Różne Rzeczy - odcinek 13 - o Animal Kingdom
Animal Kingdom to biżuteria, która powstaje w Łodzi, a podbiła już serca kobiet w całej Polsce. Posłuchajcie jak Dorota Kempko - twórczyni marki, opowiada o jej korzeniach, ale przede wszystkim o dążeniu do pracy w zgodzie z własną osobowością, byciu świadomą siebie i podążaniu za japońską filozofią szczęścia Ikigaj. www.animalkingdom.pl
Czyli miałam farto, bo jestem z Łodzi. Tutaj Łódź odegrała faktycznie dużą rolę w moim życiu. Właściwie to marzenie do mnie przyszło w drugiej klasie liceum, a ja byłam w liceum o profilu matematyka, fizyka, chemia. Właściwie nie przyznawałam się do tej pasji, bo się trochę wstydziłam. Przed wszystkimi osobami, które startowały w tym samym czasie, kiedy ja uczyłam się rysunku w olimpiadach z chemii, z fizyki i z matematyki. Ale pamiętam, że byłam chyba pierwszy raz w życiu, wtedy poczułam, co to znaczy taka determinacja i chęć pokonania samemu jakieś bariery, przeszkody. Bo dla mnie jakby sam fakt dostania się do tej szkoły, to w ogóle było coś takiego nieosiągalnego, wymarzonego. Uratowało mnie to. że gdy ja byłam w liceum, nie trzeba było zdawać matury z matematyki.
I uratowało mnie to, że mam dużą łatwość w poznawaniu nowych języków obcych i miałam certyfikaty z francuskiego chyba i niemieckiego i zdawałam maturę tylko z polskiego. I dzięki temu miałam bardzo dużo czasu, żeby przygotować się do egzaminów i udało się. I właściwie studia wspominam jako takie całkowite wsiąknięcie w świat biżuterii. Nie tylko od takiej strony projektowej, artystycznej, ale przede wszystkim od strony rzemiosła. Mieliśmy cudowną pracownię projektowania biżuterii, świetnych wykładowców, którzy naprawdę byli pasjonatami tego tematu i właściwie ja siedziałam tam. Cały czas uczyłam się bardzo dużo. Wtedy wróciło do mnie to wspomnienie tej magicznej szkoły, bo moment, kiedy pierwszy raz przetapiałam na przykład metal, to było dla mnie coś fascynującego, ten proces.
I to był też czas, kiedy ze szkołą wyjeżdżaliśmy na różne targi, poznawaliśmy twórców z całego świata, różne szkoły jubilarskie. Genialny dla mnie czas pod tym względem. I ta miłość do biżuterii się tylko rozpędzała i rozwijała. I na czwartym roku studiów... Aha, bo takim moim... Ja też kocham Włochy. Kocham język włoski, kulturę, jedzenie, słońce, krajobrazy. I wymyśliłam sobie, że wyjadę do Florencji, do takiej szkoły, Też niesamowitej, jubilerskiej, a po godzinach będę pracowała jako kelnerka i szlifowała włoski. Ale zupełny przypadek chciał, że wzięłam udział w programie, który wtedy powstawał dopiero, na dotację dla młodych ludzi na rozpoczęcie działalności.
I absolutnie byłam przekonana, że to jest skazane na porażkę, bo dla mnie zawsze działalność gospodarcza, w ogóle to sformułowanie dla mnie brzmi tak już złowrogo dosyć. I to zawsze mi się kojarzyło z jakimś poważnym biznesem, a gdzie dziewczynka, która jest na studiach i chce założyć firmę. Bardzo się zdziwiłam, bo dostałam tą dotację. Wtedy zaopatrzyłam się w taki park maszynowy podstawowy, żebym mogła jakby mieć swój mały warsztat i robić biżuterię. I właściwie przez pierwsze dwa lata w taki sposób funkcjonowałam, że robiłam kolekcje, wszystko ręcznie i to była biżuteria dedykowana na te targi, które odwiedzałam jako studentka. Ale szybko okazało się, że nie do końca to wszystko jest spójne też z moją osobowością, bo ja bardzo lubię kontakt żywy z ludźmi, lubię ludzi poznawać, a ten świat takiej biżuterii artystycznej jest bardzo hermetyczny i ta biżuteria trafia do galerii i tak naprawdę nie ma się kontaktu z tym odbiorcą, czyli osobą, która finalnie tę biżuterię jakby ożywia swoim charakterem, swoją osobowością.
I właściwie to, co było dla mnie najistotniejsze od samego początku, te rzeczy ze mną zostały do teraz. Czyli pierwszy czynnik taki, żeby być blisko ludzi, żeby te historie były tworzone wspólnie. Bardzo mi się to spodobało jeszcze z czasów studiów. Takie nazwanie biżuterii małą formą, która niesie dużo treści ze sobą. Bardzo mi się to podoba i jakoś te słowa rezonują ze mną i do tej pory Są moim przesłaniem. Drugą rzeczą jest inspiracja jakby światem zwierząt, naturą. Stąd też nazwa, stąd pierwsza nasza kolekcja Animal Kingdom. Do tej pory to co projektujemy jest inspirowane naturą, jest podyktowane też rytmem natury, porami roku. I taką trzecią rzeczą jest To Łódź tak naprawdę, zaczynając od szkoły, poprzez to, co jest dla mnie najważniejsze, czyli relacje z ludźmi.
Od samego początku pracuję z tymi samymi ludźmi, którzy są naszymi podwykonawcami i dzięki temu, że te relacje trwają tak długo, to mam poczucie, że ten produkt jest bardzo wypracowany, jest jakościowy i że każdy z nas też się rozwija bardzo w tej pracy i że czujemy też siebie. Co bardzo ułatwia pójście w odlecenie jakby od tych wszelkich formalności w stronę kreatywności. Bo gdy robimy z tą samą ekipą załóżmy sesję zdjęciową po raz dziesiąty, to w ogóle nie musimy się zastanawiać już nad technikaliami, tylko skupiamy się na procesie i na tym, co chcemy przekazać. I to jest super, bardzo sobie to cenię. Ola Woźniak, studio projektowe Polkadot od początku.
Pędu współczesnego świata, który nie ukrywam mnie trochę przeraża, social media i jakby ta obecność tam, która z jednej strony teraz jest czymś oczywistym dla wszystkich i obowiązkowym, ale z drugiej strony jakby staram się zachować taki balans, żeby wszystko co robimy było w naszym tempie. Nie ukrywam, że studia na Akademii Sztuk Pięknych i w ogóle posiadanie głowy w chmurach Często wiążą się z tym, że wszystko robi się na ostatnią chwilę. Pamiętamy, w czasie studiów to było życie od sesji do sesji i przed sesją się generalnie nie spało. A teraz bardzo dążę do tego i nie sama, tylko dzięki temu, że Animal Kingdom tworzy świetny zespół kobiet. Każdy ma zupełnie inne kompetencje, inny charakter.
Trafiłam też na takie fajne słowo z filozofii trochę wschodniej, ikigai. I to oznacza wykonywanie pracy, którą się kocha, która zapewnia środki do życia, pracy, w której jest się dobrym, ale dodatkowo, że to, co się robi, jest dobre dla świata. I bardzo mnie to zainspirowało. I teraz, podejmując jakąś decyzję, zawsze odnoszę się do tych czterech czynników i zastanawiam się, Czy faktycznie iść w tą stronę? Może to jest związane też z tym, że po prostu się starzeję i nad wieloma rzeczami się zastanawiam. Nie chcę już tak pędzić, ale dzięki temu dużo bardziej rozsmakowuję się w takiej codzienności. Uwielbiam naszą pracownię, uwielbiam tutaj przebywać. Lubię też takie dni, kiedy jestem sama w domu i wtedy skupiam się na takich zadaniach, które wymagają ode mnie ciszy.
Bardzo jest dla mnie to istotne, budując też zespół, budując firmę, żebyśmy się po prostu tutaj wszyscy dobrze czuli, żebyśmy się mogli, bo właściwie skład jest damski, ale cudowny jubiler, który ma swoją firmę Kuba, który z nami pracuje od początku, tutaj jest pierwiastkiem męskim. To zależy mi bardzo na tym, żebyśmy wszyscy mogli się rozwijać, tworzyć fajne rzeczy, które cieszą ludzi, ale żeby to wszystko było jakby z zachowaniem tego, co jest w mojej ocenie najważniejsze, czyli zdrowia psychicznego. O co moim zdaniem w obecnych czasach jest trudno. I to jest taki mój cel nadrzędny, taki właściwie parasol, który rozciągam nad wszelkimi moimi pomysłami i zadaniami.
Ale oczywiście nie da się do końca zmienić swojego temperamentu, więc pozostawiam sobie miejsce na szaleństwo. Ostatnio zaszalałam i z Martyną Łysy, która jest grafikiem, ale również fotografem. Ona właściwie robi zdjęcia tylko dla nas. Ja ją do tego namówiłam, bo uważam, że ma świetne oko i niesamowitą wrażliwość i jest autorką naszych sesji zdjęciowych. I dzięki temu, że cały zespół świetnie zaplanował pracę nad kolekcją letnią, mogłyśmy sobie pozwolić na takie szaleństwo i tylko we dwie, co jest szalone, bo zazwyczaj takie rzeczy robimy w pięć osób, wyjechałyśmy spontanicznie do Włoch i zrobiłyśmy tam zdjęcia nowej kolekcji letniej i to było super doświadczenie. Dla mnie, czyli taki trochę pieprzu do tego codziennego spokoju, do którego dążę, a bardzo dążę, a tak naprawdę daleko mi do tego, bo jestem osobą bardzo taką wrażliwą, emocjonalną i bardzo na mnie bodźce zewnętrzne oddziałują.
Bo w momencie, kiedy właśnie w świecie, który dla mnie jest bardzo taki przebodźcowany i atakuje różnymi komunikatami z każdej strony, potrafimy się wyciszyć, wyłączyć i wsłuchać w siebie, to tam już są wszystkie odpowiedzi, moim zdaniem. I myślę, że jako młoda dziewczyna tego nie czułam, nie rozumiałam, a teraz jestem w stanie to poczuć i uwielbiam to uczucie. Bardzo dbam o to, żeby tę codzienność tak kształtować, żebym miała przestrzeń na to uczucie. Zawsze to uczucie mi daje natura. Dlatego Animal Kingdom jest bardzo związane z naturą. I chyba bym sobie jeszcze powiedziała, że warto być wariatką, która ma marzenia i że warto próbować i się nie poddawać, bo jakby każde doświadczenie tak naprawdę buduje i otwiera jakąś kolejną drogę, możliwość.
Pokazano wszystkie 11 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Dorota Kępko opowiada o swoim marzeniu o studiach na Akademii Sztuk Pięknych i początkach biżuterii.
Dorota opisuje powstanie marki Animal Kingdom i jej inspiracje.
Dorota opowiada o relacjach z pracowniczym zespolem i dążeniu do jakości w produkcji.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.