#33 Pytania i odpowiedzi

Dokładnie. A jeśli już to chcemy przedłużyć, bo widzimy, że naszemu dziecku to służy, takie mamy odczucie, to dalej rozsądnie i z przerwami. No tak, na przykład jeżeli są rodziny, że tak powiem, rozbite po całym świecie, no to nie wiem, chcą porozmawiać z jedną babcią, drugą babcią dziennie, no to ciężko. Sorry babciu, nie mogę, bo limit mi się kończy, nie? Limit się skończył. Wszystko jest dla ludzi, nie? Tak, normalni bądźmy, nie? Kolejne pytanie dotyczy odcinka szóstego o mamozie. I pytanie brzmi tak. A jeśli dziecko nie ma ani mamozy, ani tatozy, czy to dobrze? Mhm. To jest takie częste pytanie, które ja słyszę w gabinecie. Zresztą nie tylko w kontekście Mamozy. Zresztą nawet nie wiem czy pamiętasz, wczoraj dosłownie mieliśmy taką rozmowę. W aucie o czymś tam rozmawialiśmy. W każdym razie ja powiedziałam, że no teraz Franek to już 6 lat za niedługo ma, w listopadzie.

To się zacznie, bo w normie rozwojowej sześciolatków to są nawet drobne kradzieże. Tak, zapytałem się, czy jak nic nie ukra... że musi coś ukraść, żeby być normalnym. Żeby być normalnym dzieckiem, nie? No właśnie, a to nie jest tak. I często rodzice mają takie myślenie o matko, czyli jak moje dziecko tego nie ma, na przykład nie ma tej mamozy, o której mówiliśmy, To coś jest nie tak. A pamiętajmy, że normy rozwojowe mówią nam o jakiejś średniej, że takie zachowanie przeważa w tym wieku. A przecież to nie jest tak, że jeśli średnia wzrostu dorosłego człowieka to jest 1,65 m, a ktoś ma 1,58 m, to od razu mówimy, o matko jesteś jakiś niedorozwinięty. Nie, nie mówimy tak. Nie mówimy tak i pozdrawiamy tutaj nasze niskie przyjaciółki. Więc nie, to, że nie występuje ta mamoza czy tatoza nie oznacza, że dziecko nie zbudowało odpowiedniej więzi z żadnym z rodziców. Nie ma tego głównego przywiązania do jednego z opiekunów.