03.09.2025 Pozwól Bogu być Bogiem

Bardzo często Chrystus mówi o tym, że jest w drodze, że musi być w drodze.

Cały czas widzimy tego Chrystusa wędrującego, tego Chrystusa, który pośpiesza nawet swoich uczniów.

Chrystus, który jest w drodze i Chrystus, który nie daje się zatrzymać.

Zmartwychwstały Chrystus, Maria Magdalenie mówi, nie zatrzymuj mnie.

I dzisiaj patrzymy, że mieszkańcy również chcieli zatrzymać Chrystusa, ale On poszedł gdzie indziej.

Dzisiaj bardzo mocno widać tą autonomię Chrystusa, który wie, co ma robić.

Owszem, Chrystus jest z nami i mówi, ja jestem z wami, ja będę z wami aż do skończenia świata.

Ale jest pytanie, czy to ja idę za Chrystusem, czy chcę, żeby Chrystus szedł za mną?

Czasami może być tak, że chcielibyśmy tego Chrystusa zatrzymać trochę jak złotą rybkę w akwarium i mieć go pod ręką, kiedy będzie potrzebny.

Ale widzimy dzisiaj bardzo mocno i wyraźnie, że to Chrystus zna drogę, że to Chrystus jest tym, który ma decydować o naszym życiu.

Dlatego Chrystus mówi, zejdź mi z oczu, to znaczy stań z tyłu, bo z przodu idę ja.

Piotr nie byłby w stanie pójść na krzyż, co się dokonało w jego życiu, gdyby najpierw Chrystus na ten krzyż nie poszedł i gdyby Chrystus nie zwyciężył tego krzyża i nie zwyciężył śmierci.

Dlatego Chrystus musi iść pierwszy.

Fajnie mieć takiego prywatnego, personalnego Chrystusa w swoim życiu.

Chrystus jest autonomiczny, Chrystus jest suwerenny, oby taki pozostał.

Oni widząc to właśnie Chrystusa wędrującego, potem robią to samo.

Chrystus wędruje, aby cały Izrael poznał dobrą nowinę, a potem posyła apostołów i mówi idźcie na cały świat, idźcie i głoście.

Nie dają się związać, nie dają się zatrzymać, bo tak jak Chrystus, muszą być w drodze.

Pozwólmy Chrystusowi dzisiaj działać, niech przechodzi przez nasze życie, a my chwyćmy się i dajmy się pociągnąć, żeby On nas przeprowadził przez tę ziemię i wprowadził do życia wiecznego.