Film - 'Kulej dwie strony medalu'

Słuchasz SBS Po Polsku. Więcej ciekawych historii znajdziesz na stronie sbs.com.au. Witamy bardzo serdecznie pana Xawarego Żuławskiego, autora jednego z najnowszych polskich filmów Kulej. Dwie strony medalu, a film już za kilka dni będziemy mogli zobaczyć w Sydney. To już 27 lipca. Jest to biopik, biografia boksera Jerzego Kuleja. Ten film nie jest tylko filmem bokserskim i sportowym. Myślę, że jest to film też opowiadający o związku i miłości między dwojgiem bardzo młodych ludzi w latach 60-tych. To jest właśnie między Jerzym a Heleną Kulej.

Historia podwójnego mistrzostwa, czyli tego, że Jurek Kulej zdobył dwa złote medale na dwóch olimpiadach z rzędu, czyli w Tokio i w Meksyku w latach 60-tych. Zdobył dwa złote medale w boksie. co tak naprawdę niewielu sportowcom się przydarza. Można powiedzieć, że takie dwukrotne zwycięstwo, dwukrotne zdobycie złotego medalu to graniczy właściwie z cudem. I też ten film o tych właśnie cudach opowiada o przeszkodach, jakie miał Jerzy na swojej drodze. Ten film z niczego nikogo nie rozlicza, tylko opowiada po prostu historię i stara się jakby nadać ten pozytywny ton naszemu bohaterowi. czasy, lata 60. PRL-u, ale w tym samym czasie jest również taniec i jest to tango.

Nie byłoby tego tańca, gdyby nie historia Jerzego i Heleny. Właśnie oni uwielbiali tańczyć i byli parą w ogóle taneczną, brali udział w różnych konkursach i nawet je wygrywali. To była roztańczana para. Za PRL-u były tak zwane dancingi. Tańcówki. O, po tańcówki, czyli się siadało. Jeszcze się na to mówiło fajfy. I czasami było takie odgłoszenie, dzisiaj fajf jest o 6. I tutaj jest ta rzeczywistość PRL-u, bo PRL z jednej strony był ciemny, smutny, a z drugiej strony te dancingi tak jakby wynosiły nas na jakieś sale balowe. Trzeba pamiętać, że jesteśmy około 18 lat po wojnie. Trzeba pamiętać, że Warszawa została praktycznie doszczętnie zniszczona w czasie wojny i to był ten okres ogromnej odbudowy i takiego jednak jakiegoś eksplozji życia, ja bym to tak nazwał, mimo że pod reżimem może komunistycznym, ale jednak ludzie chcieli żyć.

Tutaj ten film też opowiada o tym, o tej próbie skontrolowania tego naszego, jak to my mówimy, Jureczka. który był żywym srebrem. Tango też mówi o pasji, też o relacjach między tańczącymi, czyli między kobietą a mężczyzną i myślę, że też po to sięgnęliśmy po tango. Ci nasi bohaterowie tańczą, podczas kiedy urzędnicy państwowi się im przyglądają. Oni tańczą na nosie trochę systemu. Albo też urzędnicy czy komuniści patrzą, będziecie tańczyć tak jak wam zagramy. Oni jednak tańczą tak jak chcą. 27 lipca w Ritz Cinema na Randwiku o godzinie 13.30 będą mogli Państwo zobaczyć ten film, a także po projekcji spotkanie z naszym wspaniałym reżyserem.

Zapraszam Was serdecznie do kina. To jest taki film moim zdaniem bardzo uniwersalny, że on niekoniecznie jest tylko hermetycznie, będzie zrozumiały dla polskiej widowni. Na pewno dla polskiej widowni jest to rodzaj sentymentalnej podróży, a dla na przykład tych, którzy w ogóle nie żyli w czasach komunizmu na przykład w Polsce, jeszcze się na przykład nie urodzili, to też jest jakiś rodzaj odkrycia takiego świata, który już jakby nie istnieje, a z którego jednak urodzimy. w większość pochodzimy. I myślę też, że można spokojnie zabierać ze sobą swoich australijskich przyjaciół w filmie z napisami po angielsku i też jest bardzo uniwersalny. Opowiada taką bardzo uniwersalną historię, w której są elementy polskie, które mogą też przybliżyć nasz kraj naszym znajomym z zagranicy. Projekcja filmu jest w niedzielę 27 lipca w Ritz Cinema na Randwicku o godzinie 16.30.