09.09.2026 Czas jest krótki

Paruzji, czyli tego ponownego przyjścia Chrystusa, była bliska i Paweł mówi, żyjmy teraz tutaj.

Skupmy się na tym życiu, bo zaraz może przyjść Chrystus.

To jest to zadanie, bo za chwilę może przyjść Chrystus.

Przemija bowiem postać tego świata, to późniejsze zawołanie czy echa tego zawołania memento mori, no właśnie pamiętaj o tym, że umrzesz, pamiętaj o śmierci, pamiętaj, że to się skończy, ale nie chodzi o straszenie, tylko chodzi o tę perspektywę, zaraz przyjdzie Chrystus.

Dzisiaj może to czytanie wydaje nam się zupełnie nieprzystające do naszego życia, przecież czekamy już dwa tysiące lat na Chrystusa, tyle czeka świat.

Dobrze jest je wybrać i dobrze w tym stanie, w którym jestem, czekać na Chrystusa.

Czyli już jesteśmy zbawieni, bo przecież już Chrystus za nas umarł, ale jeszcze nie doświadczamy w pełni skutków tego zbawienia, czyli jeszcze nie jesteśmy w niebie.

A ci, do których Chrystus mówi biada, to są ci, którzy teraz się śmieją, teraz są syci, a kiedyś będą płakać czy kiedyś będą głodować.

Chrystus pokazuje tę perspektywę eschatologiczną, że to wszystko się kiedyś zmieni.

Dlatego ci, którzy doświadczają teraz różnych trudności, ale ze względu na Chrystusa są błogosławieni, czyli są szczęśliwi, bo oni żyją nadzieją.