Polski Zespół Wokalno-Taneczny „Łowicz” obchodzi 50 - lecie

To właśnie dzięki temu zainteresowaniu i zaangażowaniu jestem dziś w tym miejscu. Czy urodziłaś się w Polsce czy tu? Tu, tu. Gdzie uczyłaś języka polskiego? W Australii. Tak, do polskiego szkoły Rowell i w Dandenongu. Mam przyjemność rozmawiać z Małgorzatą Dreikoppel, byłą kierowniczką zespołu, a obecnie? Osobą zajmującą się strojami. Małgosiu, czy mogłabyś nam przypomnieć trochę historię zespołu? 50 lat minęło. No, kawał czasu. Zespół został założony w Melbourne w 1975 roku, więc w tym roku przypada pięćdziesięciolecie przez panią Jadwigę Krystynę Straszyńską, bo tu trzeba nadmienić pełne jej imię.

I największą radość sprawia, jak tancerz przyjdzie i powie, o Pani Mamgosiu, ale dobrze się czuję w tym kostiumie. Czyli te przeróbki, które ja robię, albo jak doszywam pewne rzeczy, elementy, to po prostu czuję się, że ta moja praca została doceniona. Mam przyjemność rozmawiać z obecną dyrektor zespołu. Ewa Kowalska. Jestem prezeską Łowicza od tycznia tamtego roku 2024 i w tym roku obchodzimy wielkie uroczystość 50-lecia. Co przygotowaliście z tej okazji?

Z jakimi wyzwaniami spotkałaś się i stoi zespół, jak rozpoczęłaś pracę? Prezeska odeszła na urlop macierzyński i tak zostało, że bardzo, bardzo młody zarząd został. No i byłam poproszona przez panią Małgosię i panią Edytę Drajkopyl, czy bym mogła właśnie tymczasowo wejść na tą pozycję. Obecnie zarząd, tylko ja jestem najstarsza, a reszta zarządu, najstarsza osoba jest do 25 lat. To chciałam ich bardzo pochwalić, że takie młode pokolenie się wzięło za takie wielkie uroczystość. Czy duży jest zespół? Tak, duży jest zespół, bardzo duży w tym roku. Mamy dużo nowych członków, mamy z młodszej grupy łowiczaków, mamy 10 tańcerzy, a ze starszych to prawie że 40.

że wszyscy jesteśmy tutaj razem, zawsze ja jestem razem z Małgosią, przy tych strojach zawsze coś robimy, że to widać, jak oni są bardzo zgrani, towarzyski są wszyscy. Może dla naszej dyrektorki to czasami to jest trudne, bo nie chcą słuchać, zawsze jakieś tam śmiechy mają, żarty, takie rzeczy, ale widzieć, że ta młodzież jest tak zgrana razem, To jest naprawdę bardzo przyjemnie. A jeszcze jak widzimy niektóre tańce, gdzie mamy 16-17 par, to to też jest wielka satysfakcja, jak się widzi ich, jak tańczą wszyscy razem.