08.06.2026 Jezus, jedyny Błogosławiony

że zaczynamy teraz słuchać kazania na górze tego Słowa w Słowie, jakie wypowiedział Jezus, tego Słowa wyjątkowego, pierwszej mowy według świętego Mateusza, długiej mowy, zajmującej rozdziały 5 do 7, gdzie Chrystus kreśli ideał tego człowieka nowego, człowieka ewangelicznego.

Takiego człowieka nie znajdziemy poza Nim samym, poza Jezusem Chrystusem.

Zaakceptowali ten cel, który Chrystus przed nami roztacza.

Nie bez powodu jest tak, że to kazanie na górze, kiedy Chrystus je głosi, to są jak gdyby kręgi przynależności, te kręgi, które opasują Chrystusa, który jest w środku.

Myślę, że Pan Bóg specjalnie zrobił nam taką zagwozdkę, żeby nas pytać, czy ja chcę należeć do tych, którzy poszli za Nim, którzy są blisko, którzy chcą ten ideał nowego człowieka, ideał chrześcijanina, czyli Chrystusa, być drugim Chrystusem.

Chcą pójść za Chrystusem?

A może jest gdzieś jeszcze trzeci krąg tych, którzy będą się temu wszystkiemu sprzeciwiać, którzy zanegują kazanie na górze, odrzucą Chrystusa, całe Jego przepowiadanie, całą Jego naukę.

Chcę Was zaprosić siebie i Was do tego, żeby próbować tę nadchodzącą Ewangelię czytać w kluczu Chrystusowym.

Może po prostu tylko posłuchać, usiąść i posłuchać, jak słuchał ten tłum, jak słuchali uczniowie zgromadzeni wokół Chrystusa i zobaczyć,

Jak to Słowo zrealizowało się w Chrystusie?

Te słowa wydają się odstraszać od Chrystusa, a jednak Chrystus je zrealizował i On jest tym człowiekiem, który doszedł właśnie do tego błogosławieństwa i spełnienia w tych odsłonach, o których mówi trzecia część każdego błogosławieństwa.

I tak jest rzeczywiście z Chrystusem na krzyżu, że jest to skrajne ubóstwo, dno nędzy.

Ostatnią rzecz, którą Chrystus wydaje, to jest właśnie Jego Duch.

Tak, bo Chrystus teraz przez śmierć, przez tą bramę wchodzi do Królestwa Niebieskiego, wchodzi do Ojca.

To, co jest naszym pragnieniem najbardziej wewnętrznym, bycia w Królestwie Niebieskim, bycia w niebie, Chrystus w to wszedł jako pierwszy, w sposób wyjątkowy.

Chrystus jest smutny przed

Chrystus do śmierci będzie miał ten smutek, ale po śmierci będzie miał tą radość wieczną.

Takim był Chrystus.

Wiemy, że Chrystus jest tym oswojonym zwierzęciem, który się wydał w ręce

Chrystus wchodzi do Jerozolimy cztery dni przed swoją męką jako baranek paschalny.

Chrystus zrobił to.

I Chrystus też oczekuje, ten który jest cichy, że posiądzie ziemię na własność.

O demonie Chrystus powiedział, że to jest władca tego świata.

Chrystus z nim zawalczył i pokonał go.

Ale Chrystus ma jeszcze czas, może sobie pozwolić na to, że ludzie się nienawidzą, odrzucają Pana Boga, że zwracają się przeciwko sobie, że jest to, co widzimy, cały ten grzech, który dosięga świat.