Różne Rzeczy - odcinek 6 - o Romanie Modzelewskim

Różne Rzeczy. Słuchasz podcastu Łódź Design Festival. Rok 2022 w Łodzi jest rokiem Romana Modzelewskiego, malarza, rzeźbiarza, projektanta, czterokrotnego rektora Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi. Chociaż jego projekty i twórczość były doceniane wielokrotnie, to prawdziwie nasz bohater zyskał uznanie dopiero stosunkowo niedawno, ponad 10 lat po śmierci. Roman Modzelewski to postać niezwykle barwna, która doczekała się już wielu publikacji, do których warto sięgnąć. Ja natomiast dzisiaj zapraszam do wysłuchania fragmentów nadzwyczajnej rozmowy, którą miałem przyjemność przeprowadzić z żoną profesora, panią Werą Modzelewską.

Przygotujcie się na unikatową podróż po Łodzi widzianej oczami inteligenckiej elity naszego miasta. To dość rzadko spotykany punkt widzenia w ogólnej narracji o Łodzi. Dowiecie się jak powstała Akademia Sztuk Pięknych, jak spędzali wolny czas ci, którzy nim dysponowali oraz nadzwyczajną historię współczesnej kariery projektów Romana Modzelewskiego, w szczególności słynnego fotela model RM58. Na koniec drobna niespodzianka, historia o tym kto i w jaki sposób uratował finanse na produkcję jachtu Amulet. Już teraz zapraszam do Muzeum Miasta Łodzi, które z okazji Roku Romana Modzelewskiego przygotowało specjalną wystawę dostępną od 14 maja do 31 grudnia 2022 roku w Pałacu Rodziny Poznańskich w Łodzi.

Wera Modzelewska, dobra żona, bo mąż sobie życzył, żebym nie pracowała, tylko była taką żoną, co to czeka z obiadkiem na marża. Kończyła się już wojna, był w bózku zdroju, pojechał do Warszawy i Warszawa była zburzona i zaraz był koniec wojny, no i pojechał do Łodzi za swoimi profesorami. A nie miał jeszcze dyplomu, bo miał na 39 wrzesień mieć zrobiony dyplom. No i dopiero zrobił go w Łodzi, jak przyjechał, to zastał swoich ukochanych profesorów. Profesora Policjana Kowalskiego, profesora Orm-Mezowskiego i w ogóle innych wspaniałych ludzi i znakomitych pedagogów z uczelni, jak na przykład siostra pana Kota Bisińskiego, która była świetną od ceramiki i prowadziła w ceramikę, i inni byli.

Pani Łuczak-Surówka była w Łodzi krótko w naszej uczelni i zobaczyła fotele. I zaczęła wrzeszczeć, że jak to jest, ona skończyła UJ, historię sztuki, pracuje na Akademii Warszawskiej w Krakowskiej i ma wykłady. I ona dokopała się różnych wielkich rzeczy, które były warte upublicznienia, a zapomniano o nich, ona przywróciła. Ale jak to możliwe, że ona nic nie wie o Romanie Modzelewskim i co on robił? I zażądała, żeby natychmiast skontaktowali się ze mną, no i Krygierówna i Marek Wagner przywieźli mi ją tutaj. I ona szalała, bo tam były fotele, tu były fotele, ten i jeszcze ten okrągły, taki ze sklejki.

Ale to był rok przestępny i 29 był. Co cztery lata był. Też Romana. No i przekonał, miał zupełnie z czego innego robić, ale przekonał, pomyślał sobie, że jak on by winną już przemysłową robił te fotele i z tego zrobić dyplom. I w końcu przekonał władze uczelni, że się zgodziły, że może odrzucić ten dyplom. Zezwalają mu, żeby nie robił tego projektu, który zatwierdzili, niech spróbuje, bo rodzina postanowiła, że się zbierze i kupi formę, bo te formy tylko Włosi robią na tworzywa sztuczne. No i kupili. I zrobił, to już było chyba z 15 foteli zrobionych na dyplom.