„ADAM BRINCKEN, PEJZAŻ Z NIEPOKOJEM” - z artystą rozmawia Bogdan Zalewski

Łagodną dlatego, że to, co się tam dzieje, ta nieludzka wojna imperialna w Rosji, z Ukrainą jest nam dana z dystansu. Niestety, na szczęście przeżywamy tą wojnę z takim trochę wycofanymi emocjami, właściwie przez wyobrażenie, Przez opowiadanie, przez reportaż, przez to, co widzimy. To wszystko jest oczywiście zapośredniczone. Pan sugeruje pewien dystans, prawda? Bo mówi pan, że my na to spoglądamy poprzez pryzmat innych relacji.

jakoś się z nimi uporać, jakoś na nie reagować. Czyli z tego, co rozumiem, pan zaprasza jakby widzów do takiego współuczestnictwa w tym stanie niepokoju, prawda? Takiego współodczuwania z Ukrainą? Myślę, że tak. Myślę, że tak, dlatego, że my sobie chyba nie znajemy z tego sprawę. z tego czym jest niesprawiedliwość, czym jest wojna w obronie swojego domu, swojej godności, swojego życia, swojego, tak jak wcześniej powiedziałem, sensu istnienia. Tak, absolutnie. To nie jest tylko w takich prostych kategoriach empatii.

za taki, a nie inny środek wyrazu, czy taki, a nie inny symbol, który mam nadzieję, że też tutaj coś znaczy w tych pejzażach z niepokojem. Te elementy się też zdarzają, i złota, i srebra, które też niosą, mam nadzieję, pewne sensy symboliczne. Panie profesorze, tak na koniec. Jak pan się znajduje, odnajduje w tym dzisiejszym świecie, który jest daleki od przeżyć metafizycznych, daleki od prawdziwego złota, daleki od solidarności, z którą też pan jest związany i z NSZZ Solidarność jako ruchem społecznym, politycznym, ale także z solidarnością taką symboliczną i głęboko ludzką. Mówimy o solidarności z Ukrainą.