05.08.2025 Bóg się troszczył! Z całą pewnością!

Ta Ewangelia, chociaż może nie wprost, ale wraz z pierwszym czytaniem odwołuje mnie do postawy Marty z tego opowiadania o wizycie w ich domu Chrystusa, w domu Marty i Marii Łazarza.

Kiedy Chrystus upomina Martę, że troszczy się, niepokoisz o tak wiele, a potrzeba mało i tylko jednego, że to jest, w prawdzie ta Ewangelia ścisza, to nie jest ta Ewangelia, gdzie uczniowie przybiegają, ale powiedzmy, to jest to miejsce na jeziorze Genezaret, gdzie uczniowie przychodzą do Chrystusa, mówią,

Marta troszczy się za dużo, a uczniowie mają pretensje do Chrystusa, że się nie troszczy, że ich zostawia samych, że jest mu to obojętne, że oni giną.

w sercu wobec Chrystusa i ta sama pretensja, którą ma też Marta, żaląc się czy wyrzucając Chrystusowi, że nie wstawia się za nią, pomimo że jej siostry zostawiają samą przy usługiwaniu.

Dla mnie przynajmniej jakoś jest to odwołanie do tego, co jest w sercu człowieka i też to pytanie o tą postawę Marii, ewangelicznej siostry Marty, która słucha i pełni wolę Bożą, bo Chrystus powie jasno, kiedy będzie...

Że to jest ten ideał, który Chrystus chce wprowadzić w życie człowieka, który jest człowiekiem nawróconym, tym, który idzie za Chrystusem.

Owoce tej postawy, którą ma Maria Ewangeliczna, która słucha Słowa Bożego i wciela to Słowo w życie, to dokonało się w życiu tego księdza, to dokonuje się w życiu teraz też i w nas, o ile jesteśmy i my radykalni, o ile idziemy za Chrystusem, o ile tego Chrystusa się trzymamy.