30 Kino nieme vs Musicale
Tego jeszcze nie było. Ryszard śpiewa, Łukasz milczy i jakoś to idzie... Ale chyba ten odcinek nie będzie taki prosty, prawda? Sprawdźcie sami!
Ryneczki kontra Markety. Jest spajały dzień, smutne dziennikarstwo idzie w cień. To na stałe Ryneczki i Markety. Wy w tym czasie ubijacie kotlety. Lub czyścicie piwnice, a my zapuszczamy radiową kotwicę. Brawo, Ryszard. Właśnie zastanawiałem się, dlaczego czytasz z telefonu zamiast krzyknąć dzień dobry, ale to trochę... Dzień dobry, mordy, siema! A, jednak. Czyli element stały pojawił się... Ej, przygotowałem się, nie? Bardzo. Element stały waszej soboty również się pojawił, czyli audycja Ryneczki kontra Marketena. Czyli najfajniejszych chłopaki pod słońcem. Łukasz Przywara, Ryszak Gawroński oraz DJ Hadron jest z nami, Michał Hadrysiak, będziemy z wami do 14. Keto Hadron. Piu, piu, piu. Keto Hadron. I dzisiaj będziemy dla was z nowym tematem, jak w każdą sobotę, w każdy weekend mierzą się ze sobą dwie strony.
Tak samo tydzień temu się mierzyły dwie strony, wylosowane z waszych tematów. I tydzień to była kreatywność kontra logika na naszej antenie. Jeżeli nie słyszeliście tego odcinka, no to zapraszamy. To jesteście przegrywami. Zapraszamy na Spotify, żebyście przestali być przegrywami, przepraszam. Wow, dzisiaj będzie intensywnie, ale sowizdrzał z Ciebie. Dobra, przegrałem wszystkie głosowania publiczności, przepraszam Was. Widzę, że bardzo jesteś zestresowany. Więc wejdźcie na nasz podcast, sprawdźcie Ryneczki kontra Markety, czy Ryszard, jak jest zestresowany, to umie rzucać argumenty za kreatywnością, a ja za logiką. Wy przez cały tydzień głosowaliście na wszystkich naszych platformach społecznościowych. Przypominam, że na Spotify też można głosować, bo jeszcze jest tam taka opcja, że pod naszym odcinkiem można zagłosować. Ściągamy od innych mistrzów podcastowania.
Ale wszystkie głosy są podsumowane, no i sprawdzimy, kto był górą w tamtym pojedynku tydzień temu. Czy logika, czy kreatywność? Wygrał Rysza! O w mordę, nie spodziewałem się! Nie spodziewałeś się, że to było logiczne, że wygra kreatywność w naszej audycji. Wiem, wszyscy chcą być super kreatywni i myślą słuchając nas, ale kreatywne, ale też logiczne chłopaki, bo nasze argumenty są logiczne. Oczywiście, dzisiaj będzie ich bardzo dużo. Ale ważnym elementem naszej audycji, poza waszym głosowaniem, bardzo za nie dziękujemy, jest wasz udział w audycji. A że jesteśmy tutaj na żywo, w Studenckim Radiu ŻEK Politechniki Łódzkiej przede wszystkim, to możecie nas na przykład zaskoczyć jakąś wypowiedzią, komentarzem, zadzwonić 42 63 13 888. Wtedy Michał odbierze telefon i nam tutaj powie, co się dzieje, wpuści na antenę i pogadamy, po której jesteście stronie.
Nauczy was diety ketogenicznej na start od razu. Przy okazji. Przy okazji, wiecie. Oczywiście. Pierwsze co usłyszycie to, nie jedz chleba, a potem dopiero wejdziecie na antenę. Możecie również pisać maile, tak jak niektórzy tutaj na Ryneczki MałpaZakLoc.pl albo Markety MałpaZakLoc.pl. Możecie głosować, opowiadać się. My chętnie przeczytamy, że tak powiem, odniesiemy się do tego na antenie. Ale oczywiście są nasze profile społecznościowe na Facebooku, Instagramie, gdzie tam jeszcze potrzebujecie. Znajdźcie Ryneczki kontra Markety i wypowiedzcie się szczególnie właśnie w trakcie trwania audycji na temat dzisiejszej audycji, po której będziecie stronie. Jest to bardzo ważne, bo te głosy mogą się pojawić wtedy tutaj na antenie. Tak jest. Ryszard, oddychasz ciężko. Powiedz wszystkim, że przyjechałeś dwie minuty przed rozpoczęciem audycji. Przyjechałem dwie minuty przed rozpoczęciem audycji i nie mogę jeszcze wejść w te tryby, ponieważ mam przed sobą tor przeszkód, który musiałem pokonać, żeby tu się pojawić, ale jestem już gotowy.
Jestem gotowy, żeby zaprezentować dzisiejszy temat. Temat z napisami, temat wyśpiewany, temat wspaniały. Ponieważ dzisiejszy temat to temat, który trochę się opiera na jednym z pomysłów, które od Was dostaliśmy. To Musicale kontra Kino nieme. Piękny temat. Bardzo mi się podoba. Wiesz, że będziemy śpiewać. Kto będzie, ten będzie. Oj, możesz śpiewać dzisiaj! Więc Ryszard, jak się możecie domyślić, po rozpoczęciu audycji będzie za musicalami, ja będę po stronie kina niemego, więc będzie bardzo interesujący pojedynek filmowy. Jestem bardzo ciekawy, jak to przedstawić. W ogóle nie wiem, czy zauważyłeś, ale zanim nasza audycja się rozpoczęła, to mogliśmy odsłuchać audycji, która jest związana właśnie z filmem. Czy tu przywieziesz Kingedyndowi, żeby nam opowiedział o kinie niemym?
No nie, nie, akurat nie, ale to jest tak fajnie się wpisuje, że cały czas będziemy rozmawiać o kinie, o sztuce, więc... Tak, a w trakcie tej audycji leciały piosenki, zupełnie jak w musicalu. Zupełnie jak w trakcie filmu niemego. Do tego właśnie będziemy nawiązywać, więc głosujcie, czy jesteście za musicalem, czy za filmem niemym. To jest bardzo trudne do rozgryzienia, bo to nie są dosyć takie proste i zwykłe gatunki filmowe czy sztuki. Dlatego wasze głosy są bardzo ważne. Ryneczki kontra Markety. 42, 63, 13, 8, 8, 8. Ryneczki małpa za klocpel. Markety małpa za klocpel. Powtórzyłem to dwa razy, więc mam nadzieję, że wykorzystacie i napiszecie, zapamiętacie. Piszcie. Ogłaszamy też, że linie głosowania są otwarte. Już możecie głosować na naszym fanpage'u. Przyjmujemy wasze głosy. Jak nas rozśmieszycie, to was przeczytamy.
A jeżeli nie, nie rozśmieszycie, to i tak na was przeczytamy, ale będziemy zachwyceni. Rozpoczynamy. Nie ma co z takiego długiego dawać prologu do tych naszych cudownych dzisiaj wypowiedzi i argumentów. Rozpoczniemy muzyką, która jest bardzo typowa, jeżeli kiedyś widzieliście film niemy. Będziesz grał na pianinku? Ja nie, ale zagra ktoś inny i zagra chyba najbardziej rozpoznawalny utwór, który związany jest z filmem niemym. The Entertainer. Jeżeli nie kojarzycie z tytułu, to na pewno skojarzycie po trzech nutkach.
Ryneczki kontra Markety. Ale się zrobiło klasycznie. Będzie cały czas klasycznie. Naprawdę wszystkie linie głosowania są dostępne. Jesteśmy też na Instagramie, więc możecie wszędzie głosować. Myśląc o kinie niemem, zastanawiałem się jak do tego tematu podejść, szczerze mówiąc. Ja też, jestem bardzo ciekawy co zrobić, gdzie będą te napisy, no. I oczywiście pamiętajmy, że kino nieme to jest to kino, w którym dialogów nie ma, w którym jest bardzo mało radiowe, jeżeli można było powiedzieć, dlatego postanowiłem podejść trochę od innej strony, żeby przedstawić wam w ogóle co, czym było kino nieme. Będziesz wykonywał gesty. Gestów nie będzie, bardzo radiowe są gesty, naprawdę. Nie może być gestów, nie może być dialogu, więc troszkę inaczej tego podejdziemy, ale żeby do tego móc podejść w odpowiedni sposób, musimy wrócić do takiego kącika, które dawno u nas nie było na antenie, więc zapraszam na właśnie ten kącik.
Ale dzięki nam zrozumiesz historię świata. Czas na kącik historyczny. Powiesz, że Kino nieme to taki pra-pradziadek musicali i dlatego trzeba go szanować? Nie. Ale dzięki, bardzo wdrażny argument, zapamiętajcie go sobie, trzeba szanować. Młodzież też trzeba szanować, też mają uczucia i emocje, pamiętajcie. Chciałem do tego kącika historycznego nawiązać, bo chciałem cofnąć się trochę ponad 100 lat wstecz, żeby dwóch bohaterów nam powiedziały, jak oni odebrali Kino niema albo w ogóle swoje życie. Czyli cofniemy się do Łodzi z przełomu XIX i XX wieku. I wtedy właśnie urodził się Roman Polański i z nim porozmawiamy. Dokładnie tak. Nie, Ryszard nie. Mamy swój własnych dwóch bohaterów, którzy nam się tutaj zaraz przedstawią i z nimi przejdziemy właśnie tą przygodę z kinem niemieckim.
Co dzisiaj będziemy robić? To co zwykle. Pójdziemy się szlajać i oglądać jak wiatr leci nam w oczy. Albo jak ludzie wywalają śmieci na ulicę przez okno. A nuż tam jakaś sznytka wpadnie w śnupę. Nuuuuda. Ja bym chciał zaznać trochę kultury, poobcować ze sztuką. Co ty oszalałeś? Co ty myślisz, że Łódź to miasto kultury, że ono jest dla każdego? Wiesz ile teraz kosztują bilety do teatru lub gdzieś tam? Czyli zostaje nam... Nuuuuda. I tak wyglądał przełom XIX i XX wieku. Ale mi się to podoba. Mam nadzieję, że czuje jesteście w tym klimacie, w tej starej Łodzi.
Poczułem ten klimat właśnie, no. Wieczorami chłopcy wychodzą na ulicę i nie wiedzą co robić. Dokładnie. I wyobraź sobie, że to wszystko zmieniło się w roku 1899 w Łodzi i ta zmiana wyglądała dla naszych bohaterów tak. Wow! Bawię się jak nigdy dotąd! Ale ekstra! Nieee, ale to fajne! A Mova tutaj wyrzuciliby i z kina jakby tak robili. No właśnie, widzisz, trochę inaczej się kiedyś oglądało filmy w kinie. Ale ważne jest to, że właśnie w roku 1890, lekcja historii, Ryneczki bawią i uczą, bracia Antoni i Władysław Krzemińscy w Łodzi otworzyli pierwsze stałe kino. I właśnie w zaadoptowanym lokalu sklepowym powstał gabinet iluzji i tam ludzie mogli iść zobaczyć filmy niemo.
A ile to kosztowało? Czy te cypracze mogli tam pójść? Mogli rzeczywiście, nie było to aż tak bardzo drogie w porównaniu do jakiejś opery, więc rzeczywiście można się było wybrać i to było wyjątkowe dla tych ludzi. I to było nie tyle wyjątkowe, że to jest nowa rodzaj sztuki, z której mogą obcować, ale ta sztuka ich, te kino nieme ich potrafiło, no posłuchaj, co potrafiło w nich wzbudzić. Uuu, ciekawe co dzisiaj będzie. No, dzisiaj ma być coś o pociągu. Uciekaj! Pociąg w nas zjedzie! Pociąg w nas zjedzie! Nie wiem czy wiesz... Dlaczego ten pociąg schrobił w kinie niebem?
Bo kino nieme nie znaczy, że nie ma odgłosów, tylko że nie było mu była też muzyka. Ale kto robił te odgłosy? No nie wiem, bo jeżeli chcesz się dowiedzieć, to musisz sprawdzić, bo akurat ten film możecie sobie sprawdzić na żywo. Wjazd pociągu na stację i on jest, to jest prawdziwa historia, którą przed chwilą usłyszeliście. Jak ludzie oglądali ten film, to bali się, że pociąg w nich wjedzie. To kino nieme było dla nich tak realistyczne, że bali się, że coś się im stanie i uciekali dosłownie. Głownie na koniec, dokładnie, to był taki VR tamtych czasów, uciekali na koniec sali, więc tak właśnie nasz Antoni i Janek przeżywali te pierwsze swoje historie związane z kinem. Zapomniałeś o innym argumencie. No słucham, może jeszcze do niego idę. Nowa przestrzeń na randkę. No oczywiście, no akurat oni wtedy chodzili razem, bo lubili chodzić razem. Ale są inne argumenty, które dla mnie są też bardzo ważne, które są związane z kinem nieme.
Znaczy ja nie wiążę twoich bohaterów teraz w związek partnerski, tylko generalnie nowa przestrzeń na randkę to bardzo ważny argument, Co wcześniej miałeś patrzeć, mogłeś patrzeć na śmieci albo na brud, to teraz mogłeś na pociąg i były emocje. No dokładnie, były emocje, więc te emocje potrafiły właśnie wzbudzić. No i jak gdyby to kino niemo zapoczątkowało tą epokę kina i potem to wszystko co się działo i to było krok po kroku, przechodziło. Ciągle tutaj w tle w trakcie tych scenek słyszycie różne melodie z różnych filmów niemych ze starych czasów, z początku XX wieku, ale teraz usłyszycie w tle fragment tej scenki i jednej bardzo ważnej zalety właśnie kina niemego, Też fragment bardzo ważnego filmu, Podróż na Księżyc. To był pierwszy film fabularyzowany, stworzony przez Georga Méliès. I on zapoczątkował historię, że to nie są filmy dokumentalne, że to można stworzyć.
To było Podróże na Księżyc. Niesamowite efekty specjalne. Wiem, bo oglądałem wczoraj. I właśnie jest jedna bardzo ważna zaleta, posłuchajcie. Siku mi się chce, aż przebieram kulosami. Nie chachmęć, film trwa tyle, co dwa paciety. Wytrzyma. Wytrzyma. Bardzo ważny argument. Filmy nieme są krótkie. Myślałem, że można było sikać pod siebie w tym kinie. Nie, nie, filmy nieme są krótkie. Myślałem, że do tego zmierzasz. Jeżeli sobie sprawdzisz, ile trwało do to maksymalnie, na początku trwało po pół godziny, potem jak dochodziły do godziny, to było, o Jezu, ale strasznie długie filmy. Jak Avatar teraz. Jak trwały po 20 minut. No właśnie, jakby po sobę puścili Avatara w takim kinie, to by ludzie, nie wiem co zrobili, musieli brać ze sobą normalnie chyba prowiant na ten film. Robiliby piknik. Stąd chyba wziął się popcorn.
Ale właśnie te pierwsze filmy nie były długie. Można było wytrzymać nawet jak się siku, nie wychodziłeś do talety, niczego nie przegapiłeś. I myślisz, że naszym bohaterom się udało? I co? Wytrzymałeś. Tak, a co? Wytrzymał, udało się. Brawo, brawo stary. I potem poszli na krańcówkę i jeść angielkę. Dokładnie tak było. I to jest właśnie piękne, że te kino, oczywiście niemy więcej zalet, do których jeszcze potem do was przejdę, ale pierwsza taka ważna dla mnie. Filmy są krótkie, potrafią dostarczyć emocji i ludzie się zaczęli zachwycać dzięki temu sztukom. Piękne kino nieme. Tak, to znakomity początek, z którym można się rozsmakować, ale też czasem bywa tak, że sztuka się rozwija i prowadzi nas w nieznane rejony. Nie wiem, czy pamiętasz taki kącik na naszej antenie Ryneczków, hiszpański z Ryszardem?
Ryneczki kontra Markety. Obra, to była Abba po hiszpańsku, a teraz będzie śpiewanie po polsku. Mamy w studiu gwiazdę. Gwiazdę Musicali. Dzień dobry Magda. Ja od razu sprostuję, nie. Magdalena Dąbek, przyszła gwiazda Musicali. Wczoraj jej pięknie śpiewała. Ja nie słyszałem, Ryszard, ty byłeś? Ja też nie byłem, ale będę na następnym, bo się tym właśnie jaram. Uwielbiam muzyczną komedię. I właśnie Magda reprezentowała teatr piosenki improwizowanej w spektaklu Wszystko gra. Wczoraj była premiera. I słuchaj Magda, od razu mam pytanie. Bo ja jestem Ryszard, który nie umie nic. Żadnego dźwięku sensownie wydać, czego dowodem jest ta audycja co tydzień.
Jak zacząć śpiewać? Ciężkie jest to pytanie. Ja bym po prostu zaczęła od, nie wiem, nucenia sobie, od dawania sobie luzu. A ty sobie dużo daj, ale to mi nie pomaga. Tak, on ma bardzo dużo luzu. Nie, bo ty pewnie dajesz sobie trochę inny luz. Jakby nie dajesz sobie luzu na śpiewanie w tym sensie, że... Śpiewasz pod prysznicem. Że nie... Nie odważasz się próbować śpiewać rzeczy, których do tej pory nie śpiewałeś, może tak? Na przykład operę. Na przykład operę. Nigdy nie śpiewałeś, więc musisz odważyć. Abym się zakasał, jakbym śpiewał. Albo Ave Maria, na przykład. Nigdy nie śpiewałeś, proszę bardzo. Ave Maria!
Widzisz, odważa się. Tak, ale nie znam melodii. Czyli już pierwszy krok, już nie znam melodii. Ale myślę, że też no co, trzeba trochę nad oddechem popracować, może trzeba też trochę posłuchać muzyki, pomyśleć nad nią. Ja nigdy, Ryszard, nie uczyłam nikogo śpiewać i mówiąc szczerze też na wiele takich zajęć wokalnych nie chodziłam. Harcerstwo mnie nauczyło śpiewać, mój tata. A czy ty musiałaś jakoś przejść jakąś granicę? No bo wcześniej działałaś bardzo dużo w Fermencie, w takim bardziej standardowym teatrze improwizowanym. No i teraz zaprezentowałaś spektakl muzyczny razem z innymi ludźmi.
Czy to była jakaś taka duża zmiana? To nadal jest zmiana, wiesz. My mieliśmy dopiero pierwszy spektakl przed publicznością, taki otwarty, a ćwiczymy ze sobą gdzieś od początku roku, więc bardzo krótko. I też każdy ma inne to muzyczne doświadczenie, każdy ma inną muzyczną wrażliwość, więc jak to się wszystko miesza, każdy ma też inne doświadczenie w impro w ogóle. No tak, ja w swoim życiu parę razy zaśpiewałam coś na scenie, ale nigdy nie wymyślałam... Mazurek Jankowskiego. Nie, akurat tego nie. Ale nigdy nie wymyślałam na żywo melodii i tekstu jednocześnie.
Żeby to jeszcze miało jakiś sens. A musi się rymować? Nie musi się rymować, ale fajnie jak się rymuje. A co jest potrzebne, żeby coś takiego zrobić? Pewność siebie czy bardziej wyżycie rytmu? Jedno i drugie. Ale melodię dostajecie? Czy melodia leci tam gdzieś tam? Czy sami też wymyślacie melodię? Mamy instrumentalistów. Czyli oni wymyślają melodię, wy raczej musicie dostosować jej słowa. Mamy gitarzystę. Wiesz, oni nam grają podkład. No właśnie. Do czterech akordów możesz zaśpiewać tyle melodii ile ci przyjdzie do głowy. Jest na to dużo przykładów w muzyce popularnej. Więc oni wymyślają może bardziej tonację, której to wszystko odbywa, czy to jest bardziej molowa piosenka, bardziej smutna, czy bardziej idziemy w coś wesołego, energetycznego, nadają tempo.
No my do tego wymyślamy melodię, a potem słowa. No i tak to się toczy. Trzeba pół sekundy to zrobić. Możesz sobie dać taki przebieg, cztery wersy, że tak powiem, na przerwę. Ryszard, no to pokaż, proszę. Magda oceni. Teraz mam pokazać? Zaprosiłeś Magdę, żebyś zaprezentował swoją sztukę. Co byśmy wszyscy razem zaprezentowali, Łukasz. Ale najpierw musimy się rozgrzać, prawda? Dobrze, możemy się rozgrzać. Zrobimy w ogóle taki speedrun teatru piosenki improwizowanej, ponieważ Ty się przygotowałaś pół roku, ja się przygotuję w dwie minuty. Więc tak, najpierw trzeba rozgrać wokal, tak? No, przydałoby się. To też trzeba zrobić przed audycją. Łukasz, zawsze to robimy, nie? Tak, oczywiście. Nie wiem, czy wiecie... Nieważne.
Magda kiedyś była programową w Studenckim Radiurze Politechniki Łódzkiej i to ona wprowadziła mnie na antenę. Mnie też? Wiele lat temu, no. Ej, ty mnie też wprowadziłaś na antenę chyba u jej. To było dwa lata temu, jak byliśmy jeszcze wtedy studentami. Nadal jesteśmy. Ale to temu. Okej, więc są ćwiczenia wokalne rozgrzewające. Na czym one polegają? Polegają na śpiewaniu różnych dźwięków, coraz wyżej, coraz niżej, na ćwiczeniu tempa, trochę wolniej, trochę szybciej. Generalnie chodzi o to, żeby twój aparat mowy się rozgrzał, nie? Można też sobie porobić takie... Świetnie ci to idzie. Znaczy, że masz rozgrzany tutaj w ogóle aparat mowy.
O Maśle. O Maśle. Czasem nie ma tam masła. To jest bardzo dobre ćwiczenie. Ta rozgrzewka bardzo ci pomogła. Ale mogą być też białe wiersze, słuchaj. Nie wiem, czy chcesz spróbować jeszcze raz? Jest trochę żółty, bo maśle, ale spoko. No dobrze. Czekaj, bo mamy podkład, to wejdźmy w ten podkład.
Lubię chodzić do sklepu po bułki. Mają tam pełne półki. Ty dajesz kolejne zdanie i ja do niego rymuję. Aaa, tak to działa. Dobrze. Dobra, Łukasz pokazuje nam, że mija czas strasznie dużo, ale jeszcze jest ostatnia rzecz, którą możemy zrobić, czyli razem zaśpiewać. Możemy. Dobrze, o czym Łukasz ma zaśpiewać? O korkach w mieście Łodzi. Dobrze, mamy tam podkład Hadron, możemy już go puścić. I będziemy śpiewać o koraskórkach w mieście Łodzi. To serio jest improwizowane, naprawdę.
Pokazano pierwszych 25 dopasowań — doprecyzuj frazę, aby zawęzić wyniki. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Ryszard przedstawia nowy temat: Musicale kontra Kino nieme. Podkreślamy, że będzie to interesujący pojedynek filmowy.
Ryszard opowiada o historii kinu niemego, jego początkach i znaczących zaletach. Przedstawia bohaterów Antoniego i Janka.
Magda Dąbek śpiewa utwory po hiszpańsku i po polsku. Ryszard i goście demonstrują improwizację w teatrze piosenki.
Ryszard przedstawia fragmenty filmu z Patrykiem Wegiem i demonstruje, jak muzyka pomaga wyrazić emocje w kinie niemym.
Rozmowa o filmach niemych i musicalach, omówienie różnych spektakli muzycznych i ich wpływ na emocje.
Podsumowanie tematów dyskusji i ogłoszenie planów na przyszłość, takie jak potencjalne nakręcenie Kino nieme albo Musicale.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Tego jeszcze nie było. Ryszard śpiewa, Łukasz milczy i jakoś to idzie... Ale chyba ten odcinek nie będzie taki prosty, prawda? Sprawdźcie sami!