Project Hail Mary jest cudowny

Dzień dobry. Witamy Państwa bardzo, bardzo serdecznie w podcaście Rock i Borys. Dzień dobry Panie Borysie. Dzień dobry Panie Remigiuszu. Witam Państwa bardzo serdecznie. Proszę Państwa, dzisiaj mamy partnera odcinka i to będzie świetna okazja, żeby pogadać trochę o autach sentymentalnych, bo coś czuję, że to jest doskonały temat i jeszcze nie miałem okazji tego zrobić. A kto jest sponsorem? Proszę Państwa, sponsorem odcinka jest carVertical, czyli usługa, dzięki której sprawdzicie po numerze VIN pełną historię używanego samochodu. Mamy dla Was oczywiście kod rabatowy Rock i Borys, który daje 30% Zniżki na usługi carVertical. Jak szukacie samochodu, to w pierwszej kolejności sprawdźcie go sobie na sucho, bez jeżdżenia i bez dodatkowych kosztów.

No ale tam Gary Oldman, który jest starym agentem z doświadczeniami, który się tam przeniósł, bo chciał odpocząć od tego bardzo niebezpiecznego życia, którym był już zmęczony i trochę zgorzkniały. Chciał tam wypocząć, ale się okazało, że życie mu nie daje wypocząć, więc rzeczy robią dużo ciekawsze niż prawdziwi agenci z takich komórek, powiedziałbym, mocno zaangażowanych w działania szpiegowskie. Oni gdzieś tak z boku, z doskoku coś robią i to ciekawiej się ogląda. To jest taka grupa straceniców kompletnych. No, więc polecam. Pewnie państwo oglądali, bo to nie jest nowy serial, ale jeżeli nie, no to naprawdę super fajna rzecz. I tak mi czas mija i to bardzo przyjemny jest czas. Bardzo chwalony. Ja mam też na liście, chociaż teraz oglądam Paradise i właściwie drugi sezon jest.

I znalazłem trzy sposoby do naprawy, jako że te trzy sposoby, powiedzmy, wszystkie trzy sposoby wymagały To mówię, wydrukuję te trzy elementy, czyli pierwszy sposób to jest taka mała wkładka w środku, drugi to jest taka nakrętka jakby i trzeci to jest taka obudowa tutaj na te słuchawki. Dwa pierwsze w ogóle się nie sprawdziły. No bo nie mam lutownicy, nie? Nie mam lutownicy. A ten, o dziwo, poprzez... To jest całe wydrukowane, proszę państwa, jakby ktoś nie widział. Dookoła słuchawek jest taka muszla wydrukowana i dzięki temu ja to przerobiłem, bo to jest projekt w oryginale do tego, żeby odlutować kable, przełożyć je przez tą dziurę, która tutaj jest, a ja stwierdziłem, że okej, tutaj być może przełożymy kable

Polecenie sprzętu, drukarki i co tam jeszcze trzeba dokupić. Wróć, lutownicy i co tam jeszcze trzeba dokupić. I jakaś sensowna instrukcja, jak to by the book robić, żeby dobrze lutować, a nie źle. Powodzenia życzę. Dziękuję. Dziękuję. No dobrze. To co? Temat? Główny nasz główny? Project Hail Mary. Proszę Państwa, w skrócie, o czym jest film, nasz bohater, Ryland Grace, były nauczyciel, budzi się na statku kosmicznym, nie pamięta, kim jest, ani po co tam jest. Dodatkowo odkrywa, że jest jedynym żywym członkiem misji, która ma na cel uratowanie Ziemi.

Film powstał na podstawie książki o tym samym tytule, Andy Wire? Za reżyserię odpowiadają Phil Lord i Christopher Miller, znani np. z Lego Przygoda, scenariusz Drew Goddard, Marsjanin czy Project Monster. Film został bardzo, bardzo dobrze przyjęty. Krytycy na Filmwebie 7.2, widzowie 8. Na Rotten Tomatoes procent pozytywnych recenzji od krytyków to jest 96, od widzów to jest 95. Na Metacritic krytycy 77, widzowie 8,4. Na IMDB 8,5. Fantastycznie przyjęty film, muszę przyznać. Nawet się trochę nie spodziewałem.

W zasadzie słów parę, bo chyba o tym mówiłeś, ale naprawdę żeśmy o tym rozmawiali. Ja to powtórzę. Andy Weir jest odpowiedzialny za trzy książki. Dwie były hitami jako audiobooki, jako książki, czyli Marsjanin i Project Hail Mary. I jeszcze napisał taką książkę Artemis i ten Artemis także jest teraz realizowany przez 20th Century Fox, ale jeszcze nie ma w ogóle mowy o premierze. Ten Project Hail Mary ewidentnie wyprzedził tę produkcję poprzednią. Więc to jest autor, który niewątpliwie ma duże sukcesy, jeżeli chodzi o ekranizację swoich książek, bo i Marsjanin fantastycznie się sprzedał i ten film wiele wskazuje na to. Chociaż muszę przyznać, że budżet jest przerażający.

Nie wiem do jakiego stopnia ta kontrola tam jest. Ja uważam, że kiedy się mówi o Bo mówimy w kinie o tym, że to jest nowa marka, czyli nie jest jakaś dłuższa franczyza i odnosi sukces. I ja trochę to postrzegam, że to oczywiście jest prawda z perspektywy kinowej, ale myślę, że też dużo osób pójdzie na ten film dlatego, że Marsjanin był taki udany. To jest jakby trochę taka... To jest ten łącznik taki, który franczyzowy bym nawet nazwał, mimo tego, że to zupełnie inny uniwersum, zupełnie inny świat. Tak jak wiesz, tak jak czekamy na nową grę, nie wiem, Naughty Dog czy CD Projektu. No tak, tak, tak, to jest właśnie ta historia. Tak tutaj też mamy to, to kolejna adaptacja mojego ulubionego autora. No tak to można połączyć. Ja bym jeszcze jedną rzecz bym dopowiedział, bo Project Hail Mary w wersji angielskiej czyta taki facet, który nazywa się Ray Porter.

A to czekaj, to ja czytałem, że w książce był jakiś wątek romantyczny. Nie, nie pamiętam, nie przypominam sobie. Nie było żadnej baby tam? Nie, nie, nie. Nawet powiedziałbym, że ten wątek romantyczny jest taki, że pojawił się taki moment, kiedy główny bohater, wydawało się przez chwilę, miał taką relację z szefową tego projektu, kiedy ona śpiewała, że tam między nimi taka jakby zaiskrzyło trochę na chwilę. To w filmie nie ma oczywiście. Tak, w filmie. Nie, nie, ale to w filmie mówisz, że... Tak, tak, miałem takie wrażenie, że zaiskrzyło między nimi, a w książce nie mogłem sobie przypomnieć czegoś takiego, ale to jest po raz kolejny, to jest kwestia tego, że mamy dużo większe pole do interpretacji w książce. Jako bohatera to widziałem Goslinga, bo taką miałem też okładkę, jak tą książkę kupowałem sobie.

Cały czas, praktycznie przez cały film, mamy przed sobą jakąś tajemnicę. Cały czas ten film odkrywa powolutku przed nami, odkrywa problemy naszego bohatera i te z teraźniejszości i te z przeszłości. Cały czas poznajemy go i poznajemy tego drugiego bohatera. Mało jest takich filmów, gdzie właściwie przez cały czas mamy... Nigdy nie znika nam Z horyzontu główny problem, główny cel. Wiemy dokąd bohater musi dążyć, mniej więcej co musi zrobić. Widzimy jakby film cały czas informuje nas mniej więcej w jakim jesteśmy momencie i to jest bardzo fajne uczucie.

Za każdym razem jak docieramy do jakiegoś miejsca, w którym moglibyśmy nie wiedzieć, co się dzieje, to dostajemy fajną dawkę takiej przyjaznej opowieści z przeszłości, która jest bardzo, bardzo łatwa do przetrawienia. Więc na pewno ma to ręce i nogi. To bardzo dobrze jest skonstruowane. Niewiele jest takich filmów, które tak dobrze przenikają retrospekcją, tak dobrze się posługują retrospekcją, jak ta opowieść tutaj. I tam są jeszcze dwie rzeczy. Pierwsza rzecz to jest stawka. Znaczy ona... Oczywiście mamy tą główną stawkę, uratujmy ziemię, nie? Ale ona jest... Ale cały ciężar stawki w ogóle, jaką ma film, to jest rozłożone na kilka elementów. I ciekawe... Dwa z nich tworzą realny i ciekawy konflikt. No bo mamy oczywiście tę ziemię, to wiadomo, ale mamy też... Bohater musi siebie uratować, przyjaciela.

Tutaj mamy konflikt. Mamy też cały wątek bohaterstwa. Tak, tak, tak. Czym jest i czym jest dla kogo. Tak, tak. Tak. I to staje się częścią stawki i częścią konfliktu. I muszę przyznać, że to było super ograne. Ale też było bardzo ograne, nie wiem, edukacyjnie to może złe słowo, ale takie pokazanie, że czasami nasz... Bo ten film jest taki bardzo pocieszający, taki podnoszący na duchu. I też tam jest pokaz tego, że czasami upadamy, ale to nie jest koniec świata. Czasami popełniamy błędy. Tak, tak. Czasami nie jesteśmy doskonali. To jest właśnie to, że parę razy ten bohater jest obnażony i to jest dla niego też szokujące doświadczenie.

A tutaj przez to i teraz wracam, jaki jest tutaj, dlaczego mówiłem też o strukturze, że jest fantastycznie zrobiona. Bo my poznajemy tego bohatera razem z tym bohaterem i mamy problemy, które dzieją się razem. On się sam też poznaje, bo musi sobie przypominać rzeczy. Zobacz, więc to już jest zagadka fajna. Po drugie, mamy dwie linie czasowe, czyli przeszłość i teraźniejszość, jak on sobie te przypomina rzeczy, więc to nigdy nie jest nudne. To jest kolejny taki patent. W jaki sposób uatrakcyjnić trochę pierwszy akt, czy nawet do połowy drugiego aktu, gdzie ten bohater musi być zbudowany i musi być podbudowany, żeby potem finał działał, żeby emocjonalnie, żeby złączyć nas emocjonalnie z bohaterem.

Żeby nie było wątpliwości. Jak oglądamy to w kinie, to wiemy, że oglądamy kino, że ten film wygląda. Niesamowicie. Wygląda po prostu jak kino. Mamy bardzo różnorodne lokacje. Mamy statek, ziemię, tamta szkoła, lotniskowiec, baza. Każda z tych lokacji jest trochę w innej stylistyce. Właśnie nie stylistyce, ale trochę innymi kolorami gra atmosferą może niż stylistyka. To źle by było, bo film jest bardzo spójny. I co jest ciekawe? Ten film bardzo dużo gra kolorem, mimo że często jesteśmy po prostu w brązowej dziurze, że zawsze są jakieś takie elementy w tle.

On jest często fotografowany na bardzo płytkiej głębi ostrości, więc mamy jakiekolwiek lampki w tym statku, to one tak piękny bokeh nam robią. Ja mam jeden właściwie, to nawet nie jest Że mam jakiś problem z tymi zdjęciami, bo one są naprawdę, naprawdę dobre. Ale mnie nie zachwycił kosmos. Mimo, że wszyscy chwalą, ja jestem spaczony, proszę Państwa, po grawitacji. Znaczy nie ma jeszcze takiego filmu, który by tak przedstawiał spacer kosmiczny, czy w ogóle zdjęcia kosmosu, mówię to jakby pokazujące kosmos. Grawitacja zrobiła to w sposób perfekcyjny.