Wehikuł czasu: lata 2000, karteczki, pele-mele oraz „hit czy kit?”

I gdzieś tam taka przestrzeń na przeżywanie tych swoich emocji i taką refleksję po prostu nad tym filmem. No to mi zdecydowanie jest bliżej do, powiedzmy, Timonia w tym aspekcie. Dla mnie to jest, oczywiście jakby to nie było jasne, absolutny hit, żeby chodzić do kina solo. Ja się śmieję, że chodzenie do kina solo to jest po prostu chodzenie... można chodzić do kina, można chodzić na film. I dla mnie chodzenie solo to jest właśnie chodzenie na film, żeby gdzieś tam się tak, wiecie, nastawić, przeżywać to, co tam się na tym ekranie dzieje, podziwiać muzę i w ogóle to jest dla mnie taki rytuał pójść sobie do jakiegoś kina studyjnego sama po prostu w godzinie, która mi najbardziej odpowiada, na film, który mi najbardziej odpowiada i gdzieś tam, wiecie, śmianie się, płakanie bez jakiegoś tutaj przejmowania się