajemy nasze życie, jak jesteśmy w zmaganiu.